Carmen Apologeticum
- 301
Non ita suademur credere pro tempore clauso, ,
- 302
Sed propter futurum tempus, in aeterno uiuentes.
- 303
Haec speranda nobis spes est, sempiterno frunisci,
- 304
Non ista, quae fragilis cito mutat gaudia nostra.
- 305
Sint licet diuitiae prae oculis laute fruendae,
- 306
Excluderis illis substituta morte caduca;
- 307
Aut si persenera[ne]ris, horrescis ipse uiuendo,
- 308
Aut si ualetudo fuerit mala, quo tibi uita?
- 309
Tormentum est totum, quo(d) uiuimus isto sub aeuo;
- 310
Hinc adeo nobis est spes in futuro quaerenda:
- 311
Hoc Deus hortatur, hoc. lex, hoc passio Christi,
- 312
Vt resurrecturos nos credamus in nouo saeclo.
- 313
Sic Dei lex clamat: fieret cum humilis Altus,
- 314
Cederet infernus, ut Adam leuaretur a morte,
- 315
Descendit in tumulum Dominus suae plasmae misertus
- 316
Et sic per occulta inaniuit fortia mortis.
- 317
Obrepsit Dominus ueteri latroni celatus
- 318
Et pati se uoluit, quo magis prosterneret ipsum.
- 319
Ille quidem audax et semper saeuus ut hostis,
- 320
Dum sperat in hominem saeuire, uictus a Summo est.
- 321
Per quod prius hominem prostrauerat morti malignus,
- 322
Ex ipso deuictus; unde nobis uita prouenit.
- 323
Adam degustato pomo mori iussus obi<u>it;
- 324
Cuius de peccato morimur sic et omnis itemque.
- 325
Sed iterum dixit Dominus: De ligno uitali
- 326
Si sumpserit ille, in aeternum uiuat honestus.
- 327
Mors in ligne fuit et ligno uita latebat,
- 328
Quo Deus pependit Dominus, uitae nostrae repertor.
- 329
Hoc lignum uitae Dominus praedixerat esse,
- 330
Vt, qui credit ei, sic sit quasi sumat abinde.
- 331
Et sumit et gustat suauiter Dei summi praecepta
- 332
Et discedit, quoniam potior resurgit, a morte.
- 333
Qui credit in Christo, de ligno uitae degustat,
- 334
Quo fuit suspensus Dominus, (a) Moyse praedicto.
- 335
Hunc ipsum Esaias humilem denuntiat esse
- 336
Et nimis deiectum, fuerit quasi serui figura:
- 337
Et uidimus illum, nec erat praeclarae figurae,
- 338
In plaga depositus homo, sciens omnia ferre.
- 339
Hic dolet pro nobis et peccata nostra reportat,
- 340
Et pro facinore nostro Deus tradidit illum.
- 341
Qui, cum uexaretur, tacuit sicut, agnus ad aras.
- 342
Hic homo iam non erat, sed erat Deus caro pro nobis;
- 343
Quo palam apparet hoc [erat] Dei nomen oriri,
- 344
Quod modo praeclarum nomen apud gentes habetur.
- 345
Hoc Malachiel canit propheta, qui et angelus ipse, .
- 346
Cum et ludaeorum reprobet sacrificia dicens:
- 347
Non erit acceptam mihi sacrificium uestrum,
- 348
Sed in omni loco offerunt meo nomini gentes,
- 349
Apud quos eximium nomen meum magnificatur,
- 350
Qui sine cruore offerant meo nomini munde.
- 351
Nam fuit is ipse humilis, latens nomine magno,
- 352
Qui de semet ipso per ora prophetica clamat:
- 353
Contumax non sum, ait, neque contradico nocenti,
- 354
Dorsum quoque meum posui ad flagella caedendum
- 355
Maxillasque meas palmis feriendas iniquis
- 356
Praebui nec faciem auerti sputis eorum.
- 357
Stultitia subiit multis!, Deum talia passum,
- 358
Vt enuntietur crucifixus conditor orbis.
- 359
Sic illi conplacuit consilium neminis uso —
- 360
Nec alius poterat - taliter uenire pro nobis.
- 361
Mortem adinuenit, cum esset inuidus, hostis,
- 362
Quam ebibit Dominus passus, ex inferno resurgens.
- 363
Idcirco nec uoluit se manifestare, quid esset,
- 364
Sed filium dixit se missum fuisse a patre.
- 365
Sic ipse tradiderat semet ipsum dici prophetis,
- 366
Vt Deus in terris Altissimi filins esset.
- 367
Hoc et ipse fremit, humilis in carne cum esset,
- 368
Testaturque patrem, ut ora prophetica firmet.
- 369
Ex Israel legimus hominem resurgere talem;
- 370
Et homo est, inquit, et quis eum nouit in ipsis ?
- 371
Hieremias ait. Hic Deus est noster aequalis,
- 372
Post haec et in terris uisus est conuersatus humanis.
- 373
Esaias autem: Tu es Deus, et nesciebamus:
- 374
Et Deus in te est, et praeter te non alter habetur.
- 375
Et quis in occasum prophetarum lege ueniret?
- 376
Cantate Domino, nomen est Deus illi, qui uenit!
- 377
Et psalmus de ipso quartus quadragesimus inquit:
- 378
Exaltabor ego in gentibus nomine magno.
- 379
Et alibi legimus: Hodie te genui, fili;
- 380
Pete, et dabo tibi, et habebis gentes heredes.
- 381
Certe iam apparet, qui sit Deus et quis in ipso,
- 382
Et cuius in nomine crederemus gentes ubique: .
- 383
Dictum est Christo meo, teneo cuius dexteram, illud:
- 384
Exaudiant gentes, et imperet gentibus ipse.
- 385
Quid plurimis opus est, cum res tam aperte probatur,
- 386
Cum is, qui taxatur, populus iam in illo laetatur?
- 387
Illi autem miseri, qui fabulas uanas adornant •
- 388
Et magum infamant, canentibus rostra elusissent.
- 389
Quales eos dicam? antequam dispersi fuissent,
- 390
Quos nec exulatus fregit nec seruus ipsa.
- 391
Si magus adfuerat, cur ergo prophetae canebant
- 392
Venturum e caelo, ut esset spes gentium ipse?
- 393
Si false de ipsis pronuntiant perdere terram,
- 394
Quod prouenit de eis, sic erint et falsa de illo.
- 395
Sed quia sunt semper spreti, quod cruenti fuerunt,
- 396
Contra suum Dominum rebellant dicere magum.
- 397
Nec uolunt audire, quae dixerunt uates in illos,
- 398
Quod non intellegerent in totum fine sub ipsa.
- 399
Ipse Deus illos descripsit: Pectore clauso
- 400
Nec uideant oculis nec intellegant corde durato;
← Previous · Next → — showing 301–400 of 1,057
Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0096.stoa004.opp-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.