De Vita Sancti Martini

atque nouo praestans solacia parua pudori,

cum post tartarei uirus letale ueneni

lubrica deceptum persensit sibila corpus.

at nos exutos penitus penitusque sepultos

peccato ueteri rursum noua gratia uelet\'.

Idem detractis detonso uellere lanis

adridens aspexit ouem. tum protinus inde

ordine de facti sumens exempla docendi:

\'cernite mandatum uilem conplesse bidentem.

uestibus e geminis poscenti tradidit unam,

succrescente alia nolens retinere priorem.

at quam nos brutae pecudi cessisse pudendum est,

si mage munifico uincat nos prodiga censu\'.-

At parte ex alia pratorum dorsa patebant

dissimili distincta situ. pars una uoraces

pertulerat suffossa sues uiridemque colorem

perdiderant glaebis nigrantia dorsa supinis.

ast aliam adroso detonsam caespite tristi

nudarant armenta fame proneque uorantum

ora boum abstulerant laetae telluris amictum,

roscida dum patulo carpuntur gramina morsu

curuatae ad fauces adtracta aspredine linguae,

praeuia quae teneras adlambens colligit herbas,

ut densata auidi succidant pabula dentes.

nec minus inpresso protriuerat ungula cornu

elidens crebro uiridantia germina pulsu.

partem aliam inlaesi uernantem caespite campi

ornabat uario comens natura decore.

undabant tenui uiridantia gramina flatu ,

inpulsasque leuis motabat spiritus herbas.

insuper innumeri per plana iacentia flores

distincta insertis pingebant aequora gemmis.

hos roseo inficiens tingebat purpura fuco,

ast alii niueo insignes candore nitebant,

inter quos croceis distinguens gramina signis

aurea flauorum rutilabat gratia florum.

curuant purpureae gemmantia germina guttae

flectebantque herbas umentis sucina roris.

blandus odor, gratum certans aequare colorem,

permiscens paribus concordia gaudia formis,

pascebat specie uisum, spiramine nares.

praebebant rarae pergrata umbracula frondes

caerulaque inplexis nutabant brachia ramis.

certabant tectae foliis uernare uolucres,

musica dulcisonis moderantes sibila linguis.

purus uicinas pascebat riuulus herbas

graminaque adlapso stringens umore fouebat.

perspicui subter uisu penetrante lapilli

crispabant uitreas per blanda obstacula lymfas,

nec poterat mersum ex oculis auferre decorem

peruia luminibus species et gurgite tecta.

quid rudibus conor formas signare loquellis?

expromi haec uerbis nequeunt, quae munere Christi

effigians melius naturae gratia pinxit.

hanc igitur speciem distinctam dispare forma

aspiciens Martinus ait: conferte parumper

depasti, effossi, inlaesi loca singula prati

scortorum sceleri uel iusto foedere nuptis

coniugibus uel uirginibus, quae corpora Christo

sancta uouent rosei gemmis ornata pudoris.

ut suffosso illic species non permanet agro,

oblita sic uitiis Christi non fulget imago.

ut radix hic salua manet, sed gramine secto,

. sic nuptis est tuta fides sine flore pudoris.

ut color atque nitor florenti ridet in agro.

gloria sic purae fulgebit lucida carnis\'.

Talia perspicui dantem documenta uigoris,

adtenti et semper diuina ad praemia cordis

quidam adiit, monachus, neclecta hoc nomen adeptus

militia, qui post lituos et classica belli

maluerat ueri signis se dedere regis,

magna crucis sanctae melius uexilla secutus.

quin et consortem thalami ad collegia uitae

alliciens sociam sanctis praeceperat esse

uirginibus, thalami uel carnis iura remittens.

uerum ubi lasciuum rursum rediuiua uoluptas

occoepit stimulare animum penitusque medullis

indere contempti mortalia gaudia saecli,

uix praelibatum cupiens laxare rigorem

rursus in amplexus nuptorum et uota recurrens

post monachi titulos nomen renouare mariti,

quin et doctorem crebro pulsare tumultu

adgreditur, tales precibus miscendo querellas:

\'si mihi coniugii Christus solacia praestat,

dignatus thalamis diuersum adnectere sexum,

quis rapiet mihi dona dei? quis iure nouello

audebit priscam domini conuellere legem?\'

talia praecipiti frangentem murmura sensu

mitius adgreditur sancti medicina patroni:

\'dic age, praeteritae recolis si tempora uitae,

an conlata acie saeuo conflixeris hosti.

quod quia percrebro factum reminisceris, idem

respice, num lituos inter uel classica belli

pilaque terrificis pugnantum intenta lacertis

destrictosque enses, accepto et turgida flatu

serica serpentum spiras imitata uel iras

bellica femineus turpauerit agmina sexus.

quis scutis ad pensa locus, quis ad arma puellis?

leuia num decuit respersio pulueris ora?

quodsi terrenis non sunt haec congrua castris,