Instructiones
- 1.17.10
Respicite, quoniam non illos numina cogunt,
- 1.17.11
Ipsi qui se primum conponunt integra mente;
- 1.17.12
Sed stipem ut tollant ingenia talia quaerunt.
- 1.17.13
Ex eo uidete, quoniam sunt omnia ficta.
- 1.17.14
Obumbrant populum supplicem, perituri ne credant.
- 1.17.15
Res semel in uano de uetustate processit, Vt uaticinanti credantur prodita falsa;
- 1.17.16
Maiestas autem illorum nulla locuta est.
- 1.18.1
XVIII. DE AMMVDATE ET DEO MAGNO.
- 1.18.1-19
Dixinus iam multa de siperstitione nefanda,
- 1.18.2
Et tamen exsequimur, ne quid praeterisse dicamur.
- 1.18.3
Ammudatem qui suum cultores more colebant,
- 1.18.4
Magnus erat illis, quando fuit aurum in aede; ,
- 1.18.5
Mittebant capita sub numine quasi praesenti.
- 1.18.6
Ventum est ad summum, ut Caesar tolleret aurum:
- 1.18.7
Defecit numen uel fugit aut transit in ignem.
- 1.18.8
Auctor huius sceleris constat, qui formabat eundem.,
- 1.18.9
Tot uiros et magnos seduxit false prophetans,
- 1.18.10
Et modo reticuit qui solebat esse diuinus.
- 1.18.11
Erumpebat eiim uoeis quasi mente mutata,
- 1.18.12
Tamquam illi deus ligni loqueretur in aurem.
- 1.18.13
Dicite nunc ipsi, si non sunt numina falsa,
- 1.18.14
Ex eo prodigio quot perdidit ille propheta.
- 1.18.15
Oblitus est iste prophetare, qui ante solebat.
- 1.18.16
Monstra deo ista fincta sunt per uiniuoraces,
- 1.18.17
Audacia quorum damnabilis numina fingit.
- 1.18.18
Gestabatur enim et aluit tale sigillum:
- 1.18.19
Nunc et ipse silet, nec ullus de illo prophetat.
- 1.18.20
0 nimium sed〈ulo〉 uos ipsos perdere uultis.
- 1.19.1
XVIIII. NEMESIACIS VANIS.
- 1.19.1-20
Non ignominium est uirum seduci prudentem
- 1.19.2
Et colere tale 〈a〉 m aut Dianam dicere lignum?1
- 1.19.3
Mane ebrio, crudo, perituro creditis uno,
- 1.19.4
Ex arte qui fincte loquitur quod illi uidetur;
- 1.19.5
Seuere 〈diúinum〉 dum agit, sibi uiscera pascit.
- 1.19.6
Incopriat ciues unus detestabilis omnes
- 1.19.7
Adplicuitque sibi similis collegio facto,
- 1.19.8
Cum quibus historiam fingit, ut deum adornet.
- 1.19.9
Ipse sibi nescit diuinare, ceteris audet.
- 1.19.10
Succollat, quando libet, eum, et quando, deponit;
- 1.19.11
Vertitur a se〈se〉 rotans cum ligno bifurci,
- 1.19.12
Ac si putes illum adflatum numine ligni.
- 1.19.13
Non deos uos colitis, quos isti false prophetant:
- 1.19.14
Ipsos sacerdotes colitis in uano timentes.
- 1.19.15
Sed si corde uiges, fuge iam sacraria mortis.
- 1.20.1
XX. TITANES.
- 1.20.1-21
Titanas uobis tutanos dicitis esse;
- 1.20.2
Ita Mutas, Tacitas sub culmine nestro rogatis,
- 1.20.3
Tot Lares aediculis, simulacra facta Titano!
- 1.20.4
Adoratis enim stulti malo leto defunctos,
- 1.20.5
Non legem ipsorum legentes; non ipsi loquuntur,
- 1.20.6
Et deos audetis eramine dicere fusos? \'
- 1.20.7
Solueretis eos magis in uascula uobis.
- 1.21.1
XXI. MONTESIANIS.
- 1.21.1-22
Monteses deos dicitis, dominentur in auro,
- 1.21.2
Obscurati malo aliena mente iurantes.
- 1.21.3
Nam si purus animus et mens serena maneret,
- 1.21.4
Tu tibi de illis ipsi disputare deberes.
- 1.21.5
Excordaris homo, si putas, ut isti te saluent
- 1.21.6
Seu regant, seu minuant, nisi quid tu fani decurris.
- 1.21.7
Iustitiam legis quaere magis quam illa; salutis
- 1.21.8
Auxilium portat et fieri dicit aeternum.\'
- 1.21.9
Nam quicquid in uano sequeris, per tempora gaudes,
- 1.21.10
In breui laetaris et postmodum plangis in imis:
- 1.21.11
Subtrahe te illis, si uis resurgere Christo.
- 1.22.1
XXII. HEBETVDO SAECVLI.
- 1.22.1-23
Heu doleo, ciues, sic uos hebetari de mundo!
- 1.22.2
Excurrit alius ad sortes, aues aspicit alter,
- 1.22.3
Belantum cruore fuso malus inspicit alter
- 1.22.4
Et cupit audire responsa bona crudelis.
- 1.22.5
Tot duces et reges ubi sunt consulti de uita,
- 1.22.6
Vel portenta sua scisse quo profuit illis?
- 1.22.7
Discite quaeso bonum, ciues, simulacra cauete:
- 1.22.8
Omnipotentis enim in legem quaerite cuncti.
- 1.22.9
Sic ipsi conplacuit domino dominorum in altis,
- 1.22.10
Ad probationem nostram daemones in mundo uag(ar)i.
- 1.22.11
Et tamen ex alia parte mandata praemisit,
- 1.22.12
Caelestis fieri qui relinquant aras eorum.
- 1.22.13
Vnde non hoc curo disputare paruo libello:
- 1.22.14
Lex docet in medio; uos consulete pro nobis!
- 1.22.15
In duas intrastis uias: condiscite rectam. 15
- 1.23.1
XXIII. DE VBIQVE PARATIS.
- 1.23.1-24
Dum uentri seruis, innocentem esse te dicis,
- 1.23.2
Et quasi communis facis te ubique paratum.
- 1.23.3
Vae tibi, stulte homo, mortem circumspicis ipse,.
- 1.23.4
Barbaro de more sine lege uiuere quaeris:
- 1.23.5
Ipse tibi figis asciam in crure de uerbo.
- 1.23.6
Qui simplicem fingis, simpliciter uiuo cum isto
- 1.23.7
Viuere te credis, dum uentrem cupis implere?
- 1.23.8
Exiguus tyranni in domo resides, praue,
- 1.23.9
Paratus ad epulas, et refugis Dei praecepta.
- 1.23.10
Aut quia discredis Deum iudicare defunctos,
- 1.23.11
Rectorem caeli facis te tute pro illo?
- 1.23.12
Aspicis ad uentrem, quasi tu sis prouidus illi.
- 1.23.13
Tu modo profanus, modo sanctus esse uideris.
- 1.23.14
In supplicem prodis Dei sub aspectu tyranni.
- 1.23.15
Senties in fatis, cuias modo leges inanis.
- 1.24.1
XXIIII. INTER VTRVMQVE VIVENTIBVS.
- 1.24.1-25
Inter utrumque putans dubie uiuendo cauere,
- 1.24.2
Nudatus a lege, decrepitus luxu praesepis,
- 1.24.3
Tot (uana) nane prospicis; quid? quaeris iniqua!
← Previous · Next → — showing 301–400 of 1,444
Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0096.stoa003.opp-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.