Heptateuchos

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 5,575 sections

gen.201
quinque fuit tantum protentis longior annis.
gen.202
iunior hoc iterum ter quinis decubat annis
gen.203
Malaleela senex: ter denis deinde Iaretus
gen.204
atque tribus uixit longo constrictior aeuo.
gen.205
Enochus, cui cura fuit seruire potenti
gen.206
et mentem sociare deo, sat iunior istis,
gen.207
ter centum explicitis si quinque adiungere cures
gen.208
sexies et denos, subita caligine tectus
gen.209
abditur et domino multum miserante remotus
gen.210
felicem placido uiuit cum tempore uitam.
gen.211
at Mathusalamus nongentos porrigit orbes
gen.212
septies et denos, unum quis iungere ius est.
gen.213
Lamechus, hoc patre satus. Noele creato
gen.214
talia disseruit, dum uatum more futura
gen.215
praeuidet et sensus uenturum mittit in aeuum:
gen.216
"Hic secura dabit nobis commercia uitae
gen.217
et durum remouebit onus pacemque reducet,
gen.218
quae factis est pulsa malis nostroque reatu
gen.219
tristibus et dextris, quarum sulcata labore
gen.220
terra negat fructum, domino maledicta loquente."
gen.221
septies hic centum uixit septemque per annos,
gen.222
septuaginta super positis. ut summula poscit.
gen.223
hoc generante probis Noelus nobilis actis
gen.224
editur, innocuo daturus semina saeclo.
gen.225
tresque creat natos, Sethum Chamumque laphetumque,
gen.226
in numerum solitos mollitum tundere ferrum
gen.227
et scintillantes promptim procudere massas.
gen.228
sexies hic uates centum iam uixerat annis.
gen.229
cum dominus, diri pertaesus crimina mundi
gen.230
multimodosque hominum longa sub luce reatus,
gen.231
constringit miserans prolixae incommoda uitae,
gen.232
inposuitque modum bis sexaginta per annos.
gen.233
uincere quem nullus posita sub lege ualeret.
gen.234
Haec inter sanctos lactat terrena uoluptas
gen.235
captiuosque tenet caelesti ex arce meantes;
gen.236
dum facies pulchro ridentes corpore cernunt
gen.237
femineas placitisque nimis conplexibus haerent,
gen.238
progenuere sibi torua cum mole gigantes: -
gen.239
quorum criminibus domini patientia tandem
gen.240
cogitur offendi; longam dum concipit iram
gen.241
atque dolet hominem dextra formante creatum
gen.242
siderea, sancto permotus pectore fatur:
gen.243
"Ius delere mihi mundi peccata nocentis
gen.244
fluctibus aequoreis totamque inuoluere terram
gen.245
humanumque genus uastis mersare fluentis
gen.246
omnigenasque simul pecudes, quae laeta per agros
gen.247
gramina detondent. celsis dum collibus errant.
gen.248
serpentes nex una premat uolucresque ferasque,
gen.249
ut mea deletis mitescat fraudibus ira."
gen.250
accipit ergo dei mandata ingentia Noe.
gen.251
duplicibus cameris arcam conpangere iussus,
gen.252
quae teneat uolucrum mansura ad germina nidos.
gen.253
ac, ne fissilibus dissultent robora rimis,
gen.254
unguine praepingui linuit bituminis arcam.
gen.255
ipsa fuit plenas ter centum longa per ulnas,
gen.256
quinquaginta patens transuersam lata per aluum.
gen.257
at qua sublimi surgunt fastigia tecto,
gen.258
edita ter denis in caelum tollitur ulnis,
gen.259
assere quadrato, nullis cessura fluentis,
gen.260
ad medium gestans facili cum cardine postes.
gen.261
haec perfecta deus postquam despexit ab astris,
gen.262
talibus adfatur mittendum in aequora(uatem:
gen.263
Scande citus, natique tui nataeque, fluentem
gen.264
fluctibus in tumidis cumbam, quia pectora uldi
gen.265
iusta tibi dudumque mihi tua nota uoluntas
gen.266
emeruit maiora praesentibus; atque coactas
gen.267
claude simul pecudes omni de germine mites
gen.268
septenis paribus; inmundo de grege bina
gen.269
esse sines tecum, escamque his omnibus infers
gen.270
atque tibi suetam, ne, cum per uasta fluenta
gen.271
cultio destiterit, pariter patiare molestam
gen.272
prouisis non ante cibis per glauca uehendus
gen.273
salsa famem; nam clara polo cum lumina solis
gen.274
septima prodierint, totos diffundere nimbos
gen.275
cardine ab aetherio cunctosque euoluere fontes
gen.276
adlapsu maiore paro, quo grandior undis
gen.277
aestuet oceanus spumosos largius amnes
gen.278
accipiens fusoque oblimans omnia tractu.
gen.279
namque quater denis iuncta cum nocte diebus
gen.280
grandine perpetua nubes complebo madentes,
gen.281
ut, quidquid uiuit, tumidis mergatur in undis.
gen.282
haec ubi dicta, fiunt domini mandata uolente
gen.283
festinoque sene, longo qui nobilis aeuo,
gen.284
sescentos agitans annos, se credidit undis
gen.285
coniunctosque simul natos natasque recepit,
gen.286
confisus tenui quamuis foret abditus antro.
gen.287
interea totos laxarunt nubila nimbos,
gen.288
atque abyssus riguos dimisit in aequora fontes.
gen.289
iamque quater denis stagnantur cuncta diebus.
gen.290
non uolucres leuibus suspendunt corpora pinnis,
gen.291
nec fera celsiiugo deuitat marmora colle,
gen.292
omnia conduntur pelago, mors omnibus una est.
gen.293
nec minus interea tumidum suspensa per aequor
gen.294
arca fluens clausum munibat pendula uatem
gen.295
uenturisque parens seruabat semina saeclis
gen.296
naufragio secura suo. mox rarior aether
gen.297
nubibus in piceis coepit constringere nimbos.
gen.298
iamque relabenti decrescit in aequore pontus
gen.299
ac, postquam modico fluitabat flumine cumba,
gen.300
emittit senior nigrantem pectora coruum,

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0104c.stoa001.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.