Epigrammata

Vix tangente vagos ferro resecare capillos

Doctus et hirsutas excoluisse genas.

Sis licet, ut debes, tellus, placata levisque,

Artificis levior non potes esse manu.

Lotus nobiscum est, hilaris cenavit, et idem

Inventus mane est mortuus Andragoras.

Tam subitae mortis causam, Faustine, requiris?

In somnis medicum viderat Hermocraten.

Tantos et tantas si dicere Sextilianum,

Aule, vetes, iunget vix tria verba miser.

'Quid sibi vult?' inquis. Dicam, quid suspicer esse:

Tantos et tantas Sextilianus amat.

Quod semper casiaque cinnamoque

Et nido niger alitis superbae

Fragras plumbea Nicerotiana,

Rides nos, Coracine, nil olentis:

Malo, quam bene olere, nil olere.

Quod tibi crura rigent saetis et pectora villis,

Verba putas famae te, Charideme, dare?

Extirpa, mihi crede, pilos de corpore toto

Teque pilare tuas testificare natis.

'Quae ratio est?' inquis. Scis multos dicere multa:

Fac pedicari te, Charideme, putent.

Mentiris fictos unguento, Phoebe, capillos

Et tegitur pictis sordida calva comis.

Tonsorem capiti non est adhibere necesse:

Radere te melius spongia, Phoebe, potest.

Cernere Parrhasios dum te iuvat, Aule, triones

Comminus et Getici sidera ferre poli,

O quam paene tibi Stygias ego raptus ad undas

Elysiae vidi nubila fusca plagae!

Quamvis lassa, tuos quaerebant lumina vultus

Atque erat in gelido plurimus ore Pudens.

Si mihi lanificae ducunt non pulla sorores

Stamina nec surdos vox habet ista deos,

Sospite me sospes Latias reveheris ad urbes

Et referes pili praemia clarus eques.

Et dolet et queritur, sibi non contingere frigus,

Propter sescentas Baccara gausapinas,

Optat et obscuras luces ventosque nivesque,

Odit et hibernos, si tepuere, dies.

Quid fecere mali nostrae tibi, saeve, lacernae,

Tollere de scapulis quas levis aura potest?

Quanto simplicius, quanto est humanius illud,

Mense vel Augusto sumere gausapinas!

Laudat, amat, cantat nostros mea Roma libellos,

Meque sinus omnes, me manus omnis habet.

Ecce rubet quidam, pallet, stupet, oscitat, odit.

Hoc volo: nunc nobis carmina nostra placent.

Rem factam Pompullus habet, Faustine: legetur

Et nomen toto sparget in orbe suum.

'Sic leve flavorum valeat genus Usiporum,

Quisquis et Ausonium non amat imperium.'

Ingeniosa tamen Pompulli scripta feruntur.

'Sed famae non est hoc, mihi crede, satis:

Quam multi tineas pascunt blattasque diserti,

Et redimunt soli carmina docta coci!

Nescio quid plus est, quod donat saecula chartis:

Victurus genium debet habere liber.'

Amisit pater unicum Salanus:

Cessas munera mittere, Oppiane?

Heu, crudele nefas malaeque Parcae!

Cuius vulturis hoc erit cadaver?

Scis te captari, scis hunc qui captat, avarum,

Et scis qui captat, quid, Mariane, velit.

Tu tamen hunc tabulis heredem, stulte, supremis

Scribis et esse tuo vis, furiose, loco.

'Munera magna tamen misit.' Sed misit in hamo;

Et piscatorem piscis amare potest?

Hicine deflebit vero tua fata dolore?

Si cupis, ut ploret, des, Mariane, nihil.

Cum sis nec rigida Fabiorum gente creatus

Nec qualem Curio, dum prandia portat aranti,

Hirsuta peperit rubicunda sub ilice coniunx,

Sed patris ad speculum tonsi matrisque togatae

Filius et possit sponsam te sponsa vocare:

Emendare meos, quos novit fama, libellos

Et tibi permittis felicis carpere nugas,—

Has, inquam, nugas, quibus aurem advertere totam

Non aspernantur proceres urbisque forique,

Quas et perpetui dignantur scrinia Sili

Et repetit totiens facundo Regulus ore,

Quique videt propius magni certamina Circi

Laudat Aventinae vicinus Sura Dianae,

Ipse etiam tanto dominus sub pondere rerum

Non dedignatur bis terque revolvere Caesar.

Sed tibi plus mentis, tibi cor limante Minerva

Acrius et tenues finxerunt pectus Athenae.

Ne valeam, si non multo sapit altius illud,

Quod cum panticibus laxis et cum pede grandi

Et rubro pulmone vetus nasisque timendum

Omnia crudelis lanius per compita portat.

Audes praeterea, quos nullus noverit, in me

Scribere versiculos miseras et perdere chartas.

At si quid nostrae tibi bilis inusserit ardor,

Vivet et haerebit totoque legetur in orbe,

Stigmata nec vafra delebit Cinnamus arte.

Sed miserere tui, rabido nec perditus ore

Fumantem nasum vivi temptaveris ursi.

Sit placidus licet et lambat digitosque manusque,