Alethia

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 1,901 sections

1.99
puniceos roseo sparserunt fomite crines,
1.100
lunaque, noctis honor, proprio seu lumine fulsit
1.101
seu ueniente globo radios percussa refudit,
1.102
inferiore uia soli subiecta pependit,
1.103
astraque distinctis mundum pingentia zonis
1.104
floribus aetheriis uarios uibrare colores
1.105
et magis ornatis caelum splendere tenebris
1.106
caerula nox stupuit, rutilis dum spicula flammis
1.107
fusa micant urguentque alacres noua sidera iactus.
1.108
quae iubar obducit radiis lucisque profundae
1.109
quadam nocte tegit signataque limite certo
1.110
tempora dissiciens, certa statione peracta
1.111
praecipitisque poli numerosa uice redire,
1.112
ire semel iussum, reuolutum conficit annum
1.113
artificemque sacrum mira compage fatetur.
1.114
Quinta dies mouit spirantia corpora ponto,
1.115
quae liquor ex facili genuit sparsitque profundo,
1.116
delicias pelagi, uario quas germine miris
1.117
formauit natura modis, quae iussa creare
1.118
pro toto partes etiam sibi uiuere rerum
1.119
cogit et in brutas animam dedit ire figuras,
1.120
quaeque salis tumidi squalentia gurgite terga
1.121
nullo fine leuent molli differta sagina,
1.122
ni uelox uastis praescribat terminus aeui.
1.123
corporibus fauet ipse liquor genitalis alumnis,
1.124
qui terrae quoque germen alit cumulataque membra
1.125
dissoluit potius, -quae plus extenderat umor.
1.126
hinc uolucres quoque, molle genus, traxere uigorem.
1.127
dum liquidas conformat aquas inmissaque pontum
1.128
uita subit, feruent iterum tumida aequora partu
1.129
non sibi feta suo, iamiamque emissa profundo
1.130
squamea turba salo summas dum surgit in undas,
1.131
quae uolitabat aquis, sensim natat aere puro
1.132
et docet aetherios contingere posse recessus
1.133
hoc animal, nitidis quod rursum nascitur undis.
1.134
Iam bis terna dies claro radiabat Olympo
1.135
tertia post calidi genitalia munera solis, -
1.136
iamque tepens tellus grauidos laxauerat artus,
1.137
cum maiora agitans iussit deus edere terram
1.138
omne animal, ratio uegetat quod sola mouendi,
1.139
cui seruire datum quo rerum postulat usus.
1.140
nec mora: prorumpunt fetis uitalia terris
1.141
pignora, quaeque sui generis sortita figuras,
1.142
indiga iam domini, quem propter cuncta parauit,
1.143
qui solus potis est etiam facienda creare.
1.144
Hinc iam fas mihi sit quaedam praestringere, quaedam
1.145
sollicito trepidum penitus transmittere cursu,
1.146
mutata quaedam serie transmissa referre.
1.147
postquam cuncta datus generatim protulit ordo,
1.148
quae mandante deo tum plenus mente parentis
1.149
filius omnipotens faceret sanctusque probaret
1.150
ueris plena bonis et multa dote referta
1.151
spiritus ac longam in seriem mansura foueret,
1.152
causa datur mundo propior, cui iusta uicissim
1.153
causa prior. iam mundus erat, iam sidera et ortus
1.154
aetheraque et uitreum pelagus terraeque uirentes:
1.155
155 ni spectator adest, quem tantae gloria molis
1.156
impleat atque oculis auidum per singula ducat,
1.157
quid possint conferre deo? possessio nulla est,
1.158
si rerum possessor abest. tunc rector Olympi
1.159
\'stat data summa operi, bona sunt quaecumque creaui.
1.160
nunc hominem faciamus\' ait, \'qui regnet in orbe
1.161
et sit imago dei. similem decet esse creanti,
1.162
liber ad arbitrium fruitur qui mente creatis.\'
1.163
dixerat haec et factus homo, seu corpore toto
1.164
sine anima ac specie, forsan quo more futura,
1.165
quo facienda facit, quo factum semper habebat
1.166
iam prope (prae)terito quod nondum accesserat aeuo.
1.167
et mox praepositum rebus cum coniuge iussit
1.168
crescere per subolem terrasque replere uacantes.
1.169
iam bene sic dicente deo natura creandi
1.170
inposita est cunctis, quae per se uiua mouentur.
1.171
Septima lux magnum uidit cessasse parentem,
1.172
sed generum numeros tantum desisse creare
1.173
et requiem tenuisse suam, meritoque sacrata est,
1.174
diuersum quae uidit opus; namque hoc quoque plenum est
1.175
uirtutis cessasse deum, posuisse labores.
1.176
formam progenitis, qua praemia digna pararent,
1.177
bis ternis satis est dominum spectasse diebus:
1.178
septima lux docuit ueneranda exempla quietis,
1.179
quam sperare iubet populos pro munere uitae
1.180
semper post operum tribuendam facta piorum.
1.181
haec quoque lux illa est, dira qua Tartara Christus
1.182
soluit et euicto reditum patefecit Auerno,
1.183
dum requiescit humi patriam rediturus in aulam.
1.184
sic cessare deus, sic otia sumere nouit,
1.185
plus ut agat cessans. pariter sine fine quiescens
1.186
ac sine fine operans seriemque et tempora miscens
1.187
cessando consummat opus, quodcumque crearat,
1.188
ut faciat primumque hominem iam corpore donet,
1.189
qui postremus erat — nam causas condere rerum
1.190
non quod membra dare est —, seu, cum sic septima currat,
1.191
ut maneat quoque sexta dies, quia sexta profecto
1.192
hoc quod prima deo est, praesto omnia semper habenti,
1.193
quae nobis fugiunt, post quaeuis tempora summus
1.194
auctor adhuc hominem sexta sic luce figurat,
1.195
siue, ut nos merito rebus praestare creatis,
1.196
quos facit ipse manu, doceat, manifestius edit
1.197
nunc quod factus homo est solidoque hoc intimat orbi:
1.198
\'omnia quaeque mouent anima generata iubente,

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0292b.stoa001.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.