Alethia

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 1,901 sections

1.399
gens ignara homines! nam qui dinoscere nescit
1.400
quo distent diuersa bonis, hic nec bona nouit.
1.401
atque ideo augustos homini fas carpere fructus
1.402
noluit esse deus, ne mentis nube remota
1.403
dent animis oculos et quae sint optima, rerum
1.404
\'altera pars per cuncta docens arcana peritos
1.405
dis faciat similes.\' hic nunc excurrere paulum
1.406
fas fuat et turpes ueterum deflere ruinas.
1.407
a nimium miseri gentiles, quos furor egit
1.408
in uarios ritus! patet, in qua morte profani
1.409
funditus occiderint. nomen plurale deorum
1.410
serpentis primum sonuit uox impia diri,
1.411
qui mortis tunc causa fuit. nam credula postquam
1.412
rupit sacrilegis praescriptum morsibus Eua,
1.413
experti iam docta mali, solacia culpae
1.414
quaerit et in crimen facilem tractura maritum,
1.415
qua periit prior, arte petit. sic hoste subactus
1.416
a gemino cedit sceleri miserabilis Adam
1.417
pomaque libauit sacro blandissima suco.
1.418
sed quia legis in his suberant praescripta seuerae
1.419
plus quam uipereo mortem allatura ueneno,
1.420
ut primum inlicito uiolarunt membra sapore,
1.421
confestim sensere nefas facinusque peractum
1.422
creuit et ignaro percussit pectora sensu.
1.423
hinc timor, inde pudor: quippe antea degere nudis
1.424
et nescire datum, siue almi plena uigoris
1.425
corda rudes homines celsarum conscia rerum
1.426
et caelo tantum mundoque intenta ferentes
1.427
pectora ad excelsum semper conuersa parentem,
1.428
dum secretorum miracula diuinorum
1.429
paene incorporeae mentis splendore notarent,
1.430
nondum contigerat membrorum cura suorum
1.431
amentes meliore anima, seu corpora nulla
1.432
in senium soluenda mora penetrare nequibat
1.433
motus, qui sciri faceret quodcumque necesse est.
1.434
postquam deseruit uitae uigor ille perennis
1.435
iam mortale animal, demum frigusque calorque
1.436
aeriae subiere uices ac uestis egenos
1.437
en se senserunt homines sexuque latenter
1.438
erubuere suo. tacitis miserabile questi
1.439
fletibus umbrosae foliis noua tegmina fici
1.440
texunt consertis, post culpam mente receptum
1.441
corpore uelato denudatura pudorem.
1.442
nec satis hoc trepidis. quid agant, qua crimen inustum
1.443
seque ipsos fugiant? cuperent, si forte paterent,
1.444
condere se terris: adeo contermina poenae
1.445
culpa suae est, ut iam miseros mortale pauentes
1.446
mortis imago iuuet. siluas umbrosaque lustra
1.447
obtendunt, uanae solacia falsa latebrae.
1.448
nam quo te timidum fas est subducere corpus,
1.449
te, te, inquam, qui mox primus retrahendus es, Adam?
1.450
uirtus uiua patris mundi occultissima praesens
1.451
implet et inmensos exit diffusa recessus.
1.452
sed uerum nefas est pauidos fraudare latebra.
1.453
ille potest dominum fugiens euadere summum,
1.454
qui fugit ad dominum, sola quem mente relinquens
1.455
quam uastis iaceas et non celere tenebris.
1.456
uoce uocans ubi sis pariter testatur utrumque.
1.457
nam cur te cernens quaerit deus et, cui praesens
1.458
semper eris, cui te proprio subducere furto
1.459
nec mors ipsa potest, fragili quam mente subisti,
1.460
460 cur ubi sis quaerit, nisi quod te more doloris
1.461
lapsum sponte tua secum non esse fatetur
1.462
et caelo cecidisse sacro? sed sancta parentis
1.463
desperare uetat pietas, clementia cuius —
1.464
fas dixisse mihi, fas sit quoque dicta probasse —
1.465
iustitiam excedit. nec tam me uoce seuera
1.466
corripiens ubi sis, trepido quid pectore uoluas,
1.467
tenet quam recreat, quod adhuc post crimina lapsum
1.468
inmersumque metu latebris ac paene sepultum
1.469
euocat et reuocat. ne longa exempla petantur:
1.470
ipsa probat dominum mitem donatio culpae.
1.471
Postquam excussa reos distinxit quaestio summos,
1.472
incipit omnipotens — caelum, mare, terra loquenti
1.473
intremit et uastos pandit concussa recessus,
1.474
dumque reos punit sententia, Tartara fecit —:
1.475
\'quandoquidem nostris tutum decedere iussis
1.476
duxistis, serie sceleris qua culpa cucurrit,
1.477
hac mihi iusta nouos feriet censura nocentes.
1.478
inter cuncta, frui toto quae iussimus orbe,
1.479
tu maledictus eris et peior, quam tegis intus,
1.480
inuida mens, coluber, qui caelum intrare creatos
1.481
deiecisti homines uetitasque attingere fruges
1.482
fraude tua inpulsis praedurae mortis origo es.
1.483
ut condigna nefas poenae mensura sequatur —
1.484
inmersisti homines terrae: et tu stratus iniquo
1.485
membra solo duram sulcabis pectore terram;
1.486
fecisti peccare cibis: pro talibus ausis
1.487
et tu semper edes squalentia uiscera terrae.
1.488
et quia te dignum placuit tibi, primus ut esses
1.489
inuentor mortis, poena moriere cruenta
1.490
humanique odium generis specialiter armans
1.491
in genus omne tuum saeuis inbute uenenis,
1.492
ut perimare magis, semper timeare iubebo.
1.493
atque huius, prima gaudes quam fraude subactam,
1.494
inferior pedibus degens et pectore pronus
1.495
extremis tantum sic insidiabere plantis,
1.496
ut capiti trepidans etiam uestigia figat.\'
1.497
dixit et exanguem sic est exorsus in Euam:
1.498
\'at tu quae minimum solam te perdere fructum

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0292b.stoa001.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.