Hymn 4 To Hermes

Perseus Greek · Perseus Greek · 586 sections

200
ἀνέρα ταῖσδʼ ἐπὶ βουσὶ διαπρήσσοντα κέλευθον.
201
τὸν δʼ ὁ γέρων μύθοισιν ἀμειβόμενος προσέειπεν·
202
ὦ φίλος, ἀργαλέον μέν, ὅσʼ ὀφθαλμοῖσιν ἴδοιτο,
203
πάντα λέγειν· πολλοὶ γὰρ ὁδὸν πρήσσουσιν ὁδῖται,
204
τῶν οἳ μὲν κακὰ πολλὰ μεμαότες, οἳ δὲ μάλʼ ἐσθλὰ
205
φοιτῶσιν· χαλεπὸν δὲ δαήμεναί ἐστιν ἕκαστον·
206
αὐτὰρ ἐγὼ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
207
ἔσκαπτον περὶ γουνὸν ἀλωῆς οἰνοπέδοιο·
208
παῖδα δʼ ἔδοξα, φέριστε, σαφὲς δʼ οὐκ οἶδα, νοῆσαι,
209
ὅς τις ὁ παῖς, ἅμα βουσὶν ἐυκραίρῃσιν ὀπήδει
210
νήπιος, εἶχε δὲ ῥάβδον· ἐπιστροφάδην δʼ ἐβάδιζεν.
211
ἐξοπίσω δʼ ἀνέεργε, κάρη δʼ ἔχεν ἀντίον αὐτῷ.
212
φῆ ῥʼ ὁ γέρων· ὃ δὲ θᾶσσον ὁδὸν κίε μῦθον ἀκούσας·
213
οἰωνὸν δʼ ἐνόει τανυσίπτερον, αὐτίκα δʼ ἔγνω
214
φηλητὴν γεγαῶτα Διὸς παῖδα Κρονίωνος.
215
ἐσσυμένως δʼ ἤιξεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων
216
ἐς Πύλον ἠγαθέην διζήμενος εἰλίποδας βοῦς,
217
πορφυρέῃ νεφέλῃ κεκαλυμμένος εὐρέας ὤμους·
218
ἴχνιά τʼ εἰσενόησεν Ἑκηβόλος εἶπέ τε μῦθον·
219
ὦ πόποι, ἦ μέγα θαῦμα τόδʼ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι·
220
ἴχνια μὲν τάδε γʼ ἐστὶ βοῶν ὀρθοκραιράων,
221
ἀλλὰ πάλιν τέτραπται ἐς ἀσφοδελὸν λειμῶνα·
222
βήματα δʼ οὔτʼ ἀνδρὸς τάδε γίγνεται οὔτε γυναικὸς
223
οὔτε λύκων πολιῶν οὔτʼ ἄρκτων οὔτε λεόντων·
224
οὔτε τι Κενταύρου λασιαύχενος ἔλπομαι εἶναι,
225
ὅς τις τοῖα πέλωρα βιβᾷ ποσὶ καρπαλίμοισιν·
226
αἰνὰ μὲν ἔνθεν ὁδοῖο, τὰ δʼ αἰνότερʼ ἔνθεν ὁδοῖο.
227
ὣς εἰπὼν ἤιξεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·
228
Κυλλήνης δʼ ἀφίκανεν ὄρος καταείμενον ὕλῃ,
229
πέτρης ἐς κευθμῶνα βαθύσκιον, ἔνθα τε νύμφη
230
ἀμβροσίη ἐλόχευσε Διὸς παῖδα Κρονίωνος.
231
ὀδμὴ δʼ ἱμερόεσσα διʼ οὔρεος ἠγαθέοιο
232
κίδνατο, πολλὰ δὲ μῆλα ταναύποδα βόσκετο ποίην.
233
ἔνθα τότε σπεύδων κατεβήσατο λάινον οὐδὸν
234
ἄντρον ἐς ἠερόεν ἑκατηβόλος αὐτὸς Ἀπόλλων.
235
Τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησε Διὸς καὶ Μαιάδος υἱὸς
236
χωόμενον περὶ βουσὶν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα,
237
σπάργανʼ ἔσω κατέδυνε θυήεντʼ· ἠύτε πολλὴν
238
πρέμνων ἀνθρακιὴν ὕλης σποδὸς ἀμφικαλύπτει,
239
ὣς Ἑρμῆς Ἑκάεργον ἰδὼν ἀνέειλεν ἑαυτόν.
240
ἐν δʼ ὀλίγῳ συνέλασσε κάρη χεῖράς τε πόδας τε,
241
φή ῥα νεόλλουτος, προκαλεύμενος ἥδυμον ὕπνον,
242
ἐγρήσσων ἐτεόν γε· χέλυν δʼ ὑπὸ μασχάλῃ εἶχε.
243
γνῶ δʼ οὐδʼ ἠγνοίησε Διὸς καὶ Λητοῦς υἱὸς
244
νύμφην τʼ οὐρείην περικαλλέα καὶ φίλον υἱόν,
245
παῖδʼ ὀλίγον, δολίῃς εἰλυμένον ἐντροπίῃσι.
246
παπτήνας δʼ ἀνὰ πάντα μυχὸν μεγάλοιο δόμοιο
247
τρεῖς ἀδύτους ἀνέῳγε λαβὼν κληῖδα φαεινὴν
248
νέκταρος ἐμπλείους ἠδʼ ἀμβροσίης ἐρατεινῆς·
249
πολλὸς δὲ χρυσός τε καὶ ἄργυρος ἔνδον ἔκειτο,
250
πολλὰ δὲ φοινικόεντα καὶ ἄργυφα εἵματα νύμφης,
251
οἷα θεῶν μακάρων ἱεροὶ δόμοι ἐντὸς ἔχουσιν·
252
ἔνθʼ ἐπεὶ ἐξερέεινε μυχοὺς μεγάλοιο δόμοιο
253
Λητοΐδης, μύθοισι προσηύδα κύδιμον Ἑρμῆν·
254
ὦ παῖ, ὃς ἐν λίκνῳ κατάκειαι, μήνυέ μοι βοῦς
255
θᾶσσον· ἐπεὶ τάχα νῶι διοισόμεθʼ οὐ κατὰ κόσμον.
256
ῥίψω γάρ σε λαβὼν ἐς Τάρταρον ἠερόεντα,
257
ἐς ζόφον αἰνόμορον καὶ ἀμήχανον· οὐδέ σε μήτηρ
258
ἐς φάος οὐδὲ πατὴρ ἀναλύσεται, ἀλλʼ ὑπὸ γαίῃ
259
ἐρρήσεις ὀλίγοισι μετʼ ἀνδράσιν ἡγεμονεύων.
260
Τὸν δʼ Ἑρμῆς μύθοισιν ἀμείβετο κερδαλέοισι·
261
Λητοΐδη, τίνα τοῦτον ἀπηνέα μῦθον ἔειπας;
262
καὶ βοῦς ἀγραύλους διζήμενος ἐνθάδʼ ἱκάνεις;
263
οὐκ ἴδον, οὐ πυθόμην, οὐκ ἄλλου μῦθον ἄκουσα·
264
οὐκ ἂν μηνύσαιμʼ, οὐκ ἂν μήνυτρον ἀροίμην·
265
οὐδὲ βοῶν ἐλατῆρι, κραταιῷ φωτί, ἔοικα.
266
οὐκ ἐμὸν ἔργον τοῦτο, πάρος δέ μοι ἄλλα μέμηλεν·
267
ὕπνος ἐμοί γε μέμηλε καὶ ἡμετέρης γάλα μητρὸς
268
σπάργανά τʼ ἀμφʼ ὤμοισιν ἔχειν καὶ θερμὰ λοετρά.
269
μή τις τοῦτο πύθοιτο, πόθεν τόδε νεῖκος ἐτύχθη·
270
καί κεν δὴ μέγα θαῦμα μετʼ ἀθανάτοισι γένοιτο,
271
παῖδα νέον γεγαῶτα διὲκ προθύροιο περῆσαι
272
βουσὶν ἐπʼ ἀγραύλοισι· τὸ δʼ ἀπρεπέως ἀγορεύεις.
273
χθὲς γενόμην, ἁπαλοὶ δὲ πόδες, τρηχεῖα δʼ ὕπο χθών.
274
εἰ δʼ ἐθέλεις, πατρὸς κεφαλὴν μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι·
275
μὴ μὲν ἐγὼ μήτʼ αὐτὸς ὑπίσχομαι αἴτιος εἶναι,
276
μήτε τινʼ ἄλλον ὄπωπα βοῶν κλοπὸν ὑμετεράων,
277
αἵ τινες αἱ βόες εἰσί· τὸ δὲ κλέος οἶον ἀκούω.
278
ὣς ἄρʼ ἔφη καὶ πυκνὸν ἀπὸ βλεφάρων ἀμαρύσσων
279
ὀφρῦς ῥιπτάζεσκεν ὁρώμενος ἔνθα καὶ ἔνθα,
280
μάκρʼ ἀποσυρίζων, ἅλιον τὸν μῦθον ἀκούων.
281
τὸν δʼ ἁπαλὸν γελάσας προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·
282
ὦ πέπον, ἠπεροπευτά, δολοφραδές, ἦ σε μάλʼ οἴω
283
πολλάκις ἀντιτοροῦντα δόμους εὖ ναιετάοντας
284
ἔννυχον οὐχ ἕνα μοῦνον ἐπʼ οὔδεϊ φῶτα καθίσσαι,
285
σκευάζοντα κατʼ οἶκον ἄτερ ψόφου, οἷʼ ἀγορεύεις·
286
πολλοὺς δʼ ἀγραύλους ἀκαχήσεις μηλοβοτῆρας
287
οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὁπότʼ ἄν κρειῶν ἐρατίζων
288
ἀντᾷς βουκολίοισι καὶ εἰροπόκοις ὀίεσσιν.
289
ἀλλʼ ἄγε, μὴ πύματόν τε καὶ ὕστατον ὕπνον ἰαύσῃς,
290
ἐκ λίκνου κατάβαινε, μελαίνης νυκτὸς ἑταῖρε.
291
τοῦτο γὰρ οὖν καὶ ἔπειτα μετʼ ἀθανάτοις γέρας ἕξεις.
292
ἀρχὸς φηλητέων κεκλήσεαι ἤματα πάντα.
293
ὣς ἄρʼ ἔφη καὶ παῖδα λαβὼν φέρε Φοῖβος Ἀπόλλων.
294
σὺν δʼ ἄρα φρασσάμενος τότε δὴ κρατὺς Ἀργειφόντης
295
οἰωνὸν προέηκεν ἀειρόμενος μετὰ χερσί,
296
τλήμονα γαστρὸς ἔριθον, ἀτάσθαλον ἀγγελιώτην.
297
ἐσσυμένως δὲ μετʼ αὐτὸν ἐπέπταρε· τοῖο δʼ Ἀπόλλων
298
ἔκλυεν, ἐκ χειρῶν δὲ χαμαὶ βάλε κύδιμον Ἑρμῆν.
299
ἕζετο δὲ προπάροιθε καὶ ἐσσύμενός περ ὁδοῖο

Perseus Greek. CTS URN tlg0013.tlg004.perseus-grc2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.