Epistulae imperatorum pontificum aliorum

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 2,627 sections

71.1.1
Quoniam pestiferis doctrinis inbutus es in impietate uerborum et non decreuisti sequi praeordinatos sanctos patres, qui sedem beatae memoriae Ignatii gloriosi martyris ornauerunt (quo
71.2.1
etiam cum sis indignus, nescio quemadmodum adeptus fueris principatum et sceleribus tuis profanis impiisque dogmatibus inferre putaueris ecclesiae catholicae nouitatem, ut non propter nos Christum crucifixum dicas. sed passionem impassibili deo iniquissime intulisti et immortali spiritui mortem adponere praesumpsisti nec exterritus es, quae tibi a sanctis euangeliis et apostolis et uiris beatissimis ac probatissimis patribus tradita non sunt, [sed] callidis haec commentis astruere et
71.2.2
sensum proprii languoris et huius haereseos scandalum simplicioribus inculcare, ita ut nec similia prioribus uideantur haeresibus sed multipliciter potius haec transcendant, nec ambulare in ueritate nec nostris duabus epistolis aurem uoluisti commodare):
71.3.1
nunc igitur sum exorsus aduersum te proferre sententiam, magis autem summus princeps pastorum Petrus, qui inter sanctorum apostolorum praeconia ueredicus est, et non solum aduersum te, qui eius nominis, non sententiae neque fidei par esse cognosceris, quoniam ultra modum ab eius intentione recta et inuiolabili fide deuiasti, sed etiam aduersum eos, qui non erubescentes euangelorum uenerabilium characteres neque horum sequacium apostolorum perfectorumque uirorum doctorumque sermones inconstanti sententia iniquis traditionibus tuis incumbunt, ita ut malae sectae delectabiliter reuera sequantur amaritudinem nec huiusmodi execrabilem auersentur impietatem.
71.4.1
dicimus ergo tibi sicut etiam illis: quoniam dilexisti malitiam super benignitatem, iniquitatem magis quam loqui aequitatem, dilexisti omnia uerba praecipitationis, linguam dolosam, propterea destruet te deus in finem, non solum ab Antiochenae ecclesiae sede sed etiam ab omni ciuitate. etenim sit tibi haec fixa damnatio a me et ab his, qui sub me constituti episcopales sedes gubernare noscuntur, et Acacio Constantinopolitanae ecclesiae pastore et uenerabilibus episcopis eius iuri subiectis, tamquam et ipsis minime consentientibus tuis commentis.
71.5.1
aliquando siquidem dixisti trinitatem propter nos crucifixam et non Christum, aliquando uero inmortalem spiritum Manichaei secutus errorem. aliquando autem haec fugiens nostrorum sermonum pignoribus increpatus Christum post immortalem spiritum passionem sustinuisse dixisti sicut Samosatenus et Nestorius unum filium diuidentes in dualitatem filiorum;
71.6.1
et quia in hoc putasti non immorandum, ad peiora uenisti, ut hymni, quos cherubim cum tremore trinitatis incessanter emittunt, ad trinitatem glorificandam non referantur sed ut totus hymnus ad filium deducatur, confirmare uolens sententiam uelut cancer serpentem, quam aduersus simplices extulisti, et hinc omnium haereseum laqueis praecipitatus es a ueritate declinando nec praedicando propter nos Christum crucifixum unigenitum dei filium, qui in medio patris et sancti spiritus pie glorificatur.
71.7.1
quid enim hoc erit damnabilius, quam cum a uobis pater et spiritus sanctus fiat inglorius et calumnia seraphim inferatur, quando non trinitatem glorificare credantur cum dicunt: sanctus sanctus sanctus sed solam filii personam? quae infernalis haeresis ita crudeliter ut uos inuerecunda fuit?
71.8.1
uerum tamen adhuc in ista discurrentes nouiter usque ad fundamenta blasphemiorum dei pertingitis filium patrem et spiritum sanctum dicentes, Sabellium sectamini et confusionem inducitis et trinitatis confessionem pariter abnegatis, in qua baptizati sumus et credimus et fatemur.
71.9.1
quis ergo non lugeat talia dicentes de sancta et inuiolabili trinitate? hoc mihi ualde conuenit abnegare [consolari] et planctum sufficienter effundere, cum in hoc simplicum animae fuerint captiuatae. \'quae tunc rem impiam uelut piam diuulgauerunt. quos etiam iudicamus extraneos ab orthodoxa fide ecclesiaque catholica\' et communione gloriosi nostri principis Petri, qui claues regni caelorum a nostro saluatore percepit.
71.10.1
qui ergo uoluerint esse communicatores apostoli, eius quoque doctrinam sequantur dicendo et credendo Christum propter nos crucifixum neque eum negando sicut Petrus, qui nuper damnatus est, eo quod praue et nefande in hymno trisagio nouiter introduxit \'qui crucifixus es propter nos\\ scientes, quia non trinitatem crucifixam ab apostolis accepistis neque patrem neque spiritum sanctum, nisi carne filium dei unigenitum solum.
71.11.1
igitur fugite ab huius communione sacrilega, et ero uester socius atque communicator et uos quoque mei, peste dolosa a uestra rectitudine procul expulsa. custodite Christi discipuli, mei autem filii, traditiones, quas a sacris uoluminibus accepistis. EXPLICIT EPISTOLA PAPAE FELICIS AD PETRUM AXTIOCHENUM DAM- NANS EUM. QV AE EPISTOLA ANTE DAMNATIONEM ACACII [QVONLAM] QVANTUM EIUS TEXTUS INDICAT CONPERITUR SCRIPTA. SED QVIA CUM ALIORUM LITTERIS AD EUNDEM PETRUM DIRECTIS IX GRAECO UOLUMINE INUENIMUS DE LATINO TRANSLATAS, QVAS NUNC ITERUM DE GRAECO IN LATINUM NECESSITATE COMPULSI TRANSFERENTES DESCRIPSIMUS PROPTER HAERETICORUM INSIDIAS ET SUPRA SCRIPTIS EPISTOLIS EIUSDEM PAPAE CONECTIMUS.
72.1.1
Multifarie multisque modis a ueritate declinasti, karissime. agendo quae sunt dominico sacramento contraria, non sequendo euangelia aut apostolos seu sanctos patres. grauiter enim fert, quando aduersus eos introduxisti ecclesiae catholicae nouitatem: uerum tamen noluisti ab hac multis tibi episcopis denuntiantibus abstinere, maxime sanctissimo papa Felice, quatenus ab hac recederes et rectus atque orthodoxus in praedicatione saluberrima permaneres. sed inlaqueatus haeresibus scripturae diuinae talentum in terra celasti nec eum potius in mensam proponere decreuisti, hoc est sanam in hominum corde doctrinam.
72.2.1
sed e diuerso seminasti zizaniam. quis ergo te amplius sustinebit subuertentem euangelium Christi? non ex utrisque unum filium, ex duabus naturis et in duabus, dominum nostrum legum Christum, et hunc propter nos crucifixum praedicantem sed peruersa nouitate ad hoc cessantem dicere crucifixum deum fortem inmortalem, tamquam unam trinitatis essentiam crucifixam. et non solum hoc sed etiam unam naturam dei uerbi carnisque dixisti.
72.3.1
quod si una natura est
72.3.2
dei uerbi et carnis, una uero natura est dei uerbi et patris. quodammodo eadem natura est patris et corporis et uerbi. si autem non una natura dei patris et carnis humanae et uerbi, expone, quomodo una natura [patris et uerbi et carnis. quomodo enim creata et increata una natura est? si autem hoc impossibile est, quomodo creata caro et, qui creatus non est. una natura est et non duae diuersae? si autem unius naturae est filius et non duarum, quid dicis? Christum factum sicut Arrius aut non factum sicut Manichaeus?
72.4.1
ubi est autem et temporalis natiuitatis Christi natura et diuinitatis eius ante saecula generatio naturalis? ubi enim: hodie genui te et illud: ex utero ante luciferum genui te et illud: Iesus Christus heri et hodie, ipse et in saecula? quomodo autem dicis \'ex duabus naturis ante unitionem dei uerbi et carnis\', si non praeextitit, qui ex Maria secundum substantiam? etenim si non praeextitit Christi caro ante Mariam secundum impii Ualentini sermonem, quomodo duae praeextitere naturae?
72.5.1
cuius autem est haec elocutio? nonne Eutychis, potius nimis infelicissimi, dicere ex duabus naturis unam factam esse naturam ? si autem quae sunt illius sapis, quomodo hunc respuis et eius suscipis pessimas uanitates? nam si uere apud te hoc ageretur, susciperes sanctos patres aduersus eum Calchedone collectos.
72.6.1
uemm tamen expone mihi, quomodo unitus pater et filius et spiritus sanctus dicatur trinitas, cum unus sit deus, si non suscipis in uno filio dicendum duas naturas. et si trinitas unus est deus, quomodo deus uerbum et nostrum corpus ei unitum non debet dici unus filius in duabus naturis? si autem una natura deus uerbum et caro, certum est, quia conuersum uerbum iam non est uerbum sed caro et, (si> caro conuersa facta est uerbum, etiam non erit caro; si autem in his non est facta conuersio. quomodo non sunt in Christo duae naturae? caro enim caro est, licet dei sit caro, et uerbum uerbum est, licet adsumpserit nostram carnem.
72.7.1
si uero conuersa est, quomodo caro non est consubstantialis et coaeterna patri sicut uerbum? si autem alterius essentiae est caro quam pater, secundum quod haec quidem recens, pater autem sine tempore est, quomodo non est recens et uerbum, secundum quod unam naturam esse carnis et dei uerbi confirmas et a patre alterius eum dicis essentiae ? si autem non est eadem natura dei uerbi et carnis, quomodo non sunt duae naturae caro et uerbum? si quidem omnis diuinitas caro facta est, quomodo permansit uerbum quod erat? si uero pars caro facta est, diuisa est uerbi diuinitas. si autem incarnatum uerbum permansit quod erat, quomodo non est inconuertibile etiam incarnatum? et si non est Christus in duabus naturis, quomodo incarnatus deus uerbum mansit quod erat?
72.8.1
et si est deus uerbum passibilis, impassibilis autem pater, quomodo unus et solus est deus? quomodo autem et horum una natura est? si uero impassibilis trinitas est, quomodo deus uerbum pro nobis est passum, si in altera natura carnis non est passum? et si omne, quod patitur, etiam creatura est, quomodo deus uerbum non est creatura patiendo carne ? si autem patitur carne deus, quomodo non patitur deitate? si uero non patitur deitate, qua patitur carne? si autem carne patitur, quomodo non patitur etiam ipse deus?
72.9.1
si autem idem est dicere ldeo passo carne\' quod dicere \'Christo passo carne\', quomodo non erit <idem> dicere \'spiritus sanctus patitur carne\', quoniam deus spiritus est? si uero non est simile dicere \'deo passo carne\' quod dicere \'Christo passo carne\', quomodo possibile est amplius propria efficere deum uerbum ea, quae carnis sunt, quam patrem ea, quae uerbi sunt?
72.10.1
quomodo autem, si proprie patitur deus uerbum carne, quomodo non erit etiam pater proprie deo uerbo patiens? et si mortuus est deus uerbum carne, quomodo erit consubstantialis patri per inmortalitatem? qui enim pro nobis mortuus est, non est immortalis; mortuus est enim secundum quod scriptum est. et si unus trinitatis mortuus est, quomodo non est facta dualitas trinitas? et si dualitas trinitas non est umquam facta, quomodo unus trinitatis mortuus est, si altera natura dei uerbi, hoc est hominum natura, non est mortua? si autem ter sancta uox trinitas non subsistit, palam est, quia unius subsistentiae esse asseris trinitatem: et quomodo non monstraris esse Sabellianus? si autem in tribus subsistentiis una natura est uocis ter sanctae, quomodo non trinitatem crucifixam dicis et temet ipsum sine deo sicut Marcionistae esse non dicis in mundo?
72.11.1
I Omnis itaque, qui dicit unam naturam dei uerbi et carnis et non duas unitas indiuisasque, damnetur.
72.11.2
II Si quis confundit duas Christi naturas dicens deum passum carne et non passum Christum carne secundum apostolum, damnetur.
72.11.3
III Si quis impassibilem et immortalem deum uerbum dicit conuersum in passionem ac mortem et non haec reddit eius carni, damnetur.
72.12.1
IV Si quis uocem trisagiam id est ter sanctam dicit propter nos crucifixam et non dominum nostrum Iesum Christum filium dei unigenitum, damnetur.
72.12.2
V Si quis post uocem ter sanctam deum dicit crucifixum propter nos et non potius unum filium, cui in medio ter sanctae uocis hymnus dicitur, damnetur.
72.12.3
VI Si quis hominem dicit, qui pro nobis crucifixus est, siue deum diuidendo naturas et non eas copulando in crucifixione eius, damnetur.
72.13.1
VII Si quis dicit duas personas seu duas subsistentias et non potius duas naturas in unam personam et unam subsistentiam concurrentes, damnetur.
72.13.2
VIII Si quis alterius essentiae dicit carnem domini a carne nostra et non potius nobis consubstantialem absque peccato, damnetur.
72.13.3
VIIII Si quis deum hominem et non magis deum et hominem dicit, damnetur.
72.14.1
X Si quis dicit creatum patris uerbum et nou magis eius carnem, damnetur.
72.14.2
******
72.14.3
XI Si quis dicit consubstantialem carnem domini deo et patri et non potius deum uerbum, damnetur.
72.14.4
XII Si quis dicit sine mente et sine anima dominum nostrum legum Christum et pro ea habuisse diuinitatem et quia ex hoc dicendum passum carne deum uerbum et non magis mente cum anima rationabili inhumanatum deum uerbum et impassibilem dicendum eundem diuinitate, humanitate uero passibilem, damnetur.
72.15.1
Has duodecim damnationes direxi tibi, ut metuens harum iudicia recedas a tua callidissima nouitate sciens, quia oportet nos sequi reuelationem sanctissimi Constantinopolitanae ecclesiae episcopi Procli: quomodo dum in Campo concurreret cum omni populo suo undante per terrae motum eadem ciuitate et luctu ab omnibus emisso repente puer in aera a quadam uirtute eleuatus est eique praeceptum est, ut in litania diceretur trisagion hoc est \'sanctus deus, sanctus fortis, sanctus inmortalis, miserere nobis\' et haec denuntiare episcopo iussus est. qui post tres horas stetit in tribunali circa pedes eiusdem episcopi et haec enarrauit [puer] et ita litaniam facientibus steterunt illi terrores.
72.16.1
sic itaque et tu litaniam facito et cessabit aduersum te ira prolata; alioquin ueniet super te Felicis papae nostri damnatio. custodiat autem deus mundum ab scandalis, <cui gloria> nunc et semper et in omnia saecula saeculorum. amen.
72.16.2
EXPLICIT EPISTOLA QVINTIANI EPISCOPI ASCULITANI AD PETBUM ANTIOCHENUM.
73.1.1
Oportet armari militem aduersus hostes et athletam contra resistentes. certamen itaque nostrum non carnale est neque in superficie corporis unctionibus neque uacans quilibet ab hoc certamine diuinitatis praemia possidebit neglegendo fatigationibus certamen adprehendere ueritatis. nam et athleta non coronatur, nisi legitime uicerit, et arma nostra non carnalia sed potentia deo ad destructionem munitionum, cogitationes destruentia et omnem altitudinem eleuatam aduersus scientiam dei.
73.2.1
unde tamquam fratrem in hac commonitione resuscito, quoniam bonum est parere patribus et abnegare propriam nouitatem. pare, karissime, Felicis adhortationibus, ut non adicias in trisagion duos filios; oboedi etiam serafim trinitatem similiter glorificantibus et noli praeter haec in nouitate languere pessima faciendo commenta: crucem itaque huic adiciens hymno caecitas multis effectus es.
73.3.1
cur ergo lumina ignorantium effodis exaltando impetus impiorum, Manichaeum et Ualentinum et Eutychen armando, cum dicis passibilem diuinitatem, magis autem Paulum Samosatenum et Nestorium, quoniam in trinitate quaternitatem addis? quocumque enim modo hunc impium uerteris intellectum, pietatem nequaquam gerit sed multarum haeresum formas ostendit.
73.4.1
Arrius enim minorem dicit filium, similiter Eutyches, eo quod diuinae naturae filii inferat passionem. unde nec consubstantialem dicit filium sicut Eunomius. nam si apud eos pater impassibilis est, filius uero deitate passibilis, quomodo consubstantialis ? Macedonius autem secat a patre sanctum spiritum; adaeque Nestorius diuidit in dualitatem filiorum unum filium et iucundatur, sicut tu ais, dicere in trisagio quaternitatem, crucem impie post confessionem trinitatis adiciens.
73.5.1
quiesce ergo ab hac impietate saeuissima, non adicias scandalo scandalum et non eris causa perditionis simplicium hominum, ne forte pontifex noster Felix secundum canones te condemnet, et nihil tibi proderit dicenti \'ego bene hoc adposui, dum crucifixum in uoce trisagia sum confessus\'. aufer iniquitatem ex orbe terrarum, ne hoc forte uelociter ubique discurrat, quoniam impietas cito suscipitur, quod uero melius est, nequaquam.
73.6.1
sume ergo tamquam fratris tui monitionem et extingue haereticorum fremitum et esto pastor ouium et non lupus. sequere etiam beatissimum Proclum et eius in Campo reuelationem, cum terrores essent, et simpliciter cane trisagion, ut ira cesset, et noli rursus ualidas indignationes erigere. alioquin tu uidebis; fraternitas uero mea innocens erit et ego cum eis et qui mecum sunt scribentes tibi de istis.
73.7.1
muni temet ipsum, karissime, ab scandalis. didicisti ab Esaia dicere: sanctus sanctus sanctus. numquid crucem tibi ait dicere? sed inquis 'tunc filius non erat crucifixus et propterea tunc non est traditum: qui crucifixus es\'. quid ergo? nunc serafim in trisagion adiecerunt \'qui crucifixus es\', quod tu dicis ? et inquis \'non arbitror\', et si nescis. quomodo impie agis? nam et tunc passiones carnis uerbi propheta dixit et hymnum dicendum glorificando trisagion.
73.8.1
uerum tamen quomodo dicis suscipere te Calchedonense concilium et, quemadmodum ipsa tibi tradidit, non glorificas trinitatem sed inoboediens es illi nec metuisti illo dicente \'qui ita non sapit, anathema sit\'? integre glorifica et eris integer: alioquin mala solus exhauries. EXPLICIT EPISTOLA IUSTINI EPISCOPI PROUINCIAE SICIL1AE AD PETBUM ANTI- OCHENUH.
74.1.1
Ualde contristatus sunt super te, frater karissime, quoniam creuit per te magnum scandalum, cum tu potius debueris scandala resecare. etenim ob hoc retinere uolo lacrimas et prohibeor a tua haerese sic malitiose prolata, quoniam a te uulnerata sunt euangelia, actus quoque apostolorum et apostolus: quoniam praeter eos uisus es fallaciter commentari, ne Christus crucifixus absolute propter nos confitendus sit sed trisagio crux coaptetur, sicut priores tuae litterae ad Acacium Constantinopolitanae ecclesiae pastorem insinuant, in quibus scriptum est:
74.2.1
quia in impietatem incidisti, frequenter circumuertis prolatam a te sententiam, si quo modo eam permanentem et solidam cunctis adfirmes; dum autem pro ea a metropolitis culpatus fuisses, non uenisti ad satisfactionis examen neque respexisti, ut sis bene glorificans. sed undique refutaris. neque enim diuinitatem dicimus passibilem, sicut tu dicis, neque nudum uerbum dicimus crucifixum sed Christum Iesum. ubi enim crux dicitur, necesse est esse corporis eleuationem: in trisagio autem quid uult manifestatio corporis, quatenus locum habeat appellatio crucis?
74.3.1
dicis enim \'sanctus deus\': et quis ignorat, quia primus pater secundum ordinem solitae glorificationis est omnibus, licet non per excellentiam dignitatis diuinae? deinde dicis ('sanctus fortis\': et quis nescit secundum prophetam Esaiam quia puer natus est nobis Christus Iesus, cuius principatus factus est super humeros eius et uocatur et est magni consilii angelus, deus, fortis? nam licet crucifixus sit ex infirmitate, sed infirmum nostrum adsumens corpus hoc passus est; fortis autem deus existens confidenter ad crucem proprium tradidit corpus, unde etiam dicebat: spiritus quidem promptus, caro autem infirma. ex hoc enim et propheta ipse, inquit, infirmitates nostras adsumpsit.
74.4.1
deum autem et hominem omnes confitentur Christum, tu uero solum fortitudinem Christi diuinitatis dicens et hanc quoque pertransiens uenisti ad sanctum spiritum et confessus es, sicut uere est, inmortalem.
74.5.1
quem ergo superinducis crucifixum propter nos postea? num Christum dicis ? ergo manifestus es quaternitatem sapiens, alium praeter fortem deum Christum nominando. sed spiritum sanctum crucifixum dicis? et quid hoc amplius erit impium ? num fantasiam asseris passionis dispensationem? ergo secundum impios Manichaeos fantasia est nostra salus.
74.6.1
uides, quemadmodum undique praecipitans? et ignoras aut etiam sciens sponte malignaris ? ecce igitur admonitus reuertere de indisciplinatione tua et sequere, sicut suscepisti a propheta, glorificare trisagion id est ter sanctum. dum enim incorporaliter nominetur nullo proposito aenigmate incarnationis unigeniti, pure glorificari debet nulla adiectioue crucis inlata; quocumque enim modo commentetur aliquis, a recta fide praecipitatur.
74.7.1
cum enim Christum acceperis propter nos crucifixum filium dei secundum beatum Paulum dicentem: nos autem praedicamus Christum Iesum et hunc crucifixum, noli huius negare nomen et passionem. sin autem, iam praecedens ille ait: si quis uobis euangelizauerit praeter quod accepistis, anathema sit. ego enim, inquit, non iudicaui aliquid me scire in uobis nisi Christum Iesum et hunc crucifixum.
74.8.1
si autem hunc abnegatis crucifixum et in trisagio passionem coniungitis, quomodo non subiacebitis anathemati? Paulus est, qui anathematizat, uas electionis. propone Christum et crucem noli negare nec alterum pro altero dicere; multi sunt enim crucifixi, unus autem pro nobis.
74.9.1
fer itaque huius nomen in cruce, ne alium credaris dicere crucifixum; scis enim dolosi multas insidias. propterea et trecenti decem et octo et centum quinquaginta unum dominum Iesum Christum crucifixum tradiderunt et non trisagion; qui uero legis doctiores horum patrum se esse iudicant, quomodo se potius non ostendunt horum alienos existere?
74.10.1
unde beata congregatio Calchedonensium hos secuta unum filium est confessa dominum nostrum legum Christum. quando autem aliunde uenerunt necessarie diuinitatem trinitatis exponere, dixerunt \'sanctus deus, sanctus fortis, sanctus inmortalis, miserere nobis\'. numquid adiecerunt in trinitate qui crucifixus es pro nobis\'? si ergo non adposuerunt nec ipsi nec qui ante eos fuerunt, quomodo nouitatem impietatis inducis? qui enim dicit ista se concilia suscipere et ita non sapit, ut dicit, quid ei prodest? nihil: ipsi enim dixerunt; eos autem, qui praesumunt componere fidem alteram, si quidem sint episcopi aut clerici, alienos esse episcopos ab episcopatu et clericos a clero; si uero monachi aut laici fuerint, anathematizari eos. EXPLICIT EPISTOLA ANTE- ONIS EPISCOPI AD PETRUM ANTIOCHENUM.-
75.1.1
Quoniam permissum est pulsari priores a postremis, quibus reuelatur Christi mysterium, illos uero malae doctrinae taciturnitatem habere tamquam dogmatistas pessimos existentes, audiui autem a multis coepiscopis o karissime, a recta fide te deuiasse et hoc ubique dissonuit: propterea necessarium iudicaui sciscitari a te, si haec ita sunt. uisum est enim mihi ostendere non te debere sic sapere, quatenus trisagio crux adiungatur et passioni subdatur ac morti diuinitas, sed pure sicut seraphim glorificare.
75.2.1
quomodo enim Christianae erunt et ipsi Christiani fideles existere non adponentes cruci nomen Christi ? audientes enim infideles deum inmortalem propter nos crucifixum dicent scandalum esse credere Christo auertentes se et dicentes: \'dei nostri, qui apud Christianos falsi sunt, inmortales a nobis enuntiantur. et quomodo (deus) eorum immoitalis exsistens mortuus est? palam est ergo, quia falsa est haec dictio; si enim mortuus est, iam non est immortalis neque fortis sed infirmus, ab immortalitate conuersus\'.
75.3.1
non solum uero isti sed etiam religiosi et qui nobiscum unius sunt fidei dicturi sunt: (hi deipassiani et non Christiani sunt, Manichaei et non recte praedicantes, quaternitatem et non trinitatem colentes, Eutychianistae et non orthodoxi, Nestoriani et non amatores Christi).
75.4.1
si quis autem eum, qui in cruce suspensus est, audiat Christum Iesum esse, qui mortali nostra carne clementer unctus Christus rite uocatur (unde et crucifixerunt eum, quem speramus quia ipse est, qui futurus est redimere Israhel), tunc procidens in faciem dicet: \'et ego Christianus sum; credo in quem et isti crediderunt\' et credentur passiones et mors corporis eius.
75.5.1
propterea namque plurimis maledictis infidelium lacessita est < sexcentorum triginta) patrum Calchedonensium recta fides, quia dixerunt duas esse naturas in Christo, unam passibilem mortalem uisibilem et palpabilem, quae est caro nostra, et unam impassibilem inmortalem inuisibilem inpalpabilem, quae est dei inuiolabilis natura.
75.6.1
utraque ergo oportet nos in Chnsto fateri, quorum unitati ne dederis distantiam neque diuidas deum a carne, et non deprehenderis esse Nestorianus, neque differentiam abneges Christi naturarum, et non suspicionem dabis Eutychianum esse, neque confundas deum passionibus carnis, et non diceris Apollinarista esse, neque impassibilem et immortalem deum conuersum dicas, et non despicieris esse Manichaeus, neque in trisagio post deum patrem et fortem eius filium et inmortalem spiritum adicias Christum crucifixum, et Samosateni haeresem non habebis nec argueris quaternitatem <
75.7.1
sapiens et non trinitatem >, neque trinitatem in Christo fingas eundem sapiendo patrem et filium et spiritum sanctum, et damnationem Sabellii non sustinebis, neque uocari uolens praeceptor et non sequax Christi doctrinae nouitate haeresim introducas, et non tuam pollues animam, quia nosti apostolos non praeceptores <no)uitatis extitisse sed inuestigantes solum praeceptorem et legislatorem Christum.
75.8.1
uide, karissime, ne deducas ad terminum, quod de te diffamatur, neque bis in trisagio eundem inuocare cogites, semel autem patrem et sanctum spiritum, et non eris Arrianus abundantius glorificando similiter filium. noli esse derisui cum his, qui deum passum dicunt aut quaternitatem sapiunt; <si> uero in altitudine quadam horum sermonum aut sapientia captus es, cito declina <a> malo et fac bonum, ut sicut oramus recte uerbum praedices ueritatis Christum confitendo carne propter nos passum, filium dei uiui, et absolute ita confitere, ne ab haeresibus subplanteris; multi enim exierunt in mundum seductores, qui non confitentur Christum Iesum in carne uenisse. EXPLICIT EPISTOLA FAUSTI EPISCOPI APOLLONIADOS AD PETRUM ANTIOCHENUM.
76.1.1
Multa contritio, meorum dilectissime filiorum, excitat me uociferare luctum. nosti enim quia, in qua domo quis moritur. illic et lamentatio generatur. quomodo itaque non dolebo mortem filiorum meorum ad errorem de tuis uasis effusam. quos oportebat te tamquam alium fratrem studere mecum colligere ad deum?
76.2.1
e diuerso egisti, amabilis dei: factus es enim eorum perditio et non uita, amaritudo et non suauitas. acerbitas et non matura esca. zizania et non frumentum. stipula et non aurum. spina et non flos, tumultus et non tranquillitas.
76.3.1
cur enim praecessorum nostrorum symbola non adtendis, ne adicias trinitati quaternitatem, cum trisagion dicis sub augmento crucis? scripsisti enim dicens: (nullo modo hanc designationem crucis transmigrabo; deum enim scio crucifixum et huius inuocationem adduco semper in crucem.
76.4.1
haec enim draconum et uenenosarum haeresum uox est et porta inferi et aeternus ostiarius mortis, Christianorum laqueus, uenatio innocentum, orthodoxorum macula, fidelium ruina, pudicorum prauitas. ascetarum scandalum. quibus suspicaris te esse dulcem cum expositione a te prolata iaculante <trans> apostolicum terminum et euangelia et trecentorum decem et octo symbolum, qui adiectionem in trisagio nescierunt, id est hoc intellegibile uenenum.
76.5.1
dic itaque mihi: quis ait diuinitatem sustinuisse crucem? cur deum uerbum enudas a stola? cur tua potestate diuidis indiuisum? cur uulneras ueritatem? cur Nestorii et Eutychis sectione Christi subderis dicioni et a Samosateno essentiam Christi diuinam a carne abrumpere didicisti et inique cum Ualentino uomuisti similiter loquendo immortalem crucifixum et subiectam passionibus naturam ponendo diuinam?
76.6.1
quid taceam quidue loquar? non te Paulianistam uocabo, cum in scriptionibus tuis dixisti post trinitatis uocem Christum <propter nos crucifixum> ? non Manichaeum te dicam, cum tu te ipse conuincas deum et non Christum dicendo crucifixum? non Nestorianum te nuncupabo, quando ostendisti post patrem non confitendum eum, cui fideles hymnum dicunt, dei fortem filium carne crucifixum? non Eutychianistam te denuntiabo, cum temet ipsum dei passi praedicatorem docueris? non Apollinaristam dicam, cum in inuentione tua deum confuderis passionibus is carnis?
76.7.1
confectus itaque magna tristitia haec tibi adicio cum Acacio, qui me ad haec firmanda inuitauit (illum autem pontifex Romanus, omnes uero omnium episcopus Christus): cur uastas ecclesiam? cur Christi dispergis ouilia? si male loquor, tu mihi dic; quaero enim te doctrina rectissima me plurimosque transcendere.
76.8.1
quid ergo dicamus? sicut Paulus Christum crucifixum < an sicut tu inmortalem crucifixum>? sicut dominus, quia haec oportebat pati Christum, aut ut tu, qui trisagion dicis esse passibilem? quid dicimus? quoniam oportebat filium hominis, sicut saepe dominus ait, pati an, sicut tu nouiter introduxisti, diuinitatem passam?
76.9.1
si euangelia et actus et apostolus, sicut tu ais, non dicunt ut oportet, sed haec sunt apud te culpanda et apud eos, qui secuntur huiuscemodi stultitiam tuam dicendo trisagion crucifixum; approbati enim sunt, quia tecum sunt quaternitatem superinducentes. si autem haec ita sunt. cur scripturae diuinae leguntur, si illis non creditur sed tibi? sursum enim atque deorsum Christum tibi tradunt propter nos crucifixum et non trisagion, sicut tu nunc dicis; sed etiam abiciendos esse dixerunt scripturae diuinae eos. qui deum passum dicunt.
76.10.1
iam autem et ante has litteras tamquam domino meo et patri uelut recte sapienti mandaui, ut corrigeres et rescinderes hoc impium dogma a te nouiter editum, et non adquieuisti. propterea itaque tamquam ad primum inuentorem horum impiorum sermonum moueor aduersum te, uti forte per haec uerearis. dum 08 tuum a minore per dignitatem obstruitur, et uelocius adquiescas recte praedicare patrem et filium et spiritum sanctum nihil in his adiciendo uel auferendo et optineas super nos sedis apsidem.
76.11.1
si autem neque sic abstinueris, inferam tibi communionis repudium; ait enim apostolus: haereticum hominem post primam <et> secundam monitionem euita sciens, quia subuersus est huiuscemodi et delinquit, cum sit a semet ipso damnatus. uerumtamen deum exoramus, ne a temet ipso sis damnatus sed recte uerbum praedices ueritatis. EX- PLICIT EPISTOLA PAMPHILI EPISCOPI ABVDORUM AD PETRUM ANTI- OCHENUM EPISCOPUM.
77.1.1
Uenatores bestiarum iracundia non terrentur neque sanguineis earum oculis perturbantur sed potius e diuerso prouocant eas, quia confidunt, cum iacula secum habere noscuntur; et ueritatis indagatores non metuunt regum et principum haeresum iracundias neque inflammantes in subuersionem oculos eorum sed accedunt ad eos fiducialiter, si quo modo possint ex eis cibum deo uenari, cum faciunt furorem cessare eorum, quem habent de mala sententia. hi namque sancto spiritui reluctantur.
77.2.1
hirundo enim dum non praeualet cum hieme consistere, adprehendit ea loca, ubi tranquillus aer est, et pii uiri haereticorum fluctus reicere non ualentes illic confugiunt, ubi fides temperata consistit.
77.3.1
quis est igitur, qui procellas excitauit haeresum ? non tu. qui sollicitasti aures principis innocentis et falsis litteris cor pontificis irrepsisti, id est Acacii, ut ad communionem te susciperet, dicendo \'non mihi fiat ulterius crucem adponere trinitati: praedicabo autem Christum crucifixum. cui enim non uideatur errare sermo imprudentiae? ubi ergo ex hoc declinans remaneam non susceptus a uobis? et ubi sunt uiscera Christi ad Petrum?\'? haec et his similia dicens cum auerteris baculum exactionis, stetisti in proposito tuo uniuersisque distribuis.
77.4.1
etenim cribratus es canonice a praesulibus nostris, id est a principe apostolorum Petro, cui dominus ait: quodcumque ligaueris super terram, erit ligatum et in caelo. et nec hoc meruisti, ut per dignam paenitentiam relaxeris, in temet ipsum statuens, ut perseueres in hac damnatione, sed in hac uita spem habes tantummodo sperare in principibus, ut redeas, ubi digne deiectus es a sancta sede, ideoque perfectius miserabilior es omnibus hominibus tamquam minime desiderium habens ad deum uiuum et eius regni caelorum.
77.5.1
uerumtamen noli puluere frustra dealbari, quia regulariter sacerdotii principatum arripuisti, neque infleris aduersus nos pios et recte praedicantes tamquam ferreus, cum sis felle disruptus, quia licet in hoc nunc usque cohaeretici tui tecum detineantur, sed tamen sicut et tu huic uitae talem memoriam insipientiae reliquerunt, quando per haereses, per quas deuicti estis, nec latere potuistis.
77.6.1
cur itaque abhorres Arrium et putas non ea, quae sunt illius, sapere? ubi apud te consubstantialitas inuenitur, quod apud illum nequaquam suscipitur? dixisti enim \'unum trinitatis reor passibilem sed non patrem nec huius spiritum sed filium huius'>. es factus Arrianae haereseos a temet ipso conuictus, cum hoc et Arrius dixerat \'quia si passibilis est filius, pater uero non, quomodo consubstantialis?\' noli ergo hunc uerbo respuere et opere honorare, quia non
77.7.1
solum dicta eius loqueris sed etiam ultro transcendis, quia propter hoc uisum est patribus dicere sicut seraphim \'trisagion\', quod confirmat consubstantialitatem, et per hanc uenerandam uocem illius est hactenus increpata blasphemia et ex hoc multi illorum consubstantialitatem eligentes ad nostram ecclesiam concurrerunt.
77.8.1
ubi est ergo apud te consubstantialitas? ecce enim deprauata est a te inlustrium patrum, qui in Nicaea congregati sunt, synodi aduersus Arrium expositio. neque enim ut prudentem sermonem uult interpretare trisagion, sed etiam est ipsius uocem, sicut aspis surda et opturans aures suas, pertimescens tamquam iniquum audiendo.
77.9.1
cui tu nunc aures tuas aperuisti adiciens inmortali mortem crucis. ecce enim ex hoc consentiens tibi est canendo in trisagio (qui crucifixus es propter nos\\ sciens, quia ex hoc ablata est consubstantialitas trinitatis, et probans, quia maior pater est. qui proprio filio non parcens sed pro nobis omnibus tradens eum in mortem.
77.10.1
sed dicis \'quid ergo reprehendis apostolum V absit! sed te reprehendo cum socio tuo Arrio, quia ea, quae bene sunt dicta, adulterastis ignorantes intellectum eorum. quo modo enim quispiam sempiternum uerbum suum morti tradere non pepercit, se ipsum tradidit. \'non autem ita scriptum est!\' absit! haec autem apud uos dicta sunt tamquam non confitentes duplicis naturae esse Christum, eundem passibilem et mortalem ut hominem et eundem impassibilem et inexterminabilem sicut deum.
77.11.1
qui etiam non pepercit, ut deus cum proprio patre, suae carni, dicens iniquis \'soluite templum hoc et in tribus diebus resuscitabo illud\' ac si diceret "soluite morte tabernaculum Dauid, quod iam per inoboedientiam cecidit. in quo clementer inhabito, ut illud de morte resuscitem. non enim, sicut uos arbitratis, cogitandum est quoniam crucifixus sum ex uirtute dei, sed ex infirmitate crucifigor. carne enim infirma suspensa clauisque transfixa sed usque ad me non peruenit, quia hoc nequit recipere natura mea. ei autem adpropinquare impossibile est. unde nec mortificatus sum diuino spiritu sed mortificatus carne tamquam meo proprio corpore et hoc meo spiritu uiuificante, quia, quo soluero, et cum eo uiuificabo.
77.12.1
ne igitur ea, quae creatae meae sunt carnis, mihi iungatis nec creaturam aut facturam aut passionem aut mortem uni trinitatis introducatis. quod enim erat. et est et erit. nihil praeter haec uelitis inducere neque diuinitate carnem meam priuetis. sum enim naturaliter eius uerbum. ego donaui ei, quae mea sunt, non transferens in eam, quae mea sunt, secundum naturam sed secundum gratiam; et illa, quae eius sunt, mihi contulit non transponens, quae naturaliter sua sunt, sed ex ea secundum gratiam fieri uolui tamquam ipsa circumamictus animalem hominem.
77.13.1
unde cum sim naturaliter dei filius, confiteor me esse etiam naturaliter hominis filium ideoque Paulus tamquam deum ait me creatorem esse omnium dicens. quia sine principatus siue potestates omnia per ipsum et in ipso creata sunt: tamquam hominem uero edisserens dixit me esse facturam: considerate. inquit, apostolum et pontificem confessionis nostrae Iesum, fidelem existentem factori suo. salua enim in me est utriusque naturae proprietas.
77.14.1
quapropter qui has mihi non seruat sed esse me asserit unius naturae, deum dicit hominem factum ulterius non esse deum, neque increatum neque impassibilem sed passibilem et absolute desolatum me faciunt eorum, quae mea sunt. quapropter et a me inspirati sunt auctores fidei consubstantialem trisagion appellare, quoniam probatio trinitatis est et diuinae ratiocinationis ostensio, Arrii redargutio et Sabellii obstructio; nam qui ab his seducti fuerant, in recta patrum fide sunt instituti.
77.15.1
nunc autem digne damnato Petro orthodoxi arrianizant, Sabelliani constituuntur abnegatores, esse me eiusdem honoris cum patre sed minorem tamquam ab illo subcincti. ut aequaliter mihi non dicatur hymnus in trisagio sed crucis mihi passio copuletur neque in tribus subsistentiis canatur trisagion sed in me solum agatur trinitatis hymnus ex eo. quod me in trisagio isti referunt crucifixum, ne deprehendantur dicere spiritum sanctum inmortalem propter nos crucifixum.
77.16.1
attamen proposuit et transcendit omnem haeresem Petri mala sententia. quapropter in examinatione omnium facienda Arriani licet frustra excusabunt se, sicut et aliae haereses, dicentes \'domine, tu dixisti quia pater maior me est, sicut et Petrus apostolus docuit dicens: hunc Iesum, quem uos crucifixistis, hunc et Christum et dominum deus fecit. propterea etiam credimus te esse facturam et non consubstantialem patri\'. hic autem, de quo sermo est.
77.17.1
quid excusabit? qua scriptura dicet traditum sibi trisagion crucifixum ? quia enim Esaias ait consubstantialiter in trisagio seraphim trinitatem glorificare, scimus. non enim ait. quia clamauerunt inmortalem patrem, mortalem uero filium\\ sed consubstantialiter \'sanctus sanctus sanctus\'.
77.18.1
num hoc euangelia tradiderunt? sed arguitur ab eis, qui dixerunt: futurum est, ut filius hominis tradatur ad crucifigendum, et: oportetmulta pati filium hominis, et: implebuntur omnia, quae scripta sunt filio hominis, et: tradent eum gentibus et crucifigent eum, <et>: Iuda osculo filium hominis tradis? non haec soli apostoli sed etiam angeli praedicauerunt dicentes:memores estote, quomodo uobis locutus est in Galilaea dicens quia oportet filium hominis multa pati.
77.19.1
haec autem dicenda sunt non tamquam alicubi separetur ab eo diuinitas, sed uobis suadent, quia diuinitas impassibilis inmortalisque permansit seorsum et distincte passiones et mortem reddens propriae carni. unde igitur hoc dogmatizare \'in trisagio crucem\'? num ex patribus? sed etiam ipsi eius accusatores erunt nusquam hoc asserendo. quapropter cum excusationem non habeat, obmutescat!" Unde resipisce;
77.20.1
uigila, ut permaneas in iudicio patrum; scito enim, quia neque reges neque potestates neque principes soluere te poterunt ex aeterno uinculo, nisi conuictus relinquas temporalem dignitatem, sedens tamquam Iob super sordes extra ciuitatem. haec est ad te mea salutatio secundum deum in Christo Iesu circa te et non secundum homines. EXPLICIT EPISTOLA FLACCINI EPISCOPI RODOPAE AD PETRUM AXTI- OCHENHI.
78.1.1
Ecce, karissime, repletus est mundus scandalo expositionis tuae et regalia sollicita facta sunt et pastores excitati sunt digne super te luctum inducere. da ergo, deprecor, unam uocem rectae praedicationis, ut astruas ueritatem in communi confitendo filium dei mundo crucifixum et non hunc abiciendum per te et eius nomen, cum aliter peruerse dicitur in trisagio eius crux.
78.2.1
numquid tu prior es patrum, qui in Nicaea conuenerunt, ut definitio tua super eos excellat? sed ais \'ego propter Nestorium adieci in trisagio crucem, eo quod ille secernat diuinitatem in crucifixione eius\\ et quid?
78.3.1
numquid nouus Nestorii sensus est? habuit enim hoc initium a Paulo uesanae mentis Samosateno, quem sancti patres in Nicaea in uita quidem non inuenerunt, dogma uero eius damnauerunt et cessauit, non quod conscripserint trisagion crucifixum, quoniam erat hoc eorum notitiae ualde grauissimum; unde trisagion quidem in mysteriis solummodo canendum reposuerunt, secundum quod seraphim aiunt, nullam in hoc adiectionem aut detractionem agentes.
78.4.1
rursum autem haec impietas renouata et sub impio Photino roborata est et congregati sanctae memoriae patres Constantinopoli, licet eum non inuenissent uiuum, sed tamen dogma ipsius damnauerunt, quatenus nemo sapiat duos filios. unde et unum filium in sua definitione confessi sunt. numquid trisagion dixerunt propter nos crucifixum? quia definitionem patrum praecedentium se secuti sunt, et sequenda eorum dogmata iudicarunt, ut trisagion in solis mysteriis audiatur impassibiliter, sicut seraphim aiunt, et non crucifixum.

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0045a.stoa001.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.