Evangeliorum libri quattuor

Pars credens sequitur tantae uirtutis honorem;

Ast alii repetunt urbem procerumque superbis

Cuncta Pharisaeis rerum miracula narrant.

Ergo ad concilium scribae, plebisque uocatur

Iam grauior numerus, qua uatum principis alte

Pulchra Caiphaeae conlucent atria sedis.

Illic conplacuit Christum prosternere leto,

Sed uitare dies paschae, ne plebe frequenti

Discordes populi raperent in bella furorem.

Ille Simonis erat tectis, quem lurida lepra

Virtute ipsius diffugerat. Ecce iacenti

Accedit mulier propius, sanctumque alabastro,

Quo pretiosa inerant late fraglantis oliui

Unguenta, ab summo perfundit uertice Christum.

Discipuli increpitant fantes, potuisse iuuari

De pretio unguenti miserorum corpora egentum.

Has Dominus prohibet uoces factumque probauit:

\'Desinite obsequio iustam prohibere puellam.

Pauperibus semper dabitur succurrere tempus,

Sed me non semper tribuetur uisere uobis.

Funeris ista mei multum laudanda ministrat

Officio mundumque inplebunt talia facta.\'

Tunc e discipulis unus se subtrahit amens

ludas et ad proceres tali cum uoce cucurrit:

\'Quod pretium sperare datur, si prodere uobis

Quaesitumque diu possim monstrare magistrum?\'

Illi continuo statuunt ter dena argenti

Pondera; his ludas sceleri se subdidit alto.

Iamque dies paschae primo processerat ortu:

Discipuli quaerunt, ubi cenam sumere paschae

Vellet; at ille sibi quendam sine nomine quaeri,

Ultima qui domini caperet mandata, iubebat.

Vespere mox primo bis sex recubantibus una

Discipulis, tali diuinat uoce magister:

\'En urget tempus, Christum cum prodere morti

E uobis unus scelerato corde uolutat.\'

Continuo cuncti quaerunt, quis talibus ausis

Insano tantum cepisset corde uenenum.

Ille dehinc: \'Epulis mecum nunc uescitur, inquit.

Sed suboles hominis quondam praescripta subibit

Supplicia ad tempus. Miserabilis ille per aeuum,

Qui iustum dedet; quanto felicior esset,

Si numquam terris tetigisset lumina uitae!\'

Et ludas grauiter tum conscia pectora pressus,

\'Numquid, ait, ludam talis suspicio tangit?\'

Respondit Dominus: \'Te talia dicere cerno.\'

Haec- ubi dicta dedit, palmis sibi frangere panem,

Diuisumque dehinc tradit sancteque precatus

Discipulos docuit, proprium sic edere corpus.

Hinc calicem sumit Dominus uinoque repletum

Gratis sanctificat uerbis potumque ministrat,

Edocuitque, suum se diuisisse cruorem,.

Atque ait: \'Hic sanguis populi delicta redemit;

Hoc potate meum. Nam ueris credite dictis,

Post haec non umquam uitis gustabo liquorem,

Donec regna patris melioris munere uitae

In noua me rursus concedent surgere uina.\'

Exin cantato sanctis concentibus hymno

Montis Oliueti conscendunt culmina cuncti.

Talia tum Christus depromit pectore uerba:

\'Omnes praesenti noctis uos tempore longe

Disperget misere deserto principe terror.

Sic etenim scriptum est: Pastoris casibus omnes

In diuersa fugam capient per rura bidentes.

Post ubi uita nouos caeli mihi reddet honores,

Praeueniam uestrosque choros genitalibus aruis

Grata Galilaeae uolitans per rura docebo.\'

Respondit Petrus: \'Cunctos, si credere fas est,

Quod tua labanter possint praecepta negare,

Sed mea non umquam mutabit pectora casus.\'

Ille dehinc: Nox haec, quae lucida sidera terris

Inducit lucemque premens nunc incubat undas,

Audiet, ut trinis pauidus mendacia uerbis

Dices et Christum, fortissime Petre, negabis,

Et prius, alitibus resonent quam tecta domorum.\'

At Petrus: \'Duram mortem mihi sumere malim,

Vox oblita suum quam deneget ista magistrum.\'

Has uires cordis perstant promittere cuncti.

Nominis Hebraei sunt Gessamaneia rura.

Illo progreditur lucis uitaeque repertor,.

Circa discipuli Iuda fugiente sequuntur.

Atque illic reliquos iussit residere ministros.

Ipse sed adsumpto longe procedere Petro

Zebedeique simul natis per deuia tendit.

Tunc angore graui maestus sic uoce profatur:.

\'Tristia nunc uoluens animus mihi pectora turbat

Morte tenus, sed nunc uos segnem excludite somnum,

Sollicitamque simul uigilando ducite noctem.\'

Haec ait et paulum procedens corpore terram

Deprimit et tali proiectus uoce precatur:

\'Si fas est, genitor, calicis me transeat huius

Incumbens ualido nobis uiolentia tractu.

Sed tua iam ueniat potius, quam nostra uoluntas,

Quae tibi decreta est tantis sententia rebus.\'

Tunc ad discipulos repedat, sed somnus anhelis

Prostratos terrae membris dissoluerat omnes.

Tunc ait ad Petrum: \'Non est mihi ponere uirtus

Unam peruigilem tantis sub casibus horam?

Sed uigilate, precor, ne uos temptatio raptos

Horrida praecipitet saeuae per lubrica mortis.