Argonautica

praecipue, quis vita brevis totusque parumper

floret honor, fuscis et iam Notus imminet alis.

hanc residens altis Hecate Perseia lucis

flebat et has imo referebat pectore voces:

'deseris heu nostrum nemus aequalesque catervas,

a misera, ut Graias haut sponte vageris ad urbes,

non iniussa tamen; neque te, mea cura, relinquam.

magna fugae monumenta dabis, spernere nec usquam

mendaci captiva viro, meque ille magistram

sentiet et raptu famulae doluisse pudendo.'

dixerat. ast illae murorum extrema capessunt

defixaeque virum lituumque fragoribus horrent,

quales instanti nimborum frigore maestae

succedunt ramis haerentque pavore volucres.

Iamque Getae, iamque omnis Hiber Drangaeaque densa

strage cadit legio et latis prosternitur arvis.

semineces duplicesque inter sua tela suosque

inter equos saevam misero luctamine versant

congeriem et longis campos singultibus implent.

victores patrium contra paeana Geloni

congeminant; eadem redeunt mox gaudia victis,

qua deus et melior belli respexit imago.

Quis tales obitus dederit, quis talia facta,

dic age, tuque feri reminiscere, Musa, furoris.

Absyrtus clipei radiis curruque coruscus

Solis avi, cuius vibrantem comminus hastam

cernere nec galeam gentes potuere minantem,

sed trepidae redeunt et verso vulnera tergo

accipiunt magnisque fugam clamoribus augent,

proterit impulsu gravis agmina corporaque altis

sternit equis gemitusque premit spirantis acervi.

nec levior comitatur Aron, horrentia cuius

discolor arma super squalentesque aere lacertos

barbarica chlamys ardet acu tremefactaque vento

implet equum, qualis roseis it Lucifer alis,

quem Venus inlustri gaudet producere caelo.

at non inde procul Rambelus et acer Otaxes

dispulerant Colchos pariterque inglorius Armes,

fraude nova stabula et furtis adsuetus inultis

depopulare greges, frontem cum cornibus auxit

hispidus inque dei latuit terrore Lycaei:

hac tunc attonitos facie defixerat hostes.

quem simul ac nota formidine bella moventem

vidit Aron, 'pavidos te' inquit 'nunc rere magistros

et stolidum petiisse pecus? non pascua nec bos

hic tibi; nocturnis mitte haec simulacra rapinis

neve deum mihi finge; deus quoque consere dextram.'

sic ait, intentaque adiutum missile planta

derigit et lapsis patuerunt vulnera villis.

nec minus Aeolii proles Aeetia Phrixi

fertur et ipsa furens ac se modo laeta Cytaeis

agminibus, modo cognatis ostentat Achivis.

atque hos in medio duri discrimine belli

laudibus inque ipsis gaudens ubi vidit Iason,

'macte' ait 'o nostrum genus et iam certa propago

Aeoliae nec opina domus; sat magna laborum

dona fero, satis hoc visu quaecumque rependo.'

dixit et in Sueten magnique in fata Ceramni

emicuit clipeumque rotans hunc poplite caeso

deicit, ilium aperit lato per pectus hiatu.

Argus utrumque ab equis ingenti porrigit auso

et Zacorum et Phalcen, peditem pedes haurit Amastrin.

sanguinis ille globos effusaque viscera gestat

barbarus et cassa stridens sublabitur ira.

dat Calais Barisanta neci semperque propinquas

Riphea venali comitantem sanguine pugnas,

centum lecta boum bellator corpora, centum

pactus equos; his ille animam lucemque rependit

crudelis; tandem dulces iam cassus in auras

respicit ac nulla caelum reparabile gaza.

labitur intortos per tempora caerula crines

tunc quoque materna velatus harundine Peucon.

at genetrix imis pariter Maeotis ab antris

implevit plangore lacus natumque vocavit,

iam non per ripas, iam non per curva volantem

stagna nec in medio truncantem marmore cervos.

Eurytus Exomatas agit aequore. Nestoris hastae

immoritur primaevus Helix, nec reddita caro

nutrimenta patri, brevibusque ereptus in annis.

at Latagum Zetemque Daraps; illum exigit hasta,

hunc fugit, ingentem subiti cum sanguinis undam

vidit et extremo lucentia pectora ferro.

Ecce autem muris residens Medea paternis

singula dum magni lustrat certamina belli

atque hos ipsa procul densa in caligine reges

agnoscit quaeritque alios Iunone magistra,

conspicit Aesonium longe caput, ac simul acres

huc oculos sensusque refert animumque faventem,

nunc quo se raperet, nunc quo diversus abiret,

ante videns, quotque unus equos, quot funderet arma,

errantesque viros quam densis sisteret hastis.

quaque iterum tacito sparsit vaga lumina vultu

aut fratris quaerens aut pacti coniugis arma,

saevus ibi miserae solusque occurrit Iason.

tunc his germanam adgreditur, ceu nescia, dictis:

'quis, precor, hic, toto iamdudum fervere campo

quem tueor quemque ipsa vides? nam te quoque tali

attonitam virtute reor.' contra aspera Iuno

reddit agens stimulis ac diris fraudibus urget:

'ipsum' ait 'Aesoniden cernis, soror, aequore tanto