Argonautica

debita cognati repetit qui vellera Phrixi,

nec nunc laude prior generis nec sanguine quisquam.

aspicis, ut Minyas inter proceresque Cytaeos

emicet effulgens quantisque insultet acervis;

et iam vela dabit, iam litora nostra relinquet,

Thessaliae felicis opes dilectaque Phrixo

rura petens. eat atque utinam superetque labores.'

tantum effata magis campis intendere suadet,

dum datur, ardentesque viri percurrere pugnas;

at simul hanc dictis, ilium dea Marte secundo

impulit atque novas egit sub pectora vires.

ora sub excelso iamdudum vertice coni

saeva micant, cursuque ardescit, nec tibi, Perse,

nec tibi, virgo, iubae laetabile sidus Achivae,

acer ut autumni canis iratoque vocati

ab Iove fatales ad regna iniusta cometae.

nec sua Crethiden latuit dea, vimque recentem

sentit agi membris ac se super agmina tollit,

quantus ubi ipse gelu magnoque incanuit imbre

Caucasus et summas abiit hibernus in arctos.

tunc vero, stabulis qualis leo saevit opimis

luxurians spargitque famem mutatque cruores,

sic neque parte ferox nec caede moratur in una

turbidus inque omnes pariter furit ac modo saevo

ense, modo infesta rarescunt cuspide pugnae.

tunc et terrificis undantem crinibus Hebrum

et Geticum Priona ferit; caput eripit Auchi

†brachiaque† et vastis volvendum mittit harenis.

At genitus Iove complerat sua fata Colaxes;

iamque pater maesto contristat sidera vultu

talibus aegra movens nequiquam pectora curis:

'ei mihi, si durae natum subducere sorti

moliar atque meis ausim confidere regnis,

frater adhuc Amyci maerens nece cunctaque divum

turba fremant, quorum nati cecidere cadentque.

quin habeat sua quemque dies cunctisque negabo,

quae mihi.' supremos misero sic fatus honores

congerit atque animis moriturum ingentibus implet.

ille volat campis immensaque funera miscet

per cuneos, velut hiberno proruptus ab arcu

imber agens scopulos nemorumque operumque ruinas,

donec ab ingenti bacchatus vertice montis

frangitur inque novum paulatim deficit amnem.

talis in extremo proles Iovis emicat aevo

et nunc magnanimos Hypetaona Gessithoumque,

nunc Arinen Olbumque notat; iam saucius Aprem

et desertus equo Thydrum pedes exigit hasta

Phasiaden, pecoris custos de more paterni

Caucasus ad primas genuit quem Phasidis undas;

hinc puero cognomen erat, famulumque ferebant

Phasidis intonso nequiquam crine parentes.

iamque aliis instabat atrox, cum diva supremas

rumpit iniqua colus, victorque advenit Iason.

excipit hunc saeva sic fatus voce Colaxes:

'vos Scythiae saturare canes Scythiaeque volucres

huc miseri venistis?' ait saxumque prehensum,

illius et dextrae gestamen et illius aevi,

concussa molitur humo, quod regia Iuno

flexit ad ignotum caput infletumque Monesi.

praeceps ille ruit; nato non depulit ictus

Iuppiter, Aesoniae vulnus fatale sed hastae

per clipeum, per pectus abit, lapsoque cruentus

advolat Aesonides mortemque cadentis acerbat.

spargitur hinc miserisque venit iam notus Alanis.

At regina virum (neque enim deus amovet ignem)

persequitur lustrans oculisque ardentibus haeret;

et iam laeta minus praesentis imagine pugnae

castigatque metus et quas alit inscia curas,

respiciens, an vera soror; nec credere falsos

audet atrox vultus, eademque in gaudia rursus

labitur et saevae trahitur dulcedine flammae.

ac velut ante comas ac summa cacumina silvae

lenibus adludit flabris levis auster, at illum

protinus immanem miserae sensere carinae,

talis ad extremos agitur Medea furores.

interdum blandae derepta monilia divae

contrectat miseroque aptat flagrantia collo,

quaque dedit teneros aurum furiale per artus,

deficit; ac sua virgo deae gestamina reddit,

non gemmis, non illa levi turbata metallo,

sed facibus, sed mole dei, quem pectore toto

iam tenet; extremus roseo pudor errat in ore.

ac prior his: 'credisne patrem promissa daturum,

o soror, Argolicus cui dis melioribus hospes

contigit? aut belli quantum iam restat acerbi?

heu quibus ignota sese pro gente periclis

obicit.' haec fantem medio in sermone reliquit

incepti iam Iuno potens securaque fraudis.

Imminet e celsis audentius improba muris

virgo nec ablatam sequitur quaeritve sororerm.

at quotiens vis dura ducum densique repente

Aesoniden pressere viri cumque omnis in unum

imber iit, totiens saxis pulsatur et hastis:

primaque ad infesti Lexanoris horruit arcus,

alta sed Aesonium supra caput exit harundo,

teque, Caice, petit; coniunx miseranda Caico

linquitur et primo domus imperfecta cubili.

Regius eois Myraces interpres ab oris

venerat, ut Colchos procul atque Aeetia Parthis

foedera donato non inrita iungeret auro.