Hymn 4 To Hermes
- 300
Ἑρμῆν κερτομέων καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·
- 301
θάρσει, σπαργανιῶτα, Διὸς καὶ Μαιάδος υἱέ·
- 302
εὑρήσω καὶ ἔπειτα βοῶν ἴφθιμα κάρηνα
- 303
τούτοις οἰωνοῖσι· σὺ δʼ αὖθʼ ὁδὸν ἡγεμονεύσεις.
- 304
ὣς φάθʼ· ὃ δʼ αὖτʼ ἀνόρουσε θοῶς Κυλλήνιος Ἑομῆς,
- 305
σπουδῇ ἰών· ἄμφω δὲ παρʼ οὔατα χερσὶν ἐώθει
- 306
σπάργανον ἀμφʼ ὤμοισιν ἐελμένος, εἶπε δὲ μῦθον·
- 307
πῆ με φέρεις, Ἑκάεργε, θεῶν ζαμενέστατε πάντων;
- 308
ἦ με βοῶν ἕνεχʼ ὧδε χολούμενος ὀρσολοπεύεις;
- 309
ὦ πόποι, εἴθʼ ἀπόλοιτο βοῶν γένος· οὐ γὰρ ἐγώ γε
- 310
ὑμετέρας ἔκλεψα βόας οὐδʼ ἄλλον ὄπωπα,
- 311
αἵτινες αἱ βόες εἰσί· τὸ δὲ κλέος οἶον ἀκούω.
- 312
δὸς δὲ δίκην καὶ δέξο παρὰ Ζηνὶ Κρονίωνι.
- 313
αὐτὰρ ἐπεὶ τὰ ἕκαστα διαρρήδην ἐρίδαινον
- 314
Ἑρμῆς τʼ οἰοπόλος καὶ Λητοῦς ἀγλαὸς υἱός,
- 315
ἀμφὶς θυμὸν ἔχοντες. ὃ μὲν νημερτέα φωνὴν
- 316
οὐκ ἀδίκως ἐπὶ βουσὶν ἐλάζυτο κύδιμον Ἑρμῆν,
- 317
αὐτὰρ ὃ τέχνῃσίν τε καὶ αἱμυλίοισι λόγοισιν
- 318
ἤθελεν ἐξαπατᾶν Κυλλήνιος Ἀργυρότοξον.
- 319
αὐτὰρ ἐπεὶ πολύμητις ἐὼν πολυμήχανον εὗρεν,
- 320
ἐσσυμένως δὴ ἔπειτα διὰ ψαμάθοιο βάδιζε
- 321
πρόσθεν, ἀτὰρ κατόπισθε Διὸς καὶ Λητοῦς υἱός.
- 322
αἶψα δὲ τέρθρον ἵκοντο θυώδεος Οὐλύμποιο
- 323
ἐς πατέρα Κρονίωνα Διὸς περικαλλέα τέκνα·
- 324
κεῖθι γὰρ ἀμφοτέροισι δίκης κατέκειτο τάλαντα.
- 325
οὐμιλίη δʼ ἔχʼ Ὄλυμπον ἀγάννιφον, ἀθάνατοι δὲ
- 326
ἄφθιτοι ἠγερέθοντο μετὰ χρυσόθρονον Ἠῶ.
- 327
ἔστησαν δʼ Ἑρμῆς τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
- 328
πρόσθε Διὸς γούνων· ὃ δʼ ἀνείρετο φαίδιμον υἱὸν
- 329
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·
- 330
φοῖβε, πόθεν ταύτην μενοεικέα ληίδʼ ἐλαύνεις,
- 331
παῖδα νέον γεγαῶτα, φυὴν κήρυκος ἔχοντα;
- 332
σπουδαῖον τόδε χρῆμα θεῶν μεθʼ ὁμήγυριν ἦλθε.
- 333
τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων·
- 334
ὦ πάτερ, ἦ τάχα μῦθον ἀκούσεαι οὐκ ἀλαπαδνόν,
- 335
κερτομέων ὡς οἶος ἐγὼ φιλολήιός εἰμι.
- 336
παῖδά τινʼ εὗρον τόνδε διαπρύσιον κεραϊστὴν
- 337
Κυλλήνης ἐν ὄρεσσι, πολὺν διὰ χῶρον ἀνύσσας,
- 338
κέρτομον, οἷον ἐγώ γε θεῶν οὐκ ἄλλον ὄπωπα
- 339
οὐδʼ ἀνδρῶν, ὁπόσοι λησίμβροτοί εἰσʼ ἐπὶ γαίῃ.
- 340
κλέψας δʼ ἐκ λειμῶνος ἐμὰς βοῦς ὤχετʼ ἐλαύνων
- 341
ἑσπέριος παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης,
- 342
εὐθὺ Πύλονδʼ ἐλάων· τὰ δʼ ἄρʼ ἴχνια δοιὰ πέλωρα,
- 343
οἷά τʼ ἀγάσσασθαι, καὶ ἀγαυοῦ δαίμονος ἔργα.
- 344
τῇσιν μὲν γὰρ βουσὶν ἐς ἀσφοδελὸν λειμῶνα
- 345
ἀντία βήματʼ ἔχουσα κόνις ἀνέφαινε μέλαινα·
- 346
αὐτὸς δʼ ἐκτὸς ὁδοῦ, τις ἀμήχανος, οὔτʼ ἄρα ποσσὶν
- 347
οὔτʼ ἄρα χερσὶν ἔβαινε διὰ ψαμαθώδεα χῶρον·
- 348
ἀλλʼ ἄλλην τινὰ μῆτιν ἔχων διέτριβε κέλευθα
- 349
τοῖα πέλωρʼ ὡς εἴ τις ἀραιῇσι δρυσὶ βαίνοι.
- 350
ὄφρα μὲν οὖν ἐδίωκε διὰ ψαμαθώδεα χῶρον,
- 351
ῥεῖα μάλʼ ἴχνια πάντα διέπρεπεν ἐν κονίῃσιν·
- 352
αὐτὰρ ἐπεὶ ψαμάθοιο μέγαν στίβον ἐξεπέρησεν,
- 353
ἄφραστος γένετʼ ὦκα βοῶν στίβος ἠδὲ καὶ αὐτοῦ
- 354
χῶρον ἀνὰ κρατερόν· τὸν δʼ ἐφράσατο βροτὸς ἀνὴρ
- 355
ἐς Πύλον εὐθὺς ἐλῶντα βοῶν γένος εὐρυμετώπων.
- 356
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τὰς μὲν ἐν ἡσυχίῃ κατέερξε
- 357
καὶ διαπυρπαλάμησεν ὁδοῦ τὸ μὲν ἔνθα, τὸ δʼ ἔνθα,
- 358
ἐν λίκνῳ κατέκειτο μελαίνῃ νυκτὶ ἐοικώς,
- 359
ἄντρῳ ἐν ἠερόεντι κατὰ ζόφον· οὐδέ κεν αὐτὸν
- 360
αἰετὸς ὀξὺ λάων ἐσκέψατο· πολλὰ δὲ χερσὶν
- 361
αὐγὰς ὠμόργαζε δολοφροσύνην ἀλεγύνων.
- 362
αὐτὸς δʼ αὐτίκα μῦθον ἀπηλεγέως ἀγόρευεν·
- 363
οὐκ ἴδον, οὐ πυθόμην, οὐκ ἄλλου μῦθον ἄκουσα
- 364
οὐδέ κε μηνύσαιμʼ, οὐδʼ ἄν μήνυτρον ἀροίμην.
- 365
Ἠ τοι ἄρʼ ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο Φοῖβος Ἀπόλλων·
- 366
Ερμῆς δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἀμειβόμενος ἔπος ηὔδα,
- 367
δείξατο δʼ ἐς Κρονίωνα, θεῶν σημάντορα πάντων·
- 368
ζεῦ πάτερ, ἦ τοι ἐγώ σοι ἀληθείην καταλέξω·
- 369
νημερτής τε γάρ εἰμι καὶ οὐκ οἶδα ψεύδεσθαι.
- 370
ἦλθεν ἐς ἡμετέρου διζήμενος εἰλίποδας βοῦς
- 371
σήμερον ἠελίοιο νέον ἐπιτελλομένοιο·
- 372
οὐδὲ θεῶν μακάρων ἄγε μάρτυρας οὐδὲ κατόπτας,
- 373
μηνύειν δʼ ἐκέλευεν ἀναγκαίης ὑπὸ πολλῆς,
- 374
πολλὰ δέ μʼ ἠπείλησε βαλεῖν ἐς Τάρταρον εὐρύν,
- 375
οὕνεχʼ ὃ μὲν τέρεν ἄνθος ἔχει φιλοκυδέος ἥβης,
- 376
αὐτὰρ ἐγὼ χθιζὸς γενόμην, τὰ δέ τʼ οἶδε καὶ αὐτός,
- 377
οὔτι βοῶν ἐλατῆρι, κραταιῷ φωτί, ἐοικώς.
- 378
πείθεο· καὶ γὰρ ἐμεῖο πατὴρ φίλος εὔχεαι εἶναι,
- 379
ὡς οὐκ οἴκαδʼ ἔλασσα βόας, ὣς ὄλβιος εἴην,
- 380
οὐδʼ ὑπὲρ οὐδὸν ἔβην· τὸ δέ τʼ ἀτρεκέως ἀγορεύω.
- 381
Ἠέλιον δὲ μάλʼ αἰδέομαι καὶ δαίμονας ἄλλους,
- 382
καὶ σε φιλῶ καὶ τοῦτον ὀπίζομαι· οἶσθα καὶ αὐτός,
- 383
ὡς οὐκ αἴτιός εἰμι· μέγαν δʼ ἐπιδώσομαι ὅρκον·
- 384
οὐ μὰ τάδʼ ἀθανάτων εὐκόσμητα προθύραια.
- 385
καί που ἐγὼ τούτῳ τίσω ποτὲ νηλέα φώρην,
- 386
καὶ κρατερῷ περ ἐόντι· σὺ δʼ ὁπλοτέροισιν ἄρηγε.
- 387
ὣς φάτʼ ἐπιλλίζων Κυλλήνιος Ἀργειφόντης·
- 388
καὶ τὸ σπάργανον εἶχεν ἐπʼ ὠλένῃ οὐδʼ ἀπέβαλλε.
- 389
Ζεὺς δὲ μέγʼ ἐξεγέλασσεν ἰδὼν κακομηδέα παῖδα
- 390
εὖ καὶ ἐπισταμένως ἀρνεύμενον ἀμφὶ βόεσσιν.
- 391
ἀμφοτέρους δʼ ἐκέλευσεν ὁμόφρονα θυμὸν ἔχοντας
- 392
ζητεύειν, Ἑρμῆν δὲ διάκτορον ἡγεμονεύειν
- 393
καὶ δεῖξαι τὸν χῶρον ἐπʼ ἀβλαβίῃσι νόοιο,
- 394
ὅππη δὴ αὖτʼ ἀπέκρυψε βοῶν ἴφθιμα κάρηνα.
- 395
νεῦσεν δὲ Κρονίδης, ἐπεπείθετο δʼ ἀγλαὸς Ἑρμῆς·
- 396
ῥηιδίως γὰρ ἔπειθε Διὸς νόος αἰγιόχοιο.
- 397
τὼ δʼ ἄμφω σπεύδοντε Διὸς περικαλλέα τέκνα
- 398
ἐς Πύλον ἠμαθόεντα ἐπʼ Ἀλφειοῦ πόρον ἷξον·
- 399
ἀγροὺς δʼ ἐξίκοντο καὶ αὔλιον ὑψιμέλαθρον,
← Previous · Next → — showing 301–400 of 586
Perseus Greek. CTS URN tlg0013.tlg004.perseus-grc2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.