Hymn 4 To Hermes
- 400
ἡχοῦ δὴ τὰ χρήματʼ ἀτάλλετο νυκτὸς ἐν ὥρῃ.
- 401
ἔνθʼ Ἑρμῆς μὲν ἔπειτα κιὼν παρὰ λάινον ἄντρον
- 402
ἐς φῶς ἐξήλαυνε βοῶν ἴφθιμα κάρηνα·
- 403
Λητοΐδης δʼ ἀπάτερθεν ἰδὼν ἐνόησε βοείας
- 404
πέτρῃ ἐπʼ ἠλιβάτῳ, τάχα δʼ εἴρετο κύδιμον Ἑρμῆν·
- 405
πῶς ἐδύνω, δολομῆτα, δύω βόε δειροτομῆσαι,
- 406
ὧδε νεογνὸς ἐὼν καὶ νήπιος; αὐτὸς ἐγώ γε
- 407
θαυμαίνω κατόπισθε τὸ σὸν κράτος· οὐδέ τί σε χρὴ
- 408
μακρὸν ἀέξεσθαι, Κυλλήνιε, Μαιάδος υἱέ.
- 409
ὣς ἄρ ἔφη καὶ χερσὶ περίστρεφε καρτερὰ δεσμὰ
- 409a
[ἐνδῆσαι μεμαὼς Ἑρμῆν κρατεραῖσι λύγοισι.
- 409b
τὸν δʼ οὐκ ἴσχανε δεσμά, λύγοι δʼ ἀπὸ τηλόσε πῖπτον]
- 410
ἄγνου· ταὶ δʼ ὑπὸ ποσσὶ κατὰ χθονὸς αἶψα φύοντο
- 411
αὐτόθεν, ἐμβολάδην ἐστραμμέναι ἀλλήλῃσι,
- 412
ῥεῖά τε καὶ πάσῃσιν ἐπʼ ἀγραύλοισι βόεσσιν,
- 413
Ἑρμέω βουλῇσι κλεψίφρονος· αὐτὰρ Ἀπόλλων
- 414
θαύμασεν ἀθρήσας. τότε δὴ κρατὺς Ἀργειφόντης
- 415
χῶρον ὑποβλήδην ἐσκέψατο, πῦρ ἀμαρύσσων,
- 416
ἐγκρύψαι μεμαώς· Λητοῦς δʼ ἐρικυδέος υἱὸν
- 417
ῥεῖα μάλʼ ἐπρήυνεν ἑκηβόλον, ὡς ἔθελʼ αὐτός,
- 418
καὶ κρατερόν περ ἐόντα· λαβὼν δʼ ἐπʼ ἀριστερὰ χειρὸς
- 419
πλήκτρῳ ἐπειρήτιζε κατὰ μέρος· ἣ δʼ ὑπὸ χειρὸς
- 420
σμερδαλέον κονάβησε· γέλασσε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων
- 421
γηθήσας, ἐρατὴ δὲ διὰ φρένας ἤλυθʼ ἰωὴ
- 422
θεσπεσίης ἐνοπῆς καὶ μιν γλυκὺς ἵμερος ᾕρει
- 423
θυμῷ ἀκουάζοντα· λύρῃ δʼ ἐρατὸν κιθαρίζων
- 424
στῆ ῥʼ ὅ γε θαρσήσας ἐπʼ ἀριστερὰ Μαιάδος υἱὸς
- 425
Φοίβου Ἀπόλλωνος· τάχα δὲ λιγέως κιθαρίζων
- 426
γηρύετʼ ἀμβολάδην — ἐρατὴ δέ οἱ ἕσπετο φωνή —
- 427
κραίνων ἀθανάτους τε θεοὺς καὶ γαῖαν ἐρεμνήν,
- 428
ὡς τὰ πρῶτα γένοντο καὶ ὡς λάχε μοῖραν ἕκαστος.
- 429
Μνημοσύνην μὲν πρῶτα θεῶν ἐγέραιρεν ἀοιδῇ,
- 430
μητέρα Μουσάων· ἣ γὰρ λάχε Μαιάδος υἱόν·
- 431
τοὺς δὲ κατὰ πρέσβιν τε καὶ ὡς γεγάασιν ἕκαστος
- 432
ἀθανάτους ἐγέραιρε θεοὺς Διὸς ἀγλαὸς υἱός,
- 433
πάντʼ ἐνέπων κατὰ κόσμον, ἐπωλένιον κιθαρίζων.
- 434
τὸν δʼ ἔρος ἐν στήθεσσιν ἀμήχανος αἴνυτο θυμόν,
- 435
καὶ μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
- 436
βουφόνε, μηχανιῶτα, πονεύμενε, δαιτὸς ἑταῖρε,
- 437
πεντήκοντα βοῶν ἀντάξια ταῦτα μέμηλας.
- 438
ἡσυχίως καὶ ἔπειτα διακρινέεσθαι ὀίω·
- 439
νῦν δʼ ἄγε μοι τόδε εἰπέ, πολύτροπε Μαιάδος υἱέ,
- 440
ἦ σοί γʼ ἐκ γενετῆς τάδʼ ἅμʼ ἕσπετο θαυματὰ ἔργα
- 441
ἠέ τις ἀθανάτων ἠὲ θνητῶν ἀνθρώπων
- 442
δῶρον ἀγαυὸν ἔδωκε καὶ ἔφρασε θέσπιν ἀοιδήν;
- 443
θαυμασίην γὰρ τήνδε νεήφατον ὄσσαν ἀκούω,
- 444
ἣν οὐ πώ ποτέ φημι δαήμεναι οὔτε τινʼ ἀνδρῶν
- 445
οὔτε τινʼ ἀθανάτων, οἳ Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσι,
- 446
νόσφι σέθεν, φηλῆτα, Διὸς καὶ Μαιάδος υἱέ.
- 447
τίς τέχνη, τίς μοῦσα ἀμηχανέων μελεδώνων,
- 448
τίς τρίβος; ἀτρεκέως γὰρ ἅμα τρία πάντα πάρεστιν,
- 449
εὐφροσύνην καὶ ἔρωτα καὶ ἥδυμον ὕπνον ἑλέσθαι.
- 450
καὶ γὰρ ἐγὼ Μούσῃσιν Ὀλυμπιάδεσσιν ὀπηδός,
- 451
τῇσι χοροί τε μέλουσι καὶ ἀγλαὸς οἶμος ἀοιδῆς
- 452
καὶ μολπὴ τεθαλυῖα καὶ ἱμερόεις βρόμος αὐλῶν·
- 453
ἀλλʼ οὔ πω τί μοι ὧδε μετὰ φρεσὶν ἄλλο μέλησεν,
- 454
οἷα νέων θαλίῃς ἐνδέξια ἔργα πέλονται.
- 455
θαυμάζω, Διὸς υἱέ, τάδʼ, ὡς ἐρατὸν κιθαρίζεις.
- 456
νῦν δʼ ἐπεὶ οὖν ὀλίγος περ ἐὼν κλυτὰ μήδεα οἶδας,
- 457
ἷζε, πέπον, καὶ μῦθον ἐπαίνει πρεσβυτέροισι·
- 458
νῦν γάρ τοι κλέος ἔσται ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι
- 459
σοί τʼ αὐτῷ καὶ μητρί· τὸ δʼ ἀτρεκέως ἀγορεύσω·
- 460
ναὶ μὰ τόδε κρανέινον ἀκόντιον, ἦ μὲν ἐγώ σε
- 461
κυδρὸν ἐν ἀθανάτοισι καὶ ὄλβιον ἡγεμόνʼ εἵσω
- 462
δώσω τʼ ἀγλαὰ δῶρα καὶ ἐς τέλος οὐκ ἀπατήσω.
- 463
τὸν δʼ Ἑρμῆς μύθοισιν ἀμείβετο κερδαλέοισιν·
- 464
εἰρωτᾷς μʼ, Ἑκάεργε, περιφραδές· αὐτὰρ ἐγώ σοι
- 465
τέχνης ἡμετέρης ἐπιβήμεναι οὔ τι μεγαίρω.
- 466
σήμερον εἰδήσεις· ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι
- 467
βουλῇ καὶ μύθοισι. σὺ δὲ φρεσὶ πάντʼ εὖ οἶδας·
- 468
πρῶτος γάρ, Διὸς υἱέ, μετʼ ἀθανάτοισι θαάσσεις,
- 469
ἠύς τε κρατερός τε· φιλεῖ δέ σε μητίετα Ζεὺς
- 470
ἐκ πάσης ὁσίης, ἔπορεν δέ τοι ἀγλαὰ δῶρα.
- 471
καὶ τιμάς σέ γέ φασι δαήμεναι ἐκ Διὸς ὀμφῆς
- 472
μαντείας θʼ Ἑκάεργε, Διὸς παρά, θέσφατα πάντα
- 473
τῶν νῦν αὐτὸς ἐγώ σε μαλʼ ἀφνειὸν δεδάηκα·
- 474
σοὶ δʼ αὐτάγρετόν ἐστι δαήμεναι, ὅττι μενοινᾷς.
- 475
ἀλλʼ ἐπεὶ οὖν τοι θυμὸς ἐπιθύει κιθαρίζειν,
- 476
μέλπεο καὶ κιθάριζε καὶ ἀγλαίας ἀλέγυνε
- 477
δέγμενος ἐξ ἐμέθεν· σὺ δέ μοι, φίλε, κῦδος ὄπαζε.
- 478
εὐμόλπει μετὰ χερσὶν ἔχων λιγύφωνον ἑταίρην,
- 479
καλὰ καὶ εὖ κατὰ κόσμον ἐπιστάμενος ἀγορεύειν.
- 480
εὔκηλος μὲν ἔπειτα φέρειν ἐς δαῖτα θάλειαν
- 481
καὶ χορὸν ἱμερόεντα καὶ ἐς φιλοκυδέα κῶμον
- 482
εὐφροσύνην νυκτός τε καὶ ἤματος. ὅς τις ἂν αὐτὴν
- 483
τέχνῃ καὶ σοφίῃ δεδαημένος ἐξερεείνῃ,
- 484
φθεγγομένη παντοῖα νόῳ χαρίεντα διδάσκει
- 485
ῥεῖα συνηθείῃσιν ἀθυρομένη μαλακῇσιν,
- 486
ἐργασίην φεύγουσα δυήπαθον· ὃς δέ κεν αὐτὴν
- 487
νῆις ἐὼν τὸ πρῶτον ἐπιζαφελῶς ἐρεείνῃ,
- 488
μὰψ αὔτως κεν ἔπειτα μετήορά τε θρυλλίζοι.
- 489
σοὶ δʼ αὐτάγρετόν ἐστι δαήμεναι, ὅττι μενοινᾷς.
- 490
καὶ τοι ἐγὼ δώσω ταύτην, Διὸς ἀγλαὲ κοῦρε·
- 491
ἡμεῖς δʼ αὖτʼ ὄρεός τε καὶ ἱπποβότου πεδίοιο
- 492
βουσὶ νομούς, Ἑκάεργε, νομεύσομεν ἀγραύλοισιν.
- 493
ἔνθεν ἅλις τέξουσι βόες ταύροις·, μιγεῖσαι
- 494
μίγδην θηλείας τε καὶ ἄρσενας· οὐδέ τί σε χρὴ
- 495
κερδαλέον περ ἐόντα περιζαμενῶς κεχολῶσθαι.
- 496
ὣς εἰπὼν ὤρεξʼ· ὃ δʼ ἐδέξατο Φοῖβος Ἀπόλλων,
- 497
Ἐρμῇ δʼ ἐγγυάλιξεν ἑκὼν μάστιγα φαεινήν,
← Previous · Next → — showing 401–500 of 586
Perseus Greek. CTS URN tlg0013.tlg004.perseus-grc2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.