Evangeliorum libri quattuor

His rerum dicet Dominus: Cum uestra superbo

Angustis rebus feritas sub corde tumebat

Calcauitque humiles minimos, me spreuit in illis.

Haec ubi dicta dabit, meritis sua praemia reddet.

Aeternum miseri poena fodientur iniqui,

Aeternumque salus iustis concessa manebit.\'

Talia dum loquitur, scissos lacerata capillos

Pro fratris morbo iustis soror anxia curis

Hortatur iuuenem rapido percurrere gressu,

Casibus ut tantis Christus seruaret amicum.

Nam fuerat mulier meritis accepta benignis,

Obsequio cuius fratremque domumque merentem

Amplexus pleno Christus retinebat amore.

Nuntius adueniens perfert, extrema iacere

Dilectum Christo iuuenem per tristia morbi

Et leti et uitae confinia summa tenentem.

Lazarus hic habuit nomen, sed Christus amaris

Percussus uerbis: \'Non est, si creditis, inquit,

Ad letum ducens istaec uiolentia morbi,

Sed Deus ut digno iustis celebretur honore

Et suboles hominis sancta uirtute nitescat.\'

Tunc ad discipulos: \'Dormit iam Lazarus, inquit,

Sed carum iuuenem faciam consurgere rursus.\'

Aiunt discipuli: \'Somno succedere plena-

Et remeare salus poterit;\' nec mente sequuntur,

Quod mortem somni dixit sub nomine Christus.

Errorem quorum tali sermone remouit:

\'Lazarus in letum cecidit, sed gaudia menti

Hinc ueniunt uestramque fidem mihi fortius armant,

Cernitis absentem longe quod cuncta uidere.

Sed properemus,\' ait. Didymus tum talia fatur:

\'Pergamus pariterque omnes procumbere leto

Cogamur, totiens quod gens Iudaea minatur.\'

Iamque aderat Christus, fuerat sed forte sepulto

Quarta dies, mersasque atris de morte tenebris

Germanas luctus lacrimosaque tecta tenebant.

Conuenere illuc solacia debita dantes

Iudaeae gentis proceres carique propinqui.

Sed Martha, audito Christum uenisse, cucurrit

Obuia deseruitque domum maestamque sororem,

Et procul: ,0 utinam praesens uirtus tua nobis

Adforet et morti fratrem rapuisset acerbae.

Nam quicquid poscis, certum est tibi posse uenire.\'

Quam Dominus tali solatur uoce gementem:

\'Robustam mentem, mulier, uirtute resume.

Lazarus haec uitae recidiua in lumina surget.\'

Et mulier: \'Certe surgent in munera uitae

Mortales cuncti, ueniet cum terminus orbi.\'

Christus item sancto depromit pectore uocem:

\'En ego sum clarae uobis reparatio uitae.

In me qui credit, mortem deponere sumptam

Et uitam poterit iugi conponere saeclo.

At quicumque fidem uiuo sub pectore sumet,

Horrida non umquam continget limina mortis;

Istaec si credis puro de pectore, Martha?\'

Illa dehinc: \'Haec una fides mea corda tenebit,

Sublimis ueneranda Dei quod uenerit in te

Caelestis suboles celso sub nomine Christi.\'

Haec ait et Mariam cursu motura sororem

Interiora petit; sanctum uenisse magistrum

Et pariter luctu oppressam uocitare sororem

Admonuit tacito designans omnia nutu.

Prosilit illa foras audito nomine Christi;

Prosequiturque simul Solymorum turba gementem

Credentum, tumulo fletus inferre sorores.

Illa salutiferum postquam conspexit Iesum,

Procidit ante pedes rumpitque hanc pectore uocem:

\'Si mihi germanum potuisses uisere uiuum,

Lazarus haut poterat durae succumbere morti.\'

Fletibus his Christus socians de corde dolorem

Inquirit tumuli sedem, quo condita nuper

Membra forent animae uolucris spoliata calore.

Haut mora demonstrant flenti maestoque sepulchrum

Rupe sub excisa; lapidis quod pondere clausum

Ut uidit Sanctus, multo mox uecte moueri

Praecipit; at Marthae talis uox uerberat auras:

\'Quattuor en luces totidemque ex ordine noctes

Praetereunt, quo membra solo conposta quiescunt.

Crediderim, corpus motu fugiente caloris

Fetorem miserum liquefactis reddere membris.\'

His dictis contra depromit talia Christus:

\'Iam totiens dictum est, magnis consistere rebus

Credentum uirtute fidem; sed gloria summi

Iam genitoris adest, fidei si robur habetis.\'

Haec ubi dicta dedit saxumque inmane reuulsis

Obicibus patuit, uirtus mox conscia caelum

Suscipit et tali genitorem uoce precatur:

\'Eximias grates, genitor, tibi, sancte, fatemur;

Me placidus semper uenerandis auribus audis,

Sed populus praesens me missum credere discat.\'

Haec ubi dicta dedit, tumuli mox limine in ipso

Restitit aduerso conplens caua saxa clamore:

\'Lazare, sopitis redeuntem suscipe membris

En animam tuque ipse foras te prome sepulchro.\'

Nec mora conexis manibus pedibusque repente

Procedit tumulo, uultum cui linea texta

Et totum gracilis conectit fascia corpus.

Tum solui iussit laetumque ad tecta remittit.

\'Iudaei postquam factum uenerabile cernunt,

Qui tanti Mariam fuerant Marthamque secuti,