Excerpta ex Operibus Augustini

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 1,867 sections

101
LXXVIII. 93. De simili locutione: nunc cognoui quod timeas deum.
102
LXXVIIII. 94. De iuratione serui Abrahae super femur eius.
103
LXXX. 95. Quod differant augurationes inlicitae ab illa petitione signi, quam petiit a deo seruus Abrahae.
104
LXXXI. 96. De id quod ait Iacob non est hic nisi domus dei.
105
LXXXII. 97. Quod Iacob lapidem statuit et perfudit oleo non aliquid idololatriae simile fecisse.
106
LXXXIII. 98. Item de lucta Iacob et de claudicatione.
107
LXXXIIII. 99. Utrum secundo Iacob lapidem oleo superfuderit an secundo commemoratum sit.
108
LXXXV. 100. Quaestionem, quod XII filii computentur Iacob nondum nato Beniamin, soluit per tropum synecdochen.
109
LXXXVI. 101. Descendam ad filium meum lugens in infernum; utrum illuc mali tantum an etiam boni descendere soleant.
110
LXXXVII. 102. Quod in genesi tertio insinuetur spiritus sanctus.
111
LXXXVIII. 103. Quomodo intellegendum sit tot animas exisse de femoribus Iacob.
112
LXXXVIIII. 104. Quod ait Iacob ad Ioseph: pone manum sub femur meum, et facies in me misericordiam et ueritatem.
113
XC. 105. Quid sit quod scriptum est: appositus est ad patres suos.
114
XCI. 106. De XL diebus sepulturae Iacob.
115
XCII. 107. De luctu, quem celebrauit Ioseph patri suo VII diebus.
116
XCIII. 108. De eo quod scriptum est in exodo: occurrit e i angelus et uolebat eum occidere et cetera.
117
XCIIII. 109. De id quod assidue deus dicit indurabo cor Pharaonis.
118
XCV. 110. Quod absorbuit uirga Aaron uirgas magorum.
119
XCVI. 111. Unde potuerint incantatores ranas producere et aquam in sanguinem uertere, si iam ubique factum erat.
120
XCVn. 112. Item de induratione cordis Pharaonis.
121
XCVIII. 113. Pro hoc ipso, inquit, conseruatus es, ut ostendam in te uirtutem meam.
122
XCVIIII. 114. Item de eo quod ait: ego ingrauaui cor eius et cetera.
123
C. 115. Et non est, inquit, relicta lucusta; et indurauit dominus cor Pharaonis.
124
CI. 116. Quod tollendo Israhelitae a uicinis Aegyptiis aurum et cetera non fecerint furtum.
125
CII. 117. Non exaudiet, inquit, uos Pharao, ut multiplicem signa mea in terra Aegypti.
126
CIH. 118. Facietis diem hunc in progenies uestras legitimum sempiternum: quomodo accipiendum sit hoc aeternum.
127
CIIII. 119. Quadringentos annos non ad seruitutem, sed ad peregrinationem seminis Abrahae referendos.
128
CV. 120. Qua diuisione numeranda sint X praecepta legis.
129
CVI. 121. Expositio ipsorum praeceptorum salua firmitate sui ad litteram fundamenti; et de X. praecepto legis.
130
CVII. 122. Item expositio decalogi ad populum.
131
CVIII. 123. Testimonium de lege imperatoris Antonini contra excusationem maritorum adulterantium; et
132
CVIIII. 124. Expletio praedictae expositionis ad populum contra uirorum pessimam libertatem de fornicatione se excusare nolentium.
133
CX. 125. Quid sit: et omnis populus uidebat uoces.
134
CXL 126. De dis argenteis et aureis fieri praecepto prohibitis. CXII. 127. Quomodo intellegatur: non coques agnum in lacte matris suae.
135
CXIII. 128. Cur propitiatorium arcae superponendum dixerit.
136
CXIIII. 129. Quod dicenti Moysi: ostende mihi gloriam tuam, respondit, dominus: ego transibo ante te et cetera.
137
CXV. 130. Quomodo tabulae, quas erat Moses deo utique praescieute fracturus, non hominis opus dicantur esse, posteriores uero tam diu in tabernaculo dei mansurae ab homine excisae sint uel conscriptae.
138
CXVI. 131. Quae sit inremissibilis blasphemia in spiritum sanctum.
139
CXVII. 132. De his qui cotidie et his qui perraro communicant, uel etiam his qui in cena domini post communem cibum eucharistiam sumere consueuerunt; uarietatem etiam celebrandorum sacramentorum in diuersis locis fidei non obesse.
140
CXVIII. 133. Quid sibi uelit in celebratione paschae obseruatio sabbati et lunae; et de quadragesima uel de consonantia pentecostes cum die legis datae.
141
CXVIIII. 134. De his qui de paginis euangelicis sortes legunt.
142
CXX. 135. Quod in genesi dies a luce coeperint et nunc a noctibus computentur.
143
CXXI. 136. Quomodo secundum figuram Ionae tres dies et tres noctes in passione domini computentur. [137. Cur hic malo homini bene sit uel bono male. ex libro de prouidentia dei]
144
CXXII. 138. Quid in libro ecclesiaste Salomon de his quae in hac uita bonis malisque sint communia disputant.
145
CXXIII. 139. Quibus sententiis domini diuinum iudicium in fine futurum saeculi declaretur.
146
CXXIIII. 140. De diuersa opinatione trium fidelium seruorum tempus aduentus domini arbitrantium.
147
CXXV. 141. Quae sit prima resurrectio, quae secunda.
148
CXXVI. 142. De duabus resurrectionibus et mille annis.
149
CXXVII. 143. De alligatione et solutione diaboli.
150
CXXVIII. 144. Quid respondendum sit eis qui putant resurrectionem ad sola corpora, non etiam ad animas pertinere, primam in hac uita resurrectionem fieri denegantes.
151
CXXVIIII. 145. De Gog et Magog, quos ad persequendam ecclesiam dei solutus prope finem saeculi diabolus incitabit. ,.
152
CXXX. 146. An ad ultimum iudicium pertineat impiorum, quod descendisse ignis de caelo et eosdem comedisse memoratur.
153
CXXXI. 147. Quid apostolus Thessalonicensibus scripserit de manifestatione antichristi..
154
CXXXII. 148. Quid idem apostolus in prima ad eosdem epistula de resurrectione mortuorum docuerit.
155
CXXXIII. 149. De aduentu Heliae ante iudicium, cuius praedicatione scripturarum secreta reserante Iudaei conuertuntur ad Christum.
156
CXXXIIII. 150. An possint corpora in ustione ignis esse perpetua.
157
CXXXV. 151. An consequens sit ut corporeum dolorem sequatur carnis interitus.
158
CXXXVI. 152. Quod in rebus miris summa credendi ratio sit omnipotentia creatoris.
159
CXXXVII. 153. An hoc ratio iustitiae habeat, ut non sint extensiora poenarum tempora, quam fuerint peccatorum.
160
CXXXVIII. 154. De magnitudine praeuaricationis primae, ob quam aeterna poena debeatur eis qui extra gratiam fuerint saluatoris.
161
CXXXVIIIL 156. Contra opinionem eorum qui putant criminosis supplicium post mortem causa purgationis adhiberi.
162
CXL 156. De his qui eos qui permanent in catholica fide, etiam si pessime uixerint, tamen propter fidei fundamentum saluandos esse definiunt.
163
CXLI. 157. Quid sit in fundamento habere Christum et quibus spondeatur salus per ignis usturam.
164
CXLII. 168, Contra eorum persuasionem qui putant sibi non offutura peccata, in quibus, cum. elemosynas facerent, perstiterunt.
165
CXLIII 159. De aeterna dei et incommutabili uoluntate.
166
CXLIIII. 160. De promissione aeternae beatitndinis sanctorum et perpetuis suppliciis impiorum.
167
CXLV. 161. Contra sapientes mundi, qui putant terrena hominum corpora ad caeleste habitaculum non posse transferri. CXLVI. 162. De resurrectione carnis, quam quidam mundo credente non credunt.
168
CXLVII. 163. Quod ut mundus in Christum crederet uirtutis fuerit diuinae, non persuasionis humanae; et de Romuli falsa diuinitate. CXLVIII. 164. De miraculis, quae ut mundus in Christum crederet facta sunt et fieri mundo credente non desinunt. CXLVIIII. 165. An ad dominici corporis modum omnium mortuorum resurrectura sint corpora.
169
CL. 166. Qualis intellegenda sit conformatio sanctorum ad imaginem filii dei.
170
CLI. 167. An in suo sexu resuscitanda atque mansura sint corpora feminarum.
171
CLII. 168. Quod in resurrectione mortuorum natura corporum quibuslibet modis dissipatorum in integrum reuocanda sit.
172
CLIII. 169. De nouitate corporis spiritalis, in quam sanctorum caro mutabitur.
173
CLIIII. 170. De peruicacia quorundam qui resurrectionem carnis, quam, sicut praedictum est, totus mundus credit, impugnant.
174
CLV. 171. Quomodo Porphyrii definitio, qua beatis animis putat corpus omne fugiendum, ipsius Platonis sententia destruatur, qui dicit summum deum dis promisisse ut numquam corporibus exuerentur.
175
CLVI. 172. De contrariis definitionibus Platonis atque Porphyrii, in quibus si uterque alteri cederet, a ueritate neuter deuiaret.
176
CLTII. 173. Quid ad ueram resurrectionis fidem uel Plato uel Labeo uel etiam Varro conferre sibi potuerint, si opiniones eorum in unam conuenissent sententiam.
177
CLVIII. 174. De aeterna felicitate ciuitatis dei sabbatoque perpetuo.
178
CLVIIII. 175. Quomodo dicat Matthaeus centurionem ad dominum accessisse pro puero suo, cum Lucas dicat quod amicos ad eum miserit.
179
CLX. 176. Quomodo Matthaeus Marco congruat de uirga, quam secundum Matthaeum dicit dominus non ferendam, secundum Marcum autem solam ferendam.
180
CLXI. 177. Quomodo quod Matthaeus et Marcus dicunt post sex dies factum Lucas dicit post octo.
181
CLXII. 178. De alabastro ungenti quomodo non repugnet Matthaeo et Marco dicentibus: ante biduum paschae
182
Iohannes qui dicit: ante sex dies.
183
CLXIII. 179. De hora dominicae passionis quemadmodum non inter se dissentiant Marcus qui dicit: hora tertia et Iohannes qui dicit: hora quasi sexta.
184
CLXIIII. 180. De latronum insultatione quomodo non repugnent Matthaeus et Marcus Lucae, qui dixit unum eorum insultasse, alterum credidisse.
185
CLXV. 181. Quod apud quattuor euangelistas inueniatur decies commemoratum dominum uisum esse ab hominibus post resurrectionem.
186
CLXVI. 182. Quod in tribus actiuae, in Iohannis autem euangelio dona contemplatiuae uirtutis eluceant idoneis dinoscere; et quia non perfecte, sed ex parte sit, ideo sic manebit donec ueniat.
187
CLXVII. 183. De id quod ait nemo nonit filium nisi pater
188
CLXVIII. 184. De pueris sedentibus in foro et clamantibus ad illos qui nec humiliari cum Iohanne nec cum Christo gaudere uoluerunt; ubi quae sit uera ciborum parsimonia pulcherrima oratio.
189
[185. De uoracitate etiam in uilissimis cibis aita.nda.]
190
CLXVIIII. 186. De impossibilitate ieiunandi sub praesentia sponsi; ubi duo ieiunii genera probat, unum tribulationis, aliud gaudii.
191
CLXX. 187. De homine, qui descendebat ab Hierusalem in Hiericho et cetera.
192
CLXXI. 188. Quod Martha excipiens illum in domo sua significet ecclesiam ut nunc est, Maria uero ut erit in futuro.
193
CLXXII. 189. De illo qui media nocte petiit ab amico tres panes.
194
CLXXIII. 190. De pane et pisce et ouo.
195
CLXXIIII. 191. De id quod ait discipulis nolite in sublime tolli; et de hydropico uel de muliere curuata.
196
CLXXV. 192. De uilico, quem dominus suus eiciebat de uilicatu.
197
CLXXVI. 193. De illo qui in tecto est et qui in agro et cetera.
198
CLXXVII. 194. De duobus in lecto et duabus molentibus e duobus in agro.
199
CLXXVIII. 195. De iudice iniquo, quem uidua interpellabat; ubi dat regulam intellegendi comparationis diuersitate. [196. De eo quod ait dominus: orate ne fiat fuga uestra hieme uel sabbato.]
200
CLXXVIIII. 197. De camelo per foramen acus transituro.

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0119.stoa003.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.