Carmina

submoueant istum sanctorum exempla pudorem

castaque primorum simplicitas hominum.

adspicite antiquos paradisi in sede parentes,

quorum totus erat mundus et unus ager.

attamen his ouium pelles tegumenta fuerunt;

nunc uti neto uellere texta pudet?

pulchra Rebecca sacrum cum sponsa ueniret ad Isac,

simpliciter uelo tecta pudoris erat.

non legitur uariis uenisse ornata lapillis,

sed superobducto praedita palliolo,

quo pudibunda suum texit uelamine uultum,

oblatam sponsi uirgo pauens faciem.

an magis Herodias saltatrix uirgo placebit,

\'baptistae mortem nancta (pedum) pretio?

inpia maternae sic ulta libidinis iram,

ut caput acciperet luxuriae pretium,

illud nempe caput, de quo clamauerat index

uox populis agnum propter adesse dei.

unde nefas tantum meruit nisi ab inlice cultu

inpia saltatrix, filia digna patre?

quem tamen hoc uicit scelere inuitumque coegit

in facinus placiti corporis inlecebris.

conuiuas etenim dignos dape regis iniqui

duxit in adsensum mobilis arte pedum.

nam nisi fulua leues texisset bractea plantas,

calcibus ut pictis luderet inprobius,

et fluidam crispo duxisset syrmate uestem,

fronte micans gemmis, pone refusa comam:

non ita corruptis spectantum mentibus intrans

callida ad infandum praeualuisset opus.

ipse quoque Herodes regali ueste superbus

sacrilegis demens flatibus intumuit

elatusque habitu diuinum oblitus honorem

uulnere uermifluo foetidus interiit,

digna luens meritis, ut sordidus ulcere obiret

qui se crediderat uestis honore deum.

sed, cedo ut insani deceant regalia flatus

pectora, quae nobis cum Pharaone manus?

dissidet a nostris caua mundi gloria regnis,

nec coit aduersis lux pia cum tenebris.

clericus uxorem Christo comente decoram

diligat et pulchram lumine cordis amet

auxilioque uiri diuino munere factam

lector caelesti discat ab historia;

inque uicem mulier, sancto sit ut aequa marito,

mente humili Christum in coniuge suscipiat,

crescat ut in sanctum texta conpagine corpus,

ut sit ei uertex uir, cui Christus apex.

tali coniugio cessauit seruitus Euae,

aequauitque pium libera Sara uirum.

tali lege suis nubentibus adstat Iesus

pronubus et uini nectare mutat aquam.

his Mariam sponsis domini decet adfore matrem,

quae genuit salua uirginitate deum.

namque deus placitum sacrata in uirgine templum

ipse sibi arcano condidit inpluuio,

descendens tacito adlapsu, uelut imber ab alta

nube super uellus rore silente cadit.

nam nemo arcani fuit huius conscius umquam,

quo deus adsumpsit uirgine matre hominem.

o noua ad humanam domini commenta salutem !

fit sine concubitu femina feta uterum.

sponsa uiro tantum non est subiecta marito,

et genitrix partu nec mulier coitu.

foedere erat coniunx, sed corpore non erat uxor,

intemerata uiro, mater erat puero.

grande sacramentum, quo nubit eclesia Christo

et simul est domini sponsa sororque sui.

sponsa quasi coniunx, soror est, quia subdita non est.

* * * * * * * * * * * *

inde manet mater aeterni semine uerbi

concipiens populos et pariter pariens.

hinc soror et coniunx, quoniam sine corporis usu

mente coit cui uir non homo sed deus est.

hac genitrice senex aeque generatur ut infans;

aetatem et sexum non habet haec soboles.

haec etenim est benedicta dei generatio, quae non

seminis humani sed generis superi est.

inde magister ait, quia iam nec femina nec mas

in Christo, sed idem corpus et una fides.

namque omnes unum corpus sumus, omnia Christo

membra quibus Christus corporis in caput est.

et quia iam Christum induti deponimus Adam,

protinus in speciem tendimus angelicam.

propterea hoc opus est cunctis baptismate natis,

perfectum ut capiat sexus uterque uirum,

et commune caput stet in omnibus omnia Christus,

tradens in regnum rex sua membra patri.

nubere uel nubi fragilis iam deserit aetas

omnibus aeterno corpore conpositis.

ergo mei memores par inuiolabile semper

uiuite; sit uobis crux ueneranda iugum.

illius ut matris nati, quae sponsa sororque est,

sumite digna piis pectora nominibus,

et uobis fratres sponso concurrite Christo,

sitis ut aeterni corporis una caro.

hic uos nectat amor, quo stringit eclesia Christum

quoque uicissim illam Christus amore fouet.

ipse pater uobis benedicat episcopus, ipse

praecinat hymnisonis cantica sancta choris.