Alethia

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 1,901 sections

1.499
esse putans sceleris, misero iam mente nocendi
1.500
insidiata uiro dominataque crimine tanto es,
1.501
praebebis famulare iugum subiectaque duri
1.502
arbitrium sensura uiri patiere labores
1.503
casibus assiduis, ut, coeptum quae prior ausa es
1.504
multiplicare nefas, multis uersere periclis,
1.505
et pariens crebris adeo torquebere natis,
1.506
ut quos mortales faciet tua culpa creari,
1.507
mortis nonnumquam lacerae sint causa parenti.\'
1.508
\'tu quoque, cui monitus nostros et prima salutis
1.509
uincula femineis postponere fraudibus auso
1.510
sponte mori placuit, talem reus excipe sortem:
1.511
criminibus tellus, quam tu sulcabis aratro,
1.512
sit maledicta tuis. spinas tribulosque minaces
1.514
culta ferat fallatque tuum spes improba uotum. tu mihi desisti mente inseruire fideli:
1.515
nec tibi terra fidem seruet. tu uiuere laetus
1.516
his in deliciis et cunctis uiuere saeclis
1.517
sponte recusasti: duro nunc uiue labore,
1.518
uiue in miseriis, donec te lenta senectus,
1.519
terram, quod magis es, faciat terraeque refundat.\'
1.520
dixit et ignaros caelum defendere membris
1.521
ueste tegit pecudum miserans uitamque tueri
1.522
edocet. at ne iterum facinus, quod mente gerebat,
1.523
auderet mortis formidine percitus Adam,
1.524
si rerum ignarus, primi quod iuris habebat,
1.525
arbore uitali post causae extrema superbum
1.526
auxilium repetens, nulla patris arte redemptus
1.527
uiueret et mundo iam mysticus ordo labaret
1.528
ac miseros semperque reos grauiora manerent,
1.529
continuo sacris iussos decedere lucis
1.530
expediunt uenti, nemoris quos silua profundi
1.531
concitat — ast illos libranti turbine nexos
1.532
continet aura uehens et spiritus aera totum
1.533
natura uergente rapit — terrisque relatos,
1.534
unde datum corpus, mollito flamine ponunt
1.535
expertes tanti spatii expertesque pericli,
1.536
sed non expertes, agitat qui corda, doloris.
1.537
quo ruerint, quid perdiderint, quae uita sequatur,
1.538
quae fuerit, tristis mentem conlatio uexat,
1.539
quae diuersa magis cumulat, secumque uolutant,
1.540
quanto aliud iam sint, quanto mutatus uterque
1.541
se quaerat, dubii culpae hoc adscribere primae
1.542
et poenae, uim nosse mali quod conpulit error,
1.543
an hoc esse mori, uel, si grauiora supersunt,
1.544
an detur reditus miseris, an fine perenni
1.545
perdant quod superest, an, cum uia mortis amarae
1.546
per lignum ingruerit mundo populisque futuris,
1.547
possit adhuc aliquod per lignum uita redire.
2.1
LIBER ALTER.
2.1-3
Hactenus arcanam seriem, primordia mundi,
2.2
ut sincera fides patuit, sine fraude cucurri,
2.3
dum dignis leto uitiis terrena carerent.
2.4
nunc hominum mores et iam mortalia uersu
2.5
ingressum fas sit ueris miscere poetam.
2.6
postquam sacratis decedere iussus uterque
2.7
sedibus ac regnis genitalia contigit arua
2.8
et propria stetit exul humo, miserabile, quali
2.9
ore rudes stupeant tum barbara rura coloni,
2.10
quae non frugifero distincta stipite uernant.
2.11
nec species iuuat ulla soli, sed bruta coacto
2.12
pondere congeries nec lecta mole locata est.
2.13
ardua caute rigent, siluis depressa laborant,
2.14
plana latent herbis, horrescunt edita dumis.
2.15
heu quibus haec spectant oculis, quo pectore cernunt,
2.16
quorum animis paradisus inest! neque causa doloris
2.17
una subest, quod cunctorum iam plena malorum
2.18
se pandit facies, sed, quod meminere bonorum.
2.19
nunc honor ille sacri nemoris maiore sereno
2.20
inradiat, nunc diuitias cumulatior edit
2.21
silua beata suas, nunc pomis dulcior usus
2.22
nectareusque sapor, uiuis nunc floribus halat
2.23
tellus et absenti tristes perstringit odore.
2.24
o quam non eadem meritis, paradise, rependis!
2.25
te magis extollit conlatio deteriorum
2.26
et peiora facis, miseris quae sola supersunt.
2.27
hic uitae perit almus amor, penuria rerum
2.28
insinuat iam dulce mori, ni maior egestas
2.29
succurrat grauiore malo; nam uiscera edendi
2.30
incendens rabie per cunctas ducit edaces,
2.31
quas sterilis dat silua, dapes cogitque malignis
2.32
herbarum dubias passim radicibus escas
2.33
explorare cibis uitamque euadere talem
2.34
ipsa fames non posse facit, quae uelle coegit.
2.35
tandem cunctarum, quibus indiget usus, egenos
2.36
atque inopes rerum docuit res ultima summi
2.37
auxilium sperare patris: prostratus uterque
2.38
membra solo lacrimis tantum mutique doloris,
2.39
dum pudor iniustis subducit uerba querellis,
2.40
inmoritur senio. sed postquam reddita mens est,
2.41
adsurgens tandem tali prece supplicat Adam:
2.42
omnipotens auctor mundi rerumque creator,
2.43
uae mihi labe mali! felix dum uita maneret
2.44
et celeres animos uisu super astra daretur
2.45
posse sequi, late circum perque omnia fusum
2.46
semper et ingesto uisus splendore tegentem
2.47
his oculis — ceu mentis erant arcana tuentes —,
2.48
quod dictu proprium est, uidi non posse uideri.
2.49
nunc quoque post culpam spoliatis lumine sacro,
2.50
quamuis mens melior per totum libera ferri
2.51
fugerit et clausis terreni carceris antro

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0292b.stoa001.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.