Carmen Apologeticum

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 1,057 sections

601
Hinc pretium quaerit sapiens, hinc uincere gaudet,
602
Etsi praue gerat, dum sit modo uictor, aegrotat.
603
Nil sua de causa tractat, cum lucra conatur;
604
Spem subit alterius et sua(m) posterga remittit.
605
Multi de successu rapiuntur saeculi silua;
606
Dum gaudent in breuia, remanent a gratia Christi;
607
Dum cupiunt multa oculo, dum augere quaerunt,
608
Nec Deus est illis aliquid nisi saeculi uita.
609
Pro uentre satagitur, agon est pro ipso diurnum,
610
Et uerum agonem spernunt pro aeterna salute.
611
Quisque quasi uigilat sacculo, laudatur acutus;
612
Nam qui Deum sequitur, copria iudicatur ab ipsis.
613
0 nimium felix, saecularia si quis euitet!
614
Sit stultus aliis, sapiens dum sit Deo summo.
615
Ipsa spes tota, Deo credere, qui ligno pependit;
616
Foeda licet res est, sed utilis uitae futurae.
617
Nam populus ille primitiuus illo deceptus,
618
Quod filium dixit, cum sit Deus pristinus ipse.
619
Hic praeibat eos in columna nubis et ignis,
620
Quando de Aegypto liberauit illos ad unum.
621
Hic crudele nefas inperat de unico nato,
622
Vt probaret Abraham, cui dixit: Parce! (d)e caelo
623
Angelus. Et Deus est, hominem totidemque se fecit,
624
Et quidquid uoluerit, faciet: ut muta loquantur.
625
Balaam sedenti asinam suam conloqui fecit .
626
Et canem, ut Simoni diceret: Clamaris a Petro!
627
Paulo praedicanti dicerent ut multi de illo,
628
Leonem populo fecit loqui uoce dioina.
629
Deinde, quod ipsa non patitur nostra natura,
630
Infantem fecit quinto mense proloqui uulgo.
631
Hic erat uenturus conmixtus sanguine nostro,
632
Vt uideretur homo, sed Deus in carne latebat.
633
Non senior ueniet nec angelus, dixit Esaias,
634
Sed Dominus ipse ueniet se ostendere nobis.
635
Hunc mare pertimuit, hunc uenti, hunc tartarus ipse;
636
Agnouit Dominum omnis creatura latentem.
637
Solus nequam populus centriam erexit ad illum:
638
\'Absit, ut sic Dominus uenerit in tali figura
639
Hic, sicut in terra, super fluctus maris inibat
640
Et uentis inperat, placidum ut redderet aequor.
641
Hic legem tartaream derupit uerbo praesenti
642
Et leuat de tumulis Lazarum die quarta fetentem.
643
Nam qui ferebatur, cum fuisset obuius illi:
644
Surge, inquit, iuuenis! Et [re]surrexit ille de ferclo.
645
Archisynagogi filiam deprecatus a patre
646
Iam exanimatam plangentibus suscitat illam.
647
Mutum loqui fecit et surdum audire praesertim.
648
Et caecum ex utero natum, ut uideret in auras.
649
Post XXXVIII annis paralyticum surgere iussit,
650
Quem admirarentur grabatum in collo ferentem.
651
Cuius uestimento tacto profluuio sanata est.
653
Quinque panes fregit hominum in milia quinque
654
Et quattuor milia iterum de septem refecit.
655
Plenius ut sese Dominus demonstraret adesse,
656
Commutauit aquas, fierent ut optima uina.
657
In nuptias fuerat inuitatus matre cum ipsa;
658
Quod fuit rogatus, subueniret uino defecto,
659
Tunc iussit implere hydrias uelocius aqua,
660
Quod prius gustauit et sic ministrari praecepit.
661
Nec sic potuerunt Dominum cognoscere factis,
662
Sed insanierunt, quasi nequam perdere morti.
663
Quod ipsum concedit, quoniam sic pati decreuit;
664
Si tamen crediderint, ueniam tunc demum habebunt.
665
Hic est primogenitus per prophetas ante praedictus,
666
Vt uocitaretur in terris Altissimi proles.
667
Felices, hominum spem suam in isto qui ponunt,
668
Nam insipientes tamquam maledictum euitant.
669
Aeternitas illi praeparatur, Christo qui credit,
670
Vt socius Dei sit homo post funera uiuens.
671
Lex et prophetae docent, qui sunt Dei digni caelorum
672
Et quibus absconsa reuelantur aurea saecla.
673
Per tot uates numero de filio Dei clamatur,
674
Et cluserunt oculos fili Dei primi uocati;
675
Qui scelere facto non sunt recordati legendo,
676
Sed perseueranter: Nos sumus electi! dicentes.
677
Adhuc infatuant profanos balneis ire,
678
Quos faciunt mundos ipsi Deo summo placere.
679
Aqua lauat sordes, non intima cordis iniqua,
680
Nec sacra sacrilega potuerunt lauare curata.
681
Non ita praecepit Dominus, sacra ferre malignis;
682
Et locu(tu)s iterum, ab idolis mundos haberi:
683
Nemo sibi faciat simulacrum daemonis, inquit;
684
Nam dixit et illis: Idolis seruire nolite.
685
Si Deus praecepit ab idolis ualde caueri,
686
Quid illi decipiunt gentes puros esse lauacris?
687
Immo cum recipiunt tales, docere deberent
688
Seruire non aliis, nisi tantum Summo placere.
689
Dum facinus quaerunt obumbrare Christi de morte,
690
Aperiunt ualuas passim, ut intretur ad illos.
691
Hinc ergo depereunt, qui se putant puros ab aqua
692
Posse Dei fieri, conscientes ante latroni.
693
Nunc colit in uano quodlibet, nunc sancta requirit,.
694
Nescit ubi primum occurrat inscius ille,
695
Ac idolis seruit, iterum tricesima quaerit;
696
Nunc azyma sequitur, qui castum sederat ante.
697
Hoc Deo non placuit participes daemonum esse,
698
Qui legem instituit, fieret quo transitus inde.
699
Sunt tibi propositae duae uiae: elige, quam uis,
700
Nec enim te findes, ut possis ire per ambas;
701
Sed tamen ex ipsis opportunam quaerere debes;

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0096.stoa004.opp-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.