Hymn 4 To Hermes
- 498
βουκολίας τʼ ἐπέτελλεν· ἔδεκτο δὲ Μαιάδος υἱὸς
- 499
γηθήσας· κίθαριν δὲ λαβὼν ἐπʼ ἀριστερὰ χειρὸς
- 500
Λητοῦς ἀγλαὸς υἱός, ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων,
- 501
πλήκτρῳ ἐπειρήτιζε κατὰ μένος· ἣ δʼ ὑπένερθε
- 502
σμερδαλέον κονάβησε· θεὸς δʼ ὑπὸ καλὸν ἄεισεν.
- 503
ἔνθα βόας μὲν ἔπειτα ποτὶ ζάθεον λειμῶνα
- 504
ἐτραπέτην· αὐτοὶ δέ, Διὸς περικαλλέα τέκνα,
- 505
ἄψορροι πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον ἐρρώσαντο
- 506
τερπόμενοι φόρμιγγι· χάρη δʼ ἄρα μητιέτα Ζεύς,
- 507
ἄμφω δʼ ἐς φιλότητα συνήγαγε· καὶ τὰ μὲν Ἑρμῆς
- 508
Λητοΐδην ἐφίλησε διαμπερὲς ὡς ἔτι καὶ νῦν,
- 509
σήματʼ ἐπεὶ κίθαριν μὲν Ἑκηβόλῳ ἐγγυάλιξεν
- 510
ἱμερτήν, δεδαώς, ὃ δʼ ἐπωλένιον κιθάριζεν·
- 511
αὐτὸς δʼ αὖθʼ ἑτέρης σοφίης ἐκμάσσατο τέχνην·
- 512
συρίγγων ἐνοπὴν ποιήσατο τηλόθʼ ἀκουστήν.
- 513
καὶ τότε Λητοΐδης Ἑρμῆν πρὸς μῦθον ἔειπε·
- 514
δείδια, Μαιάδος υἱέ, διάκτορε, ποικιλομῆτα,
- 515
μή μοι ἅμα κλέψῃς κίθαριν καὶ καμπύλα τόξα·
- 516
τιμὴν γὰρ πὰρ Ζηνὸς ἔχεις ἐπαμοίβια ἔργα
- 517
θήσειν ἀνθρώποισι κατὰ χθόνα πουλυβότειραν.
- 518
ἀλλʼ εἴ μοι τλαίης γε θεῶν μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι,
- 519
ἢ κεφαλῇ νεύσας ἢ ἐπὶ Στυγὸς ὄβριμον ὕδωρ,
- 520
πάντʼ ἂν ἐμῷ θυμῷ κεχαρισμένα καὶ φίλα ἔρδοις.
- 521
καὶ τότε Μαιάδος υἱὸς ὑποσχόμενος κατένευσε,
- 522
μή ποτʼ ἀποκλέψειν, ὅσʼ Ἑκηβόλος ἐκτεάτισται,
- 523
μηδέ ποτʼ ἐμπελάσειν πυκινῷ δόμῳ· αὐτὰρ Ἀπόλλων
- 524
Λητοΐδης κατένευσεν ἐπʼ ἀρθμῷ καὶ φιλότητι,
- 525
μή τινα φίλτερον ἄλλον ἐν ἀθανάτοισιν ἔσεσθαι,
- 526
μήτε θεὸν μήτʼ ἄνδρα Διὸς γόνον· ἐκ δὲ τέλειον
- 526a
[αἰετὸν ἧκε πατήρ· ὁ δʼ ἐπώμοσεν· ἦ σε μάλʼ οἶον]
- 527
σύμβολον ἀθανάτων ποιήσομαι ἠδʼ ἅμα πάντων,
- 528
πιστὸν ἐμῷ θυμῷ καὶ τίμιον· αὐτὰρ ἔπειτα
- 529
ὄλβου καὶ πλούτου δώσω περικαλλέα ῥάβδον,
- 530
χρυσείην, τριπέτηλον, ἀκήριον ἥ σε φυλάξει
- 531
πάντας ἐπικραίνουσʼ ἄθλους ἐπέων τε καὶ ἔργων
- 532
τῶν ἀγαθῶν, ὅσα φημὶ δαήμεναι ἐκ Διὸς ὀμφῆς.
- 533
μαντείην δέ, φέριστε, διοτρεφές, ἣν ἐρεείνεις,
- 534
οὔτε σὲ θέσφατόν ἐστι δαήμεναι οὔτε τινʼ ἄλλον
- 535
ἀθανάτων· τὸ γὰρ οἶδε Διὸς νόος· αὐτὰρ ἐγώ γε
- 536
πιστωθεὶς κατένευσα καὶ ὤμοσα καρτερὸν ὅρκον,
- 537
μή τινα νόσφιν ἐμεῖο θεῶν αἰειγενετάων
- 538
ἄλλον γʼ εἴσεσθαι Ζηνὸς πυκινόφρονα βουλήν.
- 539
καὶ σύ, κασίγνητε χρυσόρραπι, μή με κέλευε
- 540
θέσφατα πιφαύσκειν, ὅσα μήδεται εὐρύοπα Ζεύς.
- 541
ἀνθρώπων δʼ ἄλλον δηλήσομαι, ἄλλον ὀνήσω,
- 542
πολλὰ περιτροπέων ἀμεγάρτων φῦλʼ ἀνθρώπων.
- 543
καὶ μὲν ἐμῆς ὀμφῆς ἀπονήσεται, ὅς τις ἂν ἔλθῃ
- 544
φωνῇ καὶ πτερύγεσσι τεληέντων οἰωνῶν·
- 545
οὗτος ἐμῆς ὀμφῆς ἀπονήσεται, οὐδʼ ἀπατήσω.
- 546
ὃς δέ κε μαψιλόγοισι πιθήσας οἰωνοῖσι
- 547
μαντείην ἐθέλῃσι παρὲκ νόον ἐξερεείνειν
- 548
ἡμετέρην, νοέειν δὲ θεῶν πλέον αἰὲν ἐόντων,
- 549
φήμʼ, ἁλίην ὁδὸν εἶσιν. ἐγὼ δέ κε δῶρα δεχοίμην.
- 550
ἄλλο δέ τοι ἐρέω, Μαίης ἐρικυδέος υἱὲ
- 551
καὶ Διὸς αἰγιόχοιο, θεῶν ἐριούνιε δαῖμον·
- 552
σεμναὶ γὰρ τινες εἰσί, κασίγνηται γεγαυῖαι,
- 553
παρθένοι, ὠκείῃσιν ἀγαλλόμεναι πτερύγεσσι,
- 554
τρεῖς· κατὰ δὲ κρατὸς πεπαλαγμέναι ἄλφιτα λευκά,
- 555
οἰκία ναιετάουσιν ὑπὸ πτυχὶ Παρνησοῖο,
- 556
μαντείης ἀπάνευθε διδάσκαλοι, ἣν ἐπὶ βουσὶ
- 557
παῖς ἔτʼ ἐὼν μελέτησα· πατὴρ δʼ ἐμὸς οὐκ ἀλέγιζεν,
- 558
ἐντεῦθεν δὴ ἔπειτα ποτώμεναι ἄλλοτε ἄλλη
- 559
κηρία βόσκονται καὶ τε κραίνουσιν ἕκαστα.
- 560
αἳ δʼ ὅτε μὲν θυΐωσιν ἐδηδυῖαι μέλι χλωρόν,
- 561
προφρονέως ἐθέλουσιν ἀληθείην ἀγορεύειν·
- 562
ἢν δʼ ἀπονοσφισθῶσι θεῶν ἡδεῖαν ἐδωδήν,
- 563
ψεύδονται δὴ ἔπειτα διʼ ἀλλήλων δονέουσαι.
- 564
τάς τοι ἔπειτα δίδωμι· σὺ δʼ ἀτρεκέως ἐρεείνων
- 565
σὴν αὐτοῦ φρένα τέρπε, καὶ εἰ βροτὸν ἄνδρα δαείῃς,
- 566
πολλάκι σῆς ὀμφῆς ἐπακούσεται, αἴ κε τύχῃσι.
- 567
ταῦτʼ ἔχε, Μαιάδος υἱέ, καὶ ἀγραύλους ἕλικας βοῦς
- 568
ἵππους τʼ ἀμφιπόλευε καὶ ἡμιόνους ταλαεργούς.
- 568a
[ὡς ἔφατʼ· οὐρανόθεν δὲ πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἔπεσσι
- 568b
θῆκε τέλος· πᾶσιν δʼ ἄρʼ ὅ γʼ οἰωνοῖσι κέλευσεν]
- 569
καὶ χαροποῖσι λέουσι καὶ ἀργιόδουσι σύεσσι
- 570
καὶ κυσὶ καὶ μήλοισιν, ὅσα τρέφει εὐρεῖα χθών,
- 571
πᾶσι δʼ ἐπὶ προβάτοισιν ἀνάσσειν κύδιμον Ἑρμῆν,
- 572
οἶον δʼ εἰς Ἀΐδην τετελεσμένον ἄγγελον εἶναι,
- 573
ὅς τʼ ἄδοτός περ ἐὼν δώσει γέρας οὐκ ἐλάχιστον.
- 574
οὕτω Μαιάδος υἱὸν ἄναξ ἐφίλησεν Ἀπόλλων
- 575
παντοίῃ φιλότητι· χάριν δʼ ἐπέθηκε Κρονίων.
- 576
πᾶσι δʼ ὅ γε θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ὁμιλεῖ.
- 577
παῦρα μὲν οὖν ὀνίνησι, τὸ δʼ ἄκριτον ἠπεροπεύει
- 578
νύκτα διʼ ὀρφναίην φῦλα θνητῶν ἀνθρώπων.
- 579
καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε, Διὸς καὶ Μαιάδος, υἱέ·
- 580
αὐτὰρ ἐγὼ καὶ σεῖο καὶ ἄλλης μνήσομʼ ἀοιδῆς.
← Previous — showing 501–586 of 586
Perseus Greek. CTS URN tlg0013.tlg004.perseus-grc2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.