Carmina

orationum brachiis

dulcemque fructum nobilis uictoriae

decerpat ore mortui.

sed ab hoc triumpho caueat exemplo sibi

aliena adire foedera.

allophyla mulier est mihi lex carnea

blandis dolosa retibus.

si lege mentis ista sit lex fortior,

in iura peccati trahet;

malesuada uerbis fraudis arte dulcibus

animum uirilem effeminat;

excaecat oculos mentis et radit caput,

spolians et exarmans fidem.

hac parte Samso nolo sit noster puer,

ne misceatur copulae,

quam consequatur protinus captiuitas

infirmitas et caecitas,

licet ille fortis postea receperit

robur recretis crinibus

manuque ductus de mola ad ludibrium

hostilis exultantiae

in caecitate corporis mente intuens

uocarit ultorem deum.

et restituto mox capillis robore

prostrauit hostilem domum;

cuius columnas fortior saxis manus

ut clausit amplexu graui,

conlapsa fulcris tecta subductis humo

cecidere in ipsum; sed tamen

et morte (in) ipsa praepotens heros dei

hostes ruinae miscuit

et gloriosa morte pensauit sibi

uitae subactae dedecus.

qui seraus hoste gloriante uixerat,

hoste obruto uictor cadit

et plura morions interemit milia,

quam uiuus interfecerat.

imitetur istam filius noster uolo

sic morte mortem, ut permanens

in carne carnem uincat et uiuat deo,

peccata carnis opprimens.

sed nolo carnis gaudiis ut noxiae

dolis subactus feminae

addicat animum, postea fiat hostium,

uirtute nudus gratiae.

Samuel in ista parte sit, qua iugiter

sanctus neque accisus comam

per tota uitae tempora inrupto sacrum

pertexat aeuum stamine

et inchoatam seruitute infantiam

usque ad senectam pensitet.

occidat Amalech et pie saeuus deo

peccata carnis immolet,

quibus peremptis interierit zabulus,

inuisus aeternum deo.

Saul in hoc deficiat et regnet Dauid;

pusillus altum destruat,

ut non sit altus spiritu superbiae

nec liuidus zeli malo,

sed corde in humili celsa uirtutum gerens

ascendat in regni thronum,

et illa Samso gesta, quae priora sunt,

sequatur, ut restes nouas

ceu fila rumpat, nec fidem prodat suam,

ne perdat ignauus comam.

crinitus operum uiribus caelestium,

praetenta rumpet uincula,

palos refiget, mille prosternet uiros

una subactos dextera,

quia nostra uirtus et caput Christus deus,

qui dextera et uirtus dei est;

eius potentes mille serpentem dolis

nos adpetentem uincimus.

sit fortis anima mortificans asinum suum,

pigri iumentum corporis.

decoctus umor sobriis laboribus

pallore uultum liuidet,

et tribulata carne uictrix castitas

consumat ignes criminum.

exterior etenim noster ut corrumpitur

terente continentia,

tunc innouatur qui intus est uicti potens

infirmitate corporis.

tunc mille a latere, dena (a) dextris milia

arente maxilla cadent,

si mala nostra salua fiat otio,

quae est usu edendi mobilis,

quia suculenti corporis licentia

retunditur ieiuniis.

et tunc triumphus fonsque nobis nascitur

in arefactis ossibus.

maxilla telum proelianti quae dedit

dat aestuanti poculum

ieiuna suci carnis ossa mortuae

sancto rigante spiritu.

sed quae ante sanctis in figuram gesta sunt,

nobis in actum scripta sunt,

ut quod parentes gestitarunt corpore

nos actitemus spiritu.

fluxere uetera, cuncta facta sunt noua,