Carmen Apologeticum
- 201
Nec umquam. desinuit: hodie quoque talis habetur;
- 202
Praetermisso Deo luxurias saeculi mauult.
- 203
Quod maxime Dominus cogit euitare dilectos;
- 204
7 Abscisos in totum a saeculo praemonet esse.
- 205
Si filios dixit, in illius sancta moremur;
- 206
Quid foris egredimur adulteri pompa(m) sequentes?
- 207
Seductor antiquus per talia decipit omnes:
- 208
Inmittit luxurias, per quas perdat filios Alti; .
- 209
Agonia inmittit, spectaculis ire cruentis
- 210
Aut nimis obscenis, inpudica nosse pudicis.
- 211
Si fuerat castus, incestus proficit inde
- 212
Et placent adrident, quae tunc mala gaudia temptant.
- 213
In istis luxuriis populus primitiuus agebat
- 214
Et a lege Dei semper recedebat inormis.
- 215
Ad quos emundandos saepe Deus misit alumnos,
- 216
Vt illos corrigerent deprauatos denuo Summo.
- 217
Excipere numquam uoluerunt dicta diuina,
- 218
Sed uoluntate sua saeuierunt semper inepti.
- 219
Mactabant iustos redarguentes illos inique,
- 220
Dum nollent accipere frenum disciplinae caelestis.
- 221
Esaiam serrant, lapidant Hieremiam erecti,
- 222
Iohannem decollant, iugulant Zachariam ad aras.
- 223
Et uenit et ipse, fuerat qui praedictus ab illis,
- 224
Et patitur, quomodo uoluit, sub imagine nostra.
- 225
Cuius in exitio omnis prophetia repleta est,
- 226
Dixerat hunc Daniel nouissimum esse prophetis.
- 227
Is erat, quem propter uates (de tuba canebant,
- 228
In sua uenturum propria, quem sui negarent.
- 229
Inprouidi semper et dura ceruice recalces,-
- 230
Dum respuunt formam, sacramenta legis amittunt.
- 231
Non illos iustitia humilis caro nata refregit,
- 232
Nec bonitas tanta aut aegrorum cura de uerbo.
- 233
O pia religio, o tam ueneranda maiestas, 7
- 234
Cuius medicina taliter in terra profecit!
- 235
Non ullum de ferro secuit, non enplastro curauit,
- 236
Sed sine tormento statim suo dicto sanauit.
- 237
Talia uidentes turbabantur mente Iudaei,
- 238
Qui magis inuidia ducti sunt in zelo liuoris,
- 239
Non respicientes prophetarum dicta sepulti,
- 240
Quod ueniret homo talis, qui dispergeret illos.
- 241
Quousque ueniret Dominus, prophetae canebant:
- 242
Ex eo, quo uenit, tacuit prophetia Iudaeis.
- 243
Post quem in exilium deuenerunt corde durato
- 244
Nec modo dinoscunt, quapropter sint talia passi.
- 245
Praedictum fuerat illis ab Esaia propheta
- 246
Et (a) Danihelo similiter perdere terram;
- 247
Quae non ante tamen, nisi dux ciuitatis in ipsa
- 248
Penderet in ligno, fieret deserta deinde.
- 249
Desubito qualis obfulsit gloria genti,
- 250
Vt fieret populus, populus qui non erat ante!
- 251
Non fuit adtonitus Esau, dilectus a patre,
- 252
Iunior quod frater primitiua tolleret ille?
- 253
Sic nec synagoga potuit cognoscere tempus,
- 254
Quando et quo duce caderet de suo priuato;
- 255
Sicut erat scriptum, quod auis sua tempora norunt,
- 256
Nam populus iste non me intellexit adesse.
- 257
Ventum est, ut ipse dominator caeli ueniret:
- 258
Secundum scripturas non est conputatus ab ipsis.
- 259
Praescius hoc fuerat Dominus, quasi cuncta qui nouit;
- 260
Idcirco per ora prophetarum ista praedixit.
- 261
Gens ceruicosa nimis semperque rebellans
- 262
Dum sibi primatum uindicaret, causa resecta est.
- 263
In quorum stadia gentiles esse praefecit;
- 264
Dixerat hoc ante: Gentes sperabunt in ipsum.
- 265
Nam lapis inmissus ipse est in fundamina Sion,
- 266
Crederet in quo qui, is haberet uitam aeternam.
- 267
Hunc sanctum sanctorum Daniel perungui designat
- 268
Et exterminari post illum chrisma regale.
- 269
Dauid illum dixit clauis configi silentem:
- 270
Effoderunt, inquit, manus meas et pedes ipsi.
- 271
Salomon quoque tam aperte de illo prophetat,
- 272
Occidamus iustum! dicturos esse Iudaeos.
- 273
Hieremias totidem crucem figurate demonstrat:
- 274
Venite, mittamus lignum in pane! dicentes.
- 275
Dux autem ipsorum Moyses praeconiat illis:
- 276
Ante tuos oculos pendebit uita necata.
- 277
Hic pater in filio uenit, Deus unus ubique:
- 278
Nec pater est dictus, nisi factus filius esset.
- 279
Nec enim relinquit caelum, ut in terra pareret,
- 280
Sed, sicut disposuit, uisa est in terra maiestas;
- 281
De uirtute sua carna(liter na)sci (se fecit)
- 282
* * * * * *
- 283
* * licet facere fimbriam unam.
- 284
Iam caro Deus erat, in qua Dei uirtus agebat.
- 285
Quid, quod prophetae canunt, inuisibilem esse uidendum,
- 286
Vt claritas tanta fieret homo quoque pro nobis.
- 287
Nec populus noster prosilisset in noua lege,
- 288
Si non Omnipotens ordinasset ante de nobis.
- 289
Hic erat Omnipotens, cuius <in> nomine gentes
- 290
Crederent omnino, quod propheta dixit Esaias:
- 291
Exurget in Israel homo de radice Iesse,
- 292
In illum sperabunt gentes, cuius signo tuentur.
- 293
Et alter dixit testem illum esse per orbem,
- 294
Manifestari eum principem nationibus ipsum.
- 295
In psalmis canitur: Dominus regnauit a ligno;
- 296
Exultet terra, iocundentur insulae multae.
- 297
Sic et patriarchae Iacob benedictio uera
- 298
Paruit in gentes: Hic erit spes gentium, inquit.
- 299
Sub caelo non aliud nomen est nisi Christi praelatum
- 300
In cuius nomine crediderunt gentes ubique.
← Previous · Next → — showing 201–300 of 1,057
Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0096.stoa004.opp-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.