Carmina

duc, Memor alme, tuos domino ante altaria natos

commendaque precans sanctificante manu.

sed quis odor nares adlabitur aethere manans?

unde meos stringit lux inopina oculos?

quis procul ille hominum placidis se passibus adfert,

plurima quem Christi gratia prosequitur?

quem benedicta cohors superis circumdat alumnis

angelici referens agminis effigiem?

nosco uirum, quem diuini comitantur odores

et cui sidereum splendet in ore decus.

hic uir hic est, domini numeroso munere Christi

diues, uir superi luminis, Aemilius.

surge, Memor, uenerare patrem, conplectere fratrem,

uno utrumque tibi nomen in Aemilio est.

iunior et senior Memor est. mirabile magni

munus opusque dei! qui minor, hic pater est;

posterius natus senior, quia sede sacerdos

gestat apostolicam pectore canitiem.

filius est fraterque Memor; laetatur adesse

communem sibimet pignoribusque patrem.

iustitia et pax se gemina uice conplectuntur,

cum Memor Aemilio iungitur unanimo.

infula pontifices diuino iungit honore;

humano pietas iungit amore pares.

hinc Memor, officii non immemor, ordine recto

tradit ad Aemilii pignora cara manus.

ille iugans capita amborum sub pace iugali

uelat eos dextra, quos prece sanctificat.

Christe, sacerdotes exaudi, Christe, precantes

et pia note sacris annue supplicibus.

imbue, Christe, nouos de sancto antistite nuptos

perque manus castas corda pudica iuua,

ut sit in ambobus concordia uirginitatis

aut sint ambo sacris semina uirginibus.

notorum prior hic gradus est, ut nescia carnis

membra gerant; quod si corpore congruerint,

casta sacerdotale genus uentura propago,

et domus Aron sit tota domus Memoris

christorumque domus sit domus haec Memoris.

esto et Paulini Therasiaeque memor,

et memor aeternum Christus erit Memoris.

XXVI.

Ecce dies nobis anno reuolnta peracto

inlustrem reuehit Felicis nomine lucem.

tempus erat laetis modo promere gaudia uerbis,

anxia si laetas paterentur tempora uoces.

sed tamen ista dies licet inter proelia nobis

laetitiae pacisque dies erit; horrida longe

bella fremant, nostris pax libera mentibus adsit.

laetitiae dulcem non obliuiscitur usum

mens adsueta piis sua soluere pectora uotis

et domino festis caste gaudere diebus.

quare inportunam quamuis sub tempore maesto

pellite tristitiam; bona gaudia, dulcia uerba,

omne pium laetumque die Felicis amemus,

natali sine fine die, quia natus in ista est

perpetuis Felix saeclis, qua corporis aeuum

functus ad aeternam migrauit in aethera uitam.

ergo metus abeant tristes redeantque refectis

gaudia pectoribus; fugiant decet omnia sanctum

maesta diem, tanti quem gloria confessoris

insignem cunctis per tempora tota diebus

elucere facit populisque frequentibus ornat.

hunc ego, si Geticis agerem male subditus armis,

inter et inmites celebrarem laetus Alanos,

et si multiiugae premerent mea colla catenae,

captiuis animum membris non iungeret hostis,

pectore non uincto calcaret triste superba

seroitium pietas. licet inter barbara uincla

liber amor placitis caneret mea nota loquellis.

nunc igitur quamuis uarias uaga fama per oras

terrificis pauidas feriat rumoribus aures,

nos tamen in domino stabilis fiducia Christo

roboret et recto fixis pede mentibus armet,

nec panor ater in hanc obducat nubila lucem,

quam deus aetherio Felicis honore serenat.

legifer ut quondam Pharii tellure tyranni

pascha sacrum Moyses prima sub lege dicauit

sanctaque tunc Iudaea, domo licet inpius illos

maturare fugam ualida ui cogeret hostis,

libertate tamen deuoti pectoris audax

nec turbante metu iussum sollemne reliquit,

sed trepidans fugiensque licet diuina peregit

festa, salutifero laetis epulatus in agno

coetibus et ficto Christi iam sanguine uictor,

duxit ouans laetas uicto Pharaone choreas

(inde fugae memores etiam nunc azyma sumunt

Iudaei solo retinentes nomine gentem,

infermentatis pulsi quia panibus olim

Aegypto fecere fugam; paribus modo signis

per patrios, sed iam per inania sabbata, ritus

antiqui recolunt uestigia grata timoris;

nam frustra ueterem uacua sub imagine legem

exercent, uerum nobis quia pascha repleuit

unus pro cunctis patri datus hostia Christus,

et quia corpus adest uitae, perit umbra figurae):

sic igitur modo nos turbato in tempore laeti,

mente pia festum dilecti martyris omnes

conlatis hilarae studiis pietatis agamus.

forte magis pietas nobis dabit ista salutem,