Argonautica

indigenis sacratus aquis magnique sacerdos

Phasidis Arctois Aquites errabat in armis

(populeus cui frontis honor conspectaque glauco

tempora nectuntur ramo), te, Cyrne, parentis

immemorem durae cupiens abducere pugnae;

iamque omnes impune globos diversaque lustrans

agmina non usquam natum videt, utque iterum intrat

vociferans, iterum belli diversa peragrat,

lancea caeruleas circum strepit incita vittas.

opprimit admissis ferus hunc Gesander habenis.

ille manum trepidans atque inrita sacra tetendit

'te' que 'per hanc', inquit, 'genitor tibi si manet, oro

canitiem, compesce minas et si tibi natus,

parce meo.' dixit. contra sic victor adacto

ense refert: 'genitor, turpi durare senecta

quem mihi reris adhuc, ipse hac occumbere dextra

maluit atque ultro segnes abrumpere metas.

et tibi si pietas nati, si dextra fuisset,

haut medii precibus tereres nunc tempora belli,

praeda future canum. iuveni sors pulchrior omnis:

et certasse manu decet et caruisse sepulchre.'

dixerat; ille deos moriens caelumque precatur,

dextera ne misero talis foret obvia nato.

Te quoque, Canthe, tui non inscia funeris Argo

flevit ab invita rapientem tela carina.

iam Scythicos miserande sinus, iam Phasidis amnem

contigeras, nec longa dies, ut capta videres

vellera et Euboicis patrios de montibus ignes.

ilium, ubi congress submit Gesander iniquo,

territat his: 'tu, qui faciles hominumque putasti

has, Argive, domos, alium hic miser aspicis annum

altricemque nivem festinaque taedia vitae.

non nos aut levibus componere bracchia remis

novimus aut ventos opus exspectare ferentes;

imus equis, qua vel medio riget aequore pontus

vel tumida fremit Hister aqua; nec moenia nobis

vestra placent: feror arctois nunc liber in arvis

cuncta tenens, mecum omnis amor, iacturaque plaustri

sola, nee hac longum victor potiere rapina.

ast epulae quodcumque pecus, quaecumque ferarum.

mitte Asiae, mitte Argolicis mandata colonis,

ne trepident; numquam has hiemes, haec saxa relinquam,

Martis agros, ubi tam saevo duravimus amne

progeniem natosque rudes, ubi copia leti

tanta viris. sic in patriis bellare pruinis

praedarique iuvat, talemque hanc accipe dextram.'

dixit, et Edonis nutritum missile ventis

concitat; it medium per pectus et horrida nexu

letifer aera chalybs. trepidus super advolat Idas

ac simul Oenides pariterque Menoetius et qui

Bebrycio propius remeavit ab hospite victor.

at vero ingentem Telamon procul extulit orbem

exanimem te, Canthe, tegens; ceu saeptus in arto

dat catulos post terga leo, sic comminus astat

Aeacides gressumque tenet contraque ruentem

septeno validam circumfert tegmine molem.

nec minus hinc urget Scythiae manus armaque Canthi

quisque sibi et Graio poenam de corpore poscens.

arduus inde labos, medioque in corpore pugna

conseritur. magno veluti cum turbine sese

ipsius Aeoliae frangunt in limine venti,

quem pelagi rabies, quem nubila, quemque sequatur

ille dies: obnixa virum sic comminus haeret

pugna, nec arrepto pelli de corpore possunt.

ut bovis exuvias multo qui frangit olivo

dat famulis, tendunt illi tractuque vicissim

taurea terga dormant, pingui fluit unguine tellus:

talis utrimque labos, raptataque limite in arto

membra viri miseranda meant: hi tendere contra,

hi contra, alternaeque virum non cedere dextrae.

hinc medium Telamon Canthum rapit, hinc tenet ardens

colla viri et molles galeae Gesander habenas,

insonuit quae lapsa solo dextramque fefellit.

ille iterum in clipei septemplicis improbus orbem

arietat et Canthum sequitur Canthumque reposcit,

quem manus a tergo socium rapit atque receptum

virginis Euryales curru locat. advolat ipsa

ac simul Haemonidae, Gesandrumque omnis in unum

it manus. ille novas acies et virginis arma

ut videt, 'has etiam contra bellabimus?' inquit;

'heu pudor.' inde Lycen ferit ad confine papillae,

inde Thoen, qua pelta vacat; iamque ibat in Harpen

vixdum prima levi ducentem cornua nervo,

et labentis equi tendentem frena Menippen:

cum regina gravem nodis auroque securem

congeminans partem capitis galeaeque ferinae

dissipat. hic pariter telorum immanis in unum

it globus; ille diu coniectis sufficit hastis,

quin etiam gravior nutuque

carens exterruit Idam;

tunc ruit ut montis latus aut ut machina muri,

quae scopulis trabibusque diu confectaque flammis

procubuit tandem atque ingentem protulit urbem.

Ecce locum tempusque ratus iamque et sua posci

proelia, falcatos infert Ariasmenus axes

saevaque diffundit socium iuga protinus omnes

Graiugenas, omnes rapturus ab agmine Colchos.

qualiter exosus Pyrrhae genus aequora rursus

Iuppiter atque omnes fluvium si fundat habenas,

ardua Parnasi lateant iuga, cesserit Othrys