Epigrammata

Si dolor et bilis, si iusta coegerit ira,

Ursus erit: vacua dentes in pelle fatiges

Et tacitam quaeras, quam possis rodere, carnem.

'Hexametris epigramma facis' scio dicere Tuccam.

Tucca, solet fieri, denique, Tucca, licet.

'Sed tamen hoc longum est.' Solet hoc quoque, Tucca, licetque:

Si breviora probas, disticha sola legas.

Conveniat nobis, ut fas epigrammata longa

Sit transire tibi, scribere, Tucca, mihi.

Famae non nimium bonae puellam,

Quales in media sedent Subura,

Vendebat modo praeco Gellianus.

Parvo cum pretio diu liceret,

Dum puram cupit adprobare cunctis,

Adtraxit prope se manu negantem

Et bis terque quaterque basiavit.

Quid profecerit osculo, requiris?

Sescentos modo qui dabat, negavit.

Cur tantum eunuchos habeat tua Caelia, quaeris,

Pannyche? volt futui Caelia nec parere.

Flete nefas vestrum, sed toto flete Lucrino,

Naides, et luctus sentiat ipsa Thetis.

Inter Baianas raptus puer occidit undas

Eutychos ille, tuum, Castrice, dulce latus.

Hic tibi curarum socius blandumque levamen,

Hic amor, hic nostri vatis Alexis erat.

Numquid te vitreis nudum lasciva sub undis

Vidit et Alcidae nympha remisit Hylan?

An dea femineum iam neglegit Hermaphroditum

Amplexu teneri sollicitata viri?

Quidquid id est, subitae, quaecumque est causa rapinae,

Sit, precor, et tellus mitis et unda tibi.

Non miror, quod potat aquam tua Bassa, Catulle:

Miror, quod Bassi filia potat aquam.

Sexagesima, Marciane, messis

Acta est et, puto, iam secunda Cottae,

Nec se taedia lectuli calentis

Expertum meminit die vel uno.

Ostendit digitum, sed inpudicum,

Alconti Dasioque Symmachoque.

At nostri bene computentur anni

Et quantum tetricae tulere febres

Aut languor gravis aut mali dolores,

A vita meliore separentur:

Infantes sumus, et senes videmur.

Aetatem Priamique Nestorisque

Longam qui putat esse, Marciane,

Multum decipiturque falliturque.

Non est vivere, sed valere vita est.

Edere lascivos ad Baetica crusmata gestus

Et Gaditanis ludere docta modis,

Tendere quae tremulum Pelian Hecubaeque maritum

Posset ad Hectoreos sollicitare rogos,

Urit et excruciat dominum Telethusa priorem:

Vendidit ancillam, nunc redimit dominam.

Fur notae nimium rapacitatis

Conpilare Cilix volebat hortum,

Ingenti sed erat, Fabulle, in horto

Praeter marmoreum nihil Priapum.

Dum non vult vacua manu redire,

Ipsum subripuit Cilix Priapum.

Non rudis indocta fecit me falce colonus:

Dispensatoris nobile cernis opus.

Nam Caeretani cultor ditissimus agri

Hos Hilarus colles et iuga laeta tenet.

Aspice, quam certo videar non ligneus ore

Nec devota focis inguinis arma geram,

Sed mihi perpetua numquam moritura cupresso

Phidiaca rigeat mentula digna manu.

Vicini, moneo, sanctum celebrate Priapum

Et bis septenis parcite iugeribus.

Medio recumbit imus ille qui lecto,

Calvam trifilem semitatus unguento,

Foditque tonsis ora laxa lentiscis,

Mentitur, Aefulane: non habet dentes.

Cum mittis turdumve mihi quadramve placentae,

Sive femur leporis, sive quid his simile est,

Buccellas misisse tuas te, Pontia, dicis.

Has ego non mittam, Pontia, sed nec edam.

Ille sacri lateris custos Martisque togati,

Credita cui summi castra fuere ducis,

Hic situs est Fuscus. Licet hoc, Fortuna, fateri:

Non timet hostiles iam lapis iste minas;

Grande iugum domita Dacus cervice recepit,

Et famulum victrix possidet umbra nemus.

Cum sis tam pauper, quam nec miserabilis Iros,

Tam iuvenis, quam nec Parthenopaeus erat,

Tam fortis, quam nec, cum vinceret, Artemidorus,

Quid te Cappadocum sex onus esse iuvat?

Rideris multoque magis traduceris, Afer,

Quam nudus medio si spatiere foro.

Non aliter monstratur Atlans cum compare ginno

Quaeque vehit similem belua nigra Libyn.

Invidiosa tibi quam sit lectica, requiris?

Non debes ferri mortuus hexaphoro.

Potor nobilis, Aule, lumine uno

Luscus Phryx erat alteroque lippus.

Huic Heras medicus 'Bibas caveto:

Vinum si biberis, nihil videbis.'

Ridens Phryx oculo 'Valebis' inquit.