Carmen Apologeticum

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 1,057 sections

702
Ne cadas in fauces latronum, cautior esto.
703
Vnum quaere Deum, qui quaerit hostia nulla,.
704
Vt possis abolitus resurgere saeclo nouato.
705
Quid malos attendis et iudicas sanctos iniquos,
706
Qui tibi nullum uerbum de lege demonstrant?
707
De uirtute Dei refertur, quam fecit in illos;
708
Nam de sua facta scelerata dicere nolunt,
709
Semper homicidae semper manibusque cruentis,
710
Quos Dominus numquam potuit domare monendo.
711
Suffecerat illis per ignauiam tanta fecisse
712
Et dicere: Scriptum sic erat, modo credere fas est.
713
Sed Dominus ipse obscurauit sensus eorum,
714
Indurauit eos sicut Pharaonem in ipsis;
715
Nec preces eorum dixit exaudire se uelle
716
Et de terra sua proiecit illos iratus.
717
Cum filios illos utique iam dixerat ante,
718
Necesse uoluerat bono corde uiuere natos;
719
Quando pater gaudet, cum sit bonus filius illi;
720
Quod si malus fuerit, execretur odio natum.
721
Contrarium nullus patitur sibi filium esse,\'
722
Excluditur omnis caritas crudele de nato,
723
Nec facit heredem illum ex asse suorum,.-.
724
Quae si prius poterit consumere, gaudet in illum.
725
Impium et saeuum sobolem, rei suae tyrannum,
726
Nec obuium patitur genitor commotus ab illo.
727
Quid isti praesumunt, cum sint adoptati, dicentes:
728
Ex omni populo nos sumus carissimi Summo?
729
Parricida patris semper et superbus in illo.
730
Carus esse potest ant heres iure uocari?
731
Si patres carnales tales detestantur alumnos,
732
Quanto magis Dominus, superant cui fili legendi!
733
Mansuetis, humilibus, obsequio plenis alumnis
734
Diuidunturque bona, non impiis neque tyrannis.
735
Adoptati fuerant manifeste fili Iudaei,
736
Sed in testamento consecuti sunt impii nomen.
737
Ipsi sibi reputent: Scelere commisso cruenti
738
Qui poterant utique participes esse bonorum?
739
Quid nobis strident, quid nos aemulantur heredes ?
740
Fecissentque bonum, et erant in parte legati.
741
Nec hodie tacent et Christo credere nolunt,
742
Qui fuerat illis salutaris lege praedictus;
743
De quo iam audistis qualiter prophetae. canebant:
744
Venturum in terras Dominum, quem gentes adora[bu]ut.
745
Hunc certe nos ipsum admonent cognoscere Summum, :
746
Qui renouat hominem, peccata pristina donat.
747
Nam et comminatur deorum cultoribus ipse :
748
Sacrificans idolis periet in morte secunda.
749
Quisque deos ergo sequitur fabricatos in auro,
750
Argento uel lapide, ligno uel aeramine fusos,
751
Cum ipsis infelix mittetur in igne refectus,
752
Nec ibi permoritur, sed dat cruciatus iniquus.
753
Sunt homines pecorum similes in ista natura,
754
Qui nolunt accipere frenum Dei summi uagantes;
755
Cum ipsi non durant seruorum talia ferre,
756
In quorum saepe descendunt sanguine diri.
757
Dicentes adiciunt: \'Nihil est post funera nostra;
758
Dum uiuimus, hoc est\', et incumbunt more suillo;
759
̒Νulla sit luxuria, quae nos pertranseat aeuo;
760
Dum tempus est uitae, perfruamur omnia saecli.\'
761
Indisciplinati clementiam Dei refutant
762
Strenia(m) sectantes, quasi sola uita sit ipsa.
763
Sic redeunt a Deo, qui promittit uiuere semper:
764
Contra bonum pugnant, cum sit repugnandum iniquo.
765
Errauimus omnes manifesto, saeculo suasi,
766
Sed gratia Domini prouocamur credere legi.
767
Propterea uenit et fecit trophaea latenter
768
Et fuit homo Deus, ut nos in futuro haberet.
769
Sed plurimi pereunt, qui putant utrisque placere,
770
Idolis atque Deo, placeat cum nemo duobus.
771
Ynus est in caelo Deus caeli, terrae marisque,
772
Quem Moyses docuit ligno pependisse pro nobis.
773
Ynde quidam errant jgnaui talia passum,
774
Non satis intenti mysterio Dei secreto.
775
Inuidia Diaboli mors introiuit in orbem,
776
Quam Deus occulte destruxit uirgine natus.
777
Qua natiuitate excordantur caeci Iudaei,
778
Stulto<S> infatuant scelere commisso cruenti.
779
Nemo potest ullum excusamen dicere postquam,
780
Cum modo sit nobis facultas data credendi.
781
Non uenit in uano Dominus in terris e caelo,
782
Sed uenit, ut faceret populum suo nomine dictum.
783
Quem si quis confessus non erit in ista natura,.
784
Perdit et quod uixit, et in poena sero declamat;
785
Aut certe, dum sperat exspectans credere canus,
786
Excluditur diu(t)ius ab aeterna uita defunctus.
787
Ergo iam ad illum citius recordari debemus.
788
Qui nobis post obitum pollicetur reddere uitam.
789
Insuper hoc addit, inmortales esse futuros
790
Et frui, quod oculus non uiderat ante, uidendo.
791
Sex milibus annis prouenient ista repletis,
792
Quo tempore nos ipsos spero iam in litore portus.
793
Tunc homo resurget solis in agone reductus
794
Et gaudet in Deo reminiscens, quid fuit ante;
795
Qui, sicut audiuit fragilis in pristina carne,
796
Cum sit incorruptus, recognoscit ante promissa.
797
Quam gloriam mirans homini prouenisse sic inquit:
798
Qualiter audiui prius, sic singula cerno.,
799
Haec pariter omnes clamant ab inferno leuati:
800
Quemadmodum ante audiuimus, ecce uidemus!
801
Cedet dolor omnis a corpore, cedet et ulcus,

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0096.stoa004.opp-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.