Epistulae imperatorum pontificum aliorum

commendamus praeterea legatos a sede apostolica destinatos, quos ita faciat ad nos tua dilectio remeare, ut nobis plenam referre queant de restituta uniuersis ecclesiis pace laetitiam. Data VII Id. Iul. cons. ss.

HORMISDA GERMANO ET IOHANNI EPISCOPIS FELICI ET DIOSCORO DIACONIS ET BLANDO PRESBVTERO. De his, quae acta caritatis uestrae relatio comprehendit, gratias deo nostro referimus, qui laborem uestrum iuuare dignatus est, et hortamur, ut clementissimo principi et piissimae Augustae coniugi eius officiis imminere competentibus debeatis et agere auxiliante Christo nostro, <ut> uniuersis sub ecclesiastica obseruatione dispositis omnes ecclesiae, quae in qualibet mundi parte sunt positae, ad communionem sedis apostolicae reuocentur.

de Alexandrina uero atque Antiochena ecclesiis elaborate, ut nostrae fidei sub obseruatione rationabili conectantur, quia tantae rei perfectio tam clementissimo principi quam uobis gratiam diuinae propitiationis adquirit. Data (die) quo supra CODS. 〈ss.〉.

HORMISDA IOHANNI EPISCOPO CONSTANTINOPOLITANO ET DIOSCORO DIACONO. Repperimus Thomatem et Nicostratum fratres et coepiscopos nostros Constantinopoli non ita susceptos, sicuti nostra fuere desideria et ipsi semper optabant; non solum enim loca eis debita dicuntur ablata sed a communione quoque eos cognouimus fuisse suspensos.

quod quam acerbe fert animus noster, etiam fraternitatem (dilectionem) tuam credimus aestimare et ideo quantam diligentiam causae uidetis magnitudinem poscere, tantam uos efficaciam debetis sine mora praestare et agere, ne nos magis apud quos fuerunt uideamur esse contempti, cum illis contra quam desiderium commune habuit sollicitudinis molestia fuerit indecenter iniecta in tantum, ut nec de facultatibus eorum, quae eis dicuntur inuasae, a fratre et coepiscopo nostro Iohanne dicatur aliquid ordinatum nec litteras nostras, quas per eos misimus, fuisse susceptas.

de quibus omnibus ita uos agere desideramus instanter, ut ad nos caritas uestra de effectu huius causae ualeat sub celeritate rescribere. Data <die> quo supra cons. ss.

HORMISDA THOMAE ET NICOSTRATO EPISCOPIS. Animum nostrum pro negotio uestro otiosum aut desidem non putetis, nam non aliter de uestra fatigatione quam de propria cogitamus.

Mena siquidem ecclesiae nostrae notario insinuante cognouimus cari<ta>tem uestram adhuc obseruationum molestias sustinere et ideo, ut istis aduersitatibus deus omnipotens dignetur praestare remedium, tam ad Iohannem fratrem et coepiscopum nostrum scripta direximus quam filio nostro Dioscoro diacono per litteras nostras iniunximus, ut domno et filio nostro Iustino principi necessitatem et causam uestrae dilectionis insinuet et instanter agat, quatenus desideriis uestris dominus noster congruum praestare dignetur effectum.

cum quo Dioscoro diacono debet loqui uestra fraternitas, quia necesse est, ut intentioni uestrae uel intuitu catholicae communi( oni)8 uel consideratione nostrae adhortationis studeat. Data <die> quo supra cons. ss.

HORMISDA DIOSCORO DIACONO. De laboris tui, quem cum dei omnipotentis iuuamine suscepisti, pro ea parte, quae acta est, gratulamur effectu et indicamus ut, quemadmodum reuocandi sint hi, qui exscripto constituta Chalcedonensis concilii damnauerunt, debeas cogitare, ne forsitan tales non scismatici sed magis haeretici uideantur an certe una sit causa tam eorum qui sermonibus, quam eorum qui conuincuntur scripto damnasse, quia per hanc distantiam filius noster uir illustris Albinus religiosus uidetur facere quaestionem. et cogita, utrum et scribentes contra Chalcedonense concilium per illum generalem libellum tantum suscipi debeant an certe aliquid amplius adicere.

de Alexandrina et Antiochena ecclesiis solatio dei nostri adiutus enitere, ut omnibus recte dispositis communioni catholicae socientur.

Thomae quoque et Nicostrati fratrum et coepiscoporum nostrorum obseruatio nos longa contristat et miramur, cur apud catholicum principem rectae fidei laborare uidentur episcopi. quorum desideria tua debebit caritas subleuare agendo, quatenus optata consequentium maeror conuerti possit in gaudium.

Iohannes Nicopolitanus episcopus per Ammonium diaconum nobis scripsit, quod ei aliqui maliuoli apud principem nitantur generare calumniam: quem dilectioni tuae commendamus hortantes, ut elabores, ne eius quieti inimicorum possit nocere subreptio.

quem Ammonium diaconum ad nos uenientem in sedis apostolicae noluimus communione suscipere tamdiu, donec habito cum Sergio diacono tractatu quid ordinari debuerit quaereremus, et hoc deliberatio nostra supra dicto diacono probabilis inuenit, ut per testimonium libelli communioni catholicae iungeretur: quem libellum sollemniter oblatum et nostrae offerentem communioni significamus adiunctum. Data.

HORMISDA POMPEIO. Ita deuotionis nostrae animum gaudio concordiae fatemur impletum, ut nulla credamus uerba sufficere, quibus fidei uestrae puritatem ualeamus explere. magna profecto memoria felicitatis transibitis ad posteros, quia uos in facienda pace sollicitudine certum est fuisse constrictos. habetis apud diuinitatem meritum, cuius religioni persoluitis affectum. operati quidem estis generalitatis desideria sed et uestra pariter completa sunt uota, et cum animae uestrae paraueritis praemium, uniuersitas sibi beneficium gaudet impensum.

quapropter debita uos honorificentia salutantes hortamur et petimus, ut uiuacitate, qua quietis ecclesiasticae coepistis initium, procuretis effectum et, quocumque contentionis alicuius uideritis remansisse uestigia, curetis modis omnibus insequenda. adeste ecclesiarum dei plenissimae tranquillitati, insistite labori quem fidei uestrae munere domino curastis offerre. facitis enim, ut maiore a uobis fiducia exigamus plenitudinem, quos gratulamur desideratae diutissime adunationis initia uotiua fundasse. Data die quo <supra> cons. ss.

HORMISDA DIOSCORO DIACONO. De laboris tui quidem, quem dei omnipotentis iuuamine suscepisti, pro ea parte, quae acta est, gratulamur effectu indicantes omnibus Italiae populis, quae auctore deo per te acta sunt, placuisse et gratias deo nostro sine cessatione persoluimus, qui te fecit agnoscere, quia non pro odio sed pro causae magis fueris amplitudine destinatus.

unde quoniam supplicem et puram cogitationem nostram per te misericordia diuinae propitiationis adiuuit, necesse est, ut de industriae uel fatigationis tuae praemio et uicissitudine cogitemus. nam sequenti tempore scribere domno et filio nostro imperatori disponimus, ut te Alexandrinum episcopum debeat ordinare. iustum est enim, ut ea doctrina uel moderatione tua corrigatur ecclesia, in qua praecipue ab istis aetatis tuae principiis militasti.

nam displicuit nobis, quod caritatem tuam clementissimus imperator Antiochenae praeponere nitebatur ecclesiae; melius enim in solo patriae tanti accipis sacerdotii dignitatem, ut Aegyptios populos doceas quam inter Syros nouos et incognitos homines in alia orbis parte progenitus errare uidearis.

Thomae quoque et Nicostrati fratrum et coepiscoporum nostrorum obseruatio longa nos contristat et miramur, cur apud catholicum principem rectae fidei laborare uideantur episcopi. quorum desideria tua debebit caritas subleuare agendo, quatenus optata consequentium maeror conuerti possit in gaudium.

Iohannes Nicopolitanus episcopus per Ammonium diaconum nobis scripsit, quod ei aliqui maliuoli apud principem nitantur generare calumniam: quem dilectioni tuae commendamus hortantes, ut elabores, ne eius quieti inimicorum possit nocere subreptio.

quem Ammonium diaconum ad nos uenientem in sedis apostolicae noluimus communione suscipere tamdiu, donec habito cum Sergio diacono tractatu quid ordinari debuerit quaereremus, et hoc deliberatio nostra supra dicto diacono probabilis inuenit, ut per testimonium libelli communioni catholicae iungeretur: quo libello sollemniter oblato nostrae offerentem communioni significamus adiunctum.

Paulinum ecclesiae Romanae defensorem commendamus et hortamur, ut nihil indispositum pro festinatione uestri reditus relinquatis, quia melius cuncta sub prolixitate temporis cum dei nostri iuuamine disponuntur et gratius est, < si > sub mora omnium ecclesiarum ordinetur status quam cum per festinationem aliquid imperfectum remaneat, unde iterum et labor nobis generetur et nostris afferatur ordinationibus difficultas. Data die <quo> supra cons. ss.

HORMISDA IUSTINIANO ILLUSTRI. Benedicimus ineffabile diuinitatis auxilium, quia de ecclesiarum pace uniuersitatis desiderium sub tranquillitate agnouimus fuisse completum. quod quidem non praeter opinionem nostram contigit fieri, quia religiosissimi Augusti praesumpti genere spem semper gessimus de quiete et credidimus faciendum sub principe Christiano, <quod> de adunatione erat in uoto.

quare habebit gloriosus imperator de hac causa triumphorum titulos, non quibus se obliuio mortalitatis interserat, sed quos diuinitatis gratia sub perpetuitate confirmat, et uobis quoque caelestis remunerationis non deerit praemium, qui adiuuistis boni principis institutum atque obsequio conuenienti desiderio horrorem segregationis fecistis excludi. benedictus dominus deus noster, qui uisitauit et fecit redemptionem plebis suae!

superest nunc ut, quia uobis huiusmodi officium certum est prouidentia diuinitatis iniunctum, adcingatis, ut ait, lumbos et pacificae adhortationis uiribus persequamini, a quibus pacem non uidetis agnosci, maxime quia gloriae uestrae detrahitur, si quid in hac causa fuerit minus impletum. circuminspicite omnia fide qua uiuitis et diligentia qua uigetis occurrite omnibus incursibus, quibus religionis Christianae reuerentiam uidetis esse uexatam, ut instantiae uestrae boni possimus cum exultatione dicere: reminiscentur et conuertentur ad dominum omnes fines terrae.

quae cum ita sint, uos qui ecclesiae catholicae tranquillitatis fecistis initium, procurare decet effectum: non deerit saluatoris nostri fauor in perfectione, qui uobis hoc opus inspirauit incipere. Data die quo (supra) cons. ss.

HORMISDA * * * Cum necesse fuerit scripta domno filio nostro clementissimo principi destinari, amplitudinem uestram silentio praeterire nequiuimus et ideo salutationis honorificentiam praeloquentes eos, qui in rem destinati sunt, commendamus, postulantes, ut domino nostro auctore sub uestra dispositione celeriter ad destinata perueuiant, ut sacratissimus et religiosissimus imperator meritorum suorum gloriam possit sine dilatione cognoscere.

HORMISDA GRATO u. s. Contristauit nos amplitudinis uestrae silentium, quia inter quaslibet occupationes nostri esse non debuistis immemores, et ideo, ne quod uobis reprehendimus, incurrere uideamur, necesse fuit operam stili praesentis adsumere, per quam nobilitatem tuam bo< no )rifice salutamus postulantes, ut sollicitudinem nostram de bono uestrae prosperitatis non desinatis efficere certiorem, quia incolomitatis uestrae bona quibuslibet indiciis deo nostro cupimus propitiante cognoscere.

HORMISDA IULIANAE ANICIAE. Litteris amplitudinis uestrae perceptis gratias deo nostro de catholicae fidei redintegratione persoluimus optantes, ut ipse uestris sensibus pro religione sua, quod concessit, longa aetate conseruare dignetur studium, ut sicut personam uestram imperialis sanguinis uena nobilitat, ita conscientia bonorum meritorum luce praefulgeat.

unde salutantes cultu atque honorificentia competenti poscimus, ut in eo, quo coepistis, permanere proposito debeatis et dare operam, ut ad effectum conatus tantae causae perueniat, ne aliquod in posterum semen huius mali remaneat, unde posthac sub qualibet occasione inimicus quilibet fidei reuirescat.

HORMISDA ANASTASIAE. Postquam deus noster ecclesiae suae membra in pacem pristinam redeuntis solidauit, diu uos desiderasse testamini, quod prouenisse gaudentes et nos quidem indesinenter diuinam clementiam deprecamur ut, sicut has regni primitias gratanter accepit, ita fidem boni principis omni semper adiuuet prosperitatis effectu et tam ipsum quam uos omnes in sacrosancto religionis amore custodiat, ut, quorum fides errorem pessimae dissensionis abiecit, et uita in terris floreat et aeternae salutis remuneratio subsequatur.

nunc igitur uos quoque uota nobiscum coniungite et omnibus a deo uiribus implorate, ut huius correctionis exemplum omnes sequantur ecclesiae, ut nihil sibi diabolus remansisse gaudeat, quem in totum paene iam nostra concordia gratulatur exclusum.

IUSTINUS AUGUSTUS HORMISDAE PAPAE. Quanto flagramus studio pro colligendis concordia sacratissimis ecclesiis iamdudum planum fecisse dinoscimur, qui et ab ineunte nostro imperio sanctitudinem uestram admonendam duximus, quo certos dirigeret, ut interuentu eorum remedium aliquod his rebus inueniri possit, et, antequam aduenerint qui destinati sunt, cuncta praeparauimus, quo facilius transigerentur, quae per hanc florentissimam urbem disponenda fuerant.

uerum quoniam preces nostro numi<ni>porrectae sunt ex diuersis Eois prouinciis certa quaedam disserentibus pro fide catholica secretaque suae mentis declarantibus, quae apud se pro indiuidua trinitate constituta testantur quaeque firmiter sese retenturos ostendunt, hisque relectis Dioscorus aliqua asseruit non conuenienti ordine inserta fuisse: merito duximus aperienda uobis ea, quae sumus edocti.

non multo itaque post a nobis quidam destinabitur ad certiorem faciendam beatitudinem tuam super omnibus et insinuandas uobis supplicationes, quae nobis oblatae sunt, et responsum pietatis uestrae referendum, quo possint resecari tandem dubitationes incongruae. securi igitur de nostro consilio sollicitis orationibus placare nobis ++ diuinitatem summam dignemini. Data XIIII. Kal. Febr. Constantinopoli Uitaliano et Rusticio conss.

DOMINO PER OMNIA AMABILI DEO SANCTISSIMOQVE FRATRI COMMINISTRATORI HORMISDAE IOHANNES IN DOMINO SALUTEM. Quemadmodum puro corde et caritate spiritali apud nosmet ipsos habemus te, frater karissime, et quemadmodum te per omnia ducimus uenerandum, ex operibus his satisfactum esse uestrae reuerentiae iudicamus dominicae obsequentes uoci manifeste clamanti: quae uultis ut faciant uobis homines, sic et uos facite eis, et apostolicam doctrinam amplectentesdocentemnos:inuicem honore praeuenientes.

haec operibus ostendere festinamus uinculum insolubile spiritali caritate adunationem sanctarum ecclesiarum continentes, quo nec contrariorum spirituum ictibus nec fluctuationibus malorum principis uel ueritatis inimici titubare possimus auxiliante nobis sancta et consubstantiali trinitate intercessione gloriosae et uere dei genitricis Mariae.

per quae praecipue, domine nobis atque sanctissime, immobilem permanere oremus nostrarum uestrarumque ecclesiarum statum, nihilominus et inseparabilem custodiri fidei unitionem; potens est enim deus uictoriae palmam sperantibus in eum sine certamine condonare.

instantis autem dominicae passionis numerum, qui uestris continetur litteris, ex repositis apud nos diei paschalis annalibus recte habere significamus et ante quidem scientes et nunc scrupulosius requirentes: sine dubitatione mundi festiuitatem incolumes uos celebrare XIII. Kalendarum Maiarum die optamus, qui est proprie nonus decimus dies futuri mensis Aprilis.

orate igitur et circa nostram memoriam nullam obliuionem uester animus, sanctissime. habere dignetur. omnem, quae cum uestra est sanctitate, in Christo fraternitatem ego quoque et mei plurimum salutamus. ET ALIA MANU: Incolomes in domino orate pro nobis, amabilis deo et sanctissime frater. Data Constantinopoli XIIII. Kal. Febr. Uitaliano et Rusticio uu. cc. conss.

DOMINO MEO PER OMNIA AMABILI DEO SANCTISSIMOQVE FRATRI ET COMMINISTRATORI HORMISDAE IOHANNES IN DOMINO SALUTEM. Quantam alacritatem aut quale desiderium piissimus et Christianissimus imperator circa perfectam unitionem uniuersarum ecclesiarum habeat, non uoluntate tantum sed operibus ipsis habitantibus in hac regia urbe uel ante quam ad regnum a deo sibi datum perueniret ostendit, sanctitati autem uestrae ex correctis ab initio regni eius et usque nunc laboribus maxime manifestauit, per quos omnia catholicae ecclesiae membra in unum domini et saluatoris nostri Iesu Christi corpus cum prompto nititur animo coniungere.

et quid opus est uerbis uti prolixis, quia rebus ipsis, quamquam nos ueri testes existere ualeamus, habet tamen et uestra sanctitas experimentum, quod et per se ipsa cognouit? confirmat quidem haec, quod et nunc additur.

nam quidam, qui sub potentissima eius manu sunt, religiosissimorum sacerdotum ex Orientalium partium regionibus preces porrexerunt docentes de his, quae noluerunt. nec hoc latere uestram uolens sanctitatem bene deliberauit ut, quod iam factum est, in praesenti denuntiaret uestrae sanctitati paulo post de eo his manifestius significare, ut communi consilio praecedente omnium domino et saluatore nostro Iesu Christo ea, quae ad utilitatem communem conueniunt et undique sunt inreprehensibilia, catholicae fidei correctionibus clarescant.

oportune igitur existimantes fraternis litteris uestram sanctitatem et carissimis alloquiis rogamus, ut maius et instantius pro piissimo principe nostro omnium dominum deum orare dignemini. omnem in Christo fraternitatem, quae cum uestra est sanctitate, ego quoque et qui mei plurimum salutamus. ET ALIA MANU: Incolomis in domino ora pro nobis, amabilis deo et sanctissime frater.

DOMINO MEO PER OMNIA AMABILI DEO SANCTISSIMOQVE FRATRI ET COMMINISTRATORI HORMISDAE IOHANNES IN DOMINO SALUTE. Paulinus uir honestus defensor, qui uestram retulit epistolam uestraeque sanctitatis uirtutes in se ostendens cum gaudio nobiscum conuersatus, suam solli< ci >tudinem communibus consiliis actibusque contulit. sed quoniam ad uos festinantem non oportebat eum prolixiore tempore remorari, ideoque reciprocis alloquentes uestram sanctitatem protegi praefatum uirum et uestri dignum amoris fidelem seruum subsistentem commendamus.

erit autem de his, quae a nobis gesta sunt pro uestro animo, et circa sanctas ecclesias sollicitudine, quam gerimus uigilanter, uobis dignus fidei enarrator. nam nos orationibus uestrae sanctitatis et naturalem bonitatem huius rei respicientes uigilantissimum habemus studium et deo cooperante in plurimis uerbum gratiae discurrens sine aliqua obsistentia ad effectum nostram ducit intentionem.

sed quia difficultates aliquae accesserunt. gubernatione utique et miti dispositione ea, quae hinc mouentur, oportet competenter exponi, sicut et uestra cognoscit super omnia sanctitas, et, quemadmodum opoitet eos, qui greges dei pascere sortiti sunt, uniuersa ad gloriam dei et agere et moliri spem salutis in eum habentes et sicut scriptum est: diligentibus deum omnia cooperantur in bonum. ea enim, quae uobis placeant, sicut dictum est, sentire quoque et agere nitimur, sanctissime.

omnem in Christo fraternitatem, quae cum uestra est sanctitate, ego quoque et mei plurimum salutamus.-

Reuerenda uestri apostolatus alloquia per filios uestros Leonem atque Eulogium desiderabili hilaritate suscepimus. quorum prius praeceptum, cur quae Thessalonicae contigerunt non insinuauimus, arguebat. sed longe ante eius aduentum occasione comparata curauimus significare, quaecumque uel rumore uenientium uel eorum, qui pertulerunt, scriptis (quorum exemplaria subter adiunximus) uel piissimi principis narratione comperimus.

secuta est umdictae promissio, adeo ut Dorotheus Thessalonicensis episcopus ad Heracliam deduceretur ciuitatem, donec causa terminum reperiret.

inter haec secundum ea, quae praecepistis, auctoritatem apostolatus uestri principi insinuare curauimus, ut ad percipiendam doctrinam catholicae puritatis Romam praefatus Dorotheus una cum Aristide mitteretur. qui respondit causam non esse, pro qua Romam dirigerentur audiendi, ubi sine accusatorum controuersia sese possent liberius excusare. sed repente, dum haec geruntur, ab Heracliensi, quantum agnouimus, in qua tenebatur, dimissus est ciuitate: quam ob causam uel qua ratione aut conditione uel quibus agentibus, ignoramus.

de paschali die uestra beatitudo cognoscat concordare Orientalium cum apostolica sede sententiam, ut XIII. Kal. Maiarum die festiuitas celebranda speretur, sicut Iohannis quoque Constantinopolitani antistitis relatione clarebit.

superest, ut orationis beatitudinis uestrae adminiculo celeriter, sicut cupimus, uestris mereamur praesentari uestigiis.

Si pro peccatis nostris isti, qui hinc adducti sunt, episcopi Constantinopolim fuerint ingressi, non dicamus, quod imperatorem uisuri sunt modis omnibus et suis locis restituentur (tantas enim pecunias secum detulerunt, ut non homines sed possint angelos excaecare) — si ergo, quod absit, ingressi fuerint, tanta falsa per nostram absentiam dicturi sunt, quanta potest diabolus inuenire. nam si hinc in conspectu nostro plura temptauerunt et domino nobiscum stante confusi sunt, quanta facient per absentiam nostri?

ut ergo eorum possit dissipari malignitas, iubete nobis praesentibus, si ad audientiam pro peccatis uentum fuerit, ut constet apud omnes nos immerite mortuos esse et illos patrocinio pecuniae laborare; nos enim eos in omnibus in conspectu senatus conuincere possumus, quod haeretici perfecti sint. tunc demum eorum potest monstrari fallacia.

item dicendum: si haeretici non sunt, quomodo ante duas hebdomadas, quam nos uenissemus, statuerunt omnes in unum episcopi, ne quis missas foras ciuitate teneret sed hinc omnes, ut et multitudo esset seditioni futurae congregata et doceri possit secundum errores eorum? qui postquam senserunt nos uenire, publice praedicauerunt festinandum esse cum paruulis, ne persecutione ueniente pagani morerentur infantes, et tunc uelut <ad> alterum pascha tantos . baptizauerunt, ut consuetam festiuitatem superarent.

item dicendum: si haeretici non sunt, quomodo tanta sacramenta confecerunt, ut canistra plena omnibus erogarent, ne imminente, sicut dicebant, persecutione communicare non possint? item: si haeretici non sunt, posteaquam accusati sunt gestis a Candido u. s. uicario magistri militum praetorianorum in iudicio praefectorum et sibi maturum periculum cognoscerent adfuturum, quare denuo tamquam damnandi, uelut subuenire iterum paruulis cupientes, tanta rursum et confutati exercuerunt baptismata, ut uere cunctis se haereticos ostendissent? ad quam rem satis et magnifica potestas praefectorum grauissime indignata est.

item: si haeretici non sunt, quomodo, cum in baptisterio absconsi essemus, consilio inter se habito per noctem uelut de periculo liberare nos uolentes in naue mittere uoluerunt, ut hac occasione mari praecipites darent, cumque nos respondissemus per Demetrium et Andream diacones \'omnes nos apud uos esse cognoscunt: quomodo per noctem nauigare possumus? sed si uere pro nostra salute consuletis, crastina die secrete quinque uel sex senatores, qui periculum substantiae uel salutis suae metuunt, una cum magistri militum uicario Candido comite iubeatur aduocare: cognoscant et ipsi, ubi transferimur, et facimus quod iubent; sin autem soli secretim, hoc non facimus\\ tunc illi non inuenientes effectum ad horam tacuerunt et alia die iterum seditionem populi commouerunt, unde uix deo uolente euasimus?

DOMINO SANCTO MERITIS BEATISSIMO ET APOSTOLICO DOMNO PATRI PAPAE HORMISDAE IUSTINIANUS. Propitia diuinitate, quae semper ecclesiam catholicam per incrementa fidei instituit, unitas sanctarum ecclesiarum pro doctrina et auctoritate apostolatus uestri prouenit.

sed quoniam comperimus quosdam nomine monachos, quibus magis discordia studio est quam caritas et pax dei, cupientes quaedam perturbare ad angelum uestrum hinc descendentes iter arripuisse: quos beatitudo uestra praesentibus scriptis causam liuoris eorum cognoscens ita, ut merentur, suscipere et a se longe pellere dignetur, quoniam uaniloquia ipsorum festinantium nouitates introducere in ecclesia, quod neque quattuor synodi uenerabiles neque sancti papae Leonis epistolae continere noscuntur, in omni loco turbas excitare uidentur:

quam etiam ob rem et a uiris reuerentissimis episcopis et diaconibus directis ab apostulatu uestro * * ad nos angelus uester destinare dignetur et ipsos digna correctione perculsos, ut superius dictum est, pellere iubeat. ergo hoc petimus, ut, sicut supra dictum est, ipsas huiusmodi litteras per eundem portitorem ad nos dirigere magnopere praecipiat. sunt autem nomina eorum Achilles, Iohannes, Leontius et Mauritius.

haec nostra est maxima sollicitudinis causa, ne unitas, quam uester labor oratioque perfecit, per inquietos homines dissipetur, sperantes in deo, quia, si quid est quod adhuc a totius orbis pace dissentiat, hoc quoque orationibus uestris apostolicae sedis comunioni societur.

praesumentes autem de beatitudinis uestrae beniuolentia paternam dilectionem nimium petimus, quatenus reliquiis sanctorum apostolorum tam nos quam basilicam eorum hic in domo nostra sub nomine praedictorum uenerabilium constructam illustrare et illuminare large dignemini, cognoscentes, quod nullum nobis maius nec munus nec beneficium praestare potestis, domine beatissime pater, quam si hanc nostram petitionem adimpleueritis.

subito autem iter arripiente praedicto agente in rebus etiam duo pallios holosericos ad ornamentum altaris sanctorum apostolorum direximus, quos suscipientes efficacissimis precibus uestris nostri iubete iugiter memoriam facere.

Ut plenissima fidei perfectio doctrina beatitudinis uestrae nobis proueniat, iterum Eulogium uirum strenuum agentem in rebus iuxta alias causas etiam hacpropter direximus, per quem ualde petimus, ut per omnia responso apostolatus uestri circuminspecto et cautissimo in confessione catholicae fidei confirmetur.

post semel enim diuina misericordia donatam catholicae ecclesiae unitatem quidam asserunt Christum filium dei dominum nostrum pro nostia salute carne crucifixum unum de trinitate debere praedicari. quod si suscipiendum sit, paterna prouisione reuerentia uestra cautissimo suo rescripto quid sequi quidue super hoc euitare debeamus nos certiorare dignetur; quoniam uerba uidentur facere dissensionem: nam sensus inter catholicos omnes unus esse probatur.

imponite igitur uobis semel susceptum laborem, sancte ac uenerabilis pater, etiam in hoc decessores uestros sequentes, quorum memoriam et amplectimini et consortio pontificatus ornatis, et de hac intentione liberos nos properate reddere et securos. hoc enim credimus esse catholicum, quod uestro religioso responso nobis fuerit intimatum.

quia uero dictum est Scythicos monachos hac ratione ad sedem uestram accessisse, pro traditione patrum et ordine regularum praebito eis responso nihil formidantes ad nos cum litteris uestris iubete remittere; quarum etiam exemplaria consignata praedicto uiro strenuo Eulogio dari praecipite. haec enim omnia ideo petimus uos disponere cautius, ut ne locus mendacio uel insidiis detur, quoniam summo cum desiderio fidem catholicam amplectentes uestra doctrina unitatem uniuerso orbi petimus condonari.

HORMISDA IUSTINIANO ILLUSTRI. Eulogio U. C. filio nostro deferente litteras celsitudinis uestrae suscepimus eoque remeante debitum persoluentes salutationis officium significamus Scyth(ic>os monachos allegasse plurima, quae nos relinquere indiscussa non possumus; sed legatorum nostrorum deo iuuante sustinemus aduentum.

pro qua re eos in urbe credimus retinendos, a qua nec ipsi ordinatione dissentiunt. amplitudinem tamen uestram retinere confidimus, quod de ipsis nobis praeterito tempore litteris destinatis scripserit. in quorum allegationibus, cum legatis remeantibus competenter fuerimus instructi, si quid reprehensione dignum cognitio nostra repper< er)it, necesse est, ut circa eos teneamus ecclesiasticam disciplinam.

Uictorem praeterea, qui diaconis habere perhibetur officium, cuius fidem hi ipsi monachi uehementer accusant, uel alios, qui peruersas forsitan obiciunt quaestiones, ordinatione domni filii nostri clementissimi imperatoris ad urbem nobis suggerentibus dirigantur, ut uniuersas allegationes, de quibus contendunt, nos possimus agnoscere.

HORMISDA IUSTINIANO ILLUSTRI. Ita magnificentiae uestrae animum uigere nouimus religionis affectu, ut beneficium a nobis in perfectione pacis ecclesiae uelitis magis exigi quam rogari, iudicantes meritis excellentiae uestrae proficere, quod nos generalitatis desiderio contingit offerre. unde et nos a uobis praesumpte quaerimus tamquam.

debitum, quod meritis uestris nouimus esse profuturum, et ideo, domine fili, sub omni caritate salutantes speramus, ut immineatis operi, quod domino adiuuante fundastis, memores diuini testimonii: qui perseuerauerit in fine, saluus erit.

praeterea monachos, quos uenisse Romam significastis litteris uestris, ad propria mox uoluimus reuerti; sed quia sub testificatione potentiae diuinae dicebant per insidias in itinere paratas uitae sese sustinere posse discrimen, nolentes redire Constantinopolim passi non sumus uiolenter expelli. quapropter necesse habebimus uenientibus legatis nostris inquirere, qua re uera faciente causa inter eos fuerit commota discordia.