Evangeliorum libri quattuor

Spiritus iste uiget, sed corpus debile labat.\'

Secessit rursus secreti montis in arcem

Orabatque patrem: \'Rerum mitissime rector,

Hunc quoniam calicem non est transire potestas,

Iam tua proueniat nostra de sorte uoluntas.\'

Rursus discipulos somni sub pondere pressos

Inuenit et rursus idem genitore precato

Adloquitur fesso nexos languore quietis:

\'Iam dormire licet sociosque reuisere uestros,

Nam uenit ecce, meum qui dedat in omnia corpus,

Quae maculata meis inponet factio membris.\'

Cum dicto ludas numero stipante cateruae

Aduenit procerum iussu populique ferocis.

Pars strictis gladiis pars fidens pondere clauae

Signa sequebatur Iudae promissa furentis.

Oscula nam pepigit sese contingere Christi,

Quo facile ignotum caperet miserabile uulgus.

Ille ubi dissimulans blanda cum uoce salutat,

Attigit et labiis iusti uenerabilis ora,

Continuo Christus: \'Totum conplere licebit,

Huc uenisse tuo quaecumque est causa paratu.\'

Iniecere manum turbae Christumque prehendunt.

Tunc e discipulis unus fulgente machaera

Occurrit uatis famulo sublatus in iram

Tempore et excussam rapuit ui uulneris aurem.

Olli Christus ait: \'Gladium tu ponito, noster;

Nam quicumque ferox confidet uindice ferro,

Hunc iusti similis ferri uindicta manebit.

An ego non possem caelestia castra uocare

Et patris innumeras in proelia ducere turmas?

Sed scriptura meis conplenda est debita rebus.

Vos autem stricto qui me conprendere ferro

Fustibus et gladiis concurritis, en ego uobis

Occurram, templi media qui semper in arce

Vobiscum residens docui, nec talia quisquam

In solum tantis circumlatrantibus ausus.\'

Discipuli passim Christo fugere relicto.

Iamque Caiphaea steterat saluator in aula,

Cum uenere omnes scribae proceresque uocati.

At Petrus longe seruans uestigia solus

Occulte maestus sedit cum plebe ministra

Extremum opperiens tanto sub turbine finem.

Ecce sacerdotes falsos conquirere testes

Incumbunt fictasque uolunt contexere causas,

Quis mortem insonti possent inponere Christo.

Sed nullus tanto uisus satis esse furori.

Ultima prosiliunt testes, qui dicere Iesum

Audissent, templum quod solus uertere posset

Et uersum trinis iterum instaurare diebus.

Ipse sacerdotum princeps urgere tacentem

Insistit frendens furiis ac talia fatur:

\'Cur nihil ad tantas nunc respondere querellas

Conuictus ueris procerum sub testibus audes?

Adiurabo tamen summi per regna Tonantis,

Ut fateare palam, si fas te credere Christum.\'

Ille dehinc tali conpellat uoce superbum:

\'Istaec sola tibi procedunt pectore uerba

Vera tuo; ueniet uobis uisenda per auras

Maiestas prolis hominis, cum dextera sanctae

Virtuti adsidet sub nubibus ignicoloris.\'

Talibus auditis scindit de pectore uestem

Exsultans furiis et caeco corde sacerdos

Atque ait: \'Audistis pugnantis foeda profani

Verba Deo; polluta magis consurgat in iras

Religio et uestram cuncti iam pandite mentem/

Conclamant omnes mortique addicere certant.

Tum sanctam Christi faciem sputa inproba conplent

Et palmae in malis colaphique in uertice crebri

Insultant uerbisque omnes inludere certant:

\'Christe, profetabis, cuius tibi palma sonarit!\'

At Petrum mulier tristem quod uiderat intus,

\'Tune etiam, iuuenis, fueras comes additus, inquit,

Isti, quem ludens procerum sententia damnat?\'

Ille negat tectisque feris se promere temptat.

Ecce sed egressum primo sub limine cernens

Altera consimili prodebat uoce ministris.

Rursus ait iurans, illum se nosse negabat.

Tum percontatum multi accessere sequentes

Eque sono uocis sese cognoscere dicunt,

Cuncta Galilaeam streperent quod uerba loquellam.

Et Petrus iurans deuotis omnia uerbis

Nescire adfirmat, quisquis foret ille, negando.

Hanc uocem, plausum quatiens sub culmine tecti,

Ales prosequitur cantu, mentemque Simonis

Circumstant tristem uerbis praesagia Christi;

Egressusque dehinc ploratus habebat amaros.

Sidera iam luci concedunt et rapidus sol

Progreditur radiis terras trepidantibus inplens.

Iamque e concilio Christum post terga reuinctum

Praesidis ad gremium magno clamore trahebant.

Interea celsum Dominus stans ante tribunal

Talia Pilati uerbis excepit Iesus:

\'Tu rex Iudaeae gentis, quod dicitur, adstas?\'

Respondit Christus: \'Vestris haec audio uerbis.\'

Exhinc terribilis iusti accusatio surgens

Infremit et sanctum scelerata facundia pressat.

Respondere nihil trucibus dignatur Iesus.

Pilatus quaerit, quae tum sit causa tacendi.

Ille magis perstans miranda silentia seruat.

Sollemni sed forte die concedere leges