Argonautica

deicit; Albani cadit ipse Cremedonis hasta,

iamque latet currusque super turmaeque feruntur.

Processere Melas et Idasmenus; incipit hasta

ante Melas, levis ast abies elusit utrumque.

ensibus inde ruunt; prior occupat aere citato

cassidis ima Melas; infracta est vulnere cervix.

mixta perit virtus: nescit cui debeat Ocheus

aut cui fata Tyres. dum sibila respicit Iron

cuspidis Argivae, Pyliam latere accipit hastam.

Viderat Hyrcanos paribus discurrere fratres

Castor equis, pater armento quos dives ab omni

nutrierat fatisque viam molnstrarat iniquis.

tum magis atque magis peditem candore notato

Tyndariden incendit amor, simul obvius hastam

pectus in adversum ... iacit alipedemque

† constitit excusso victor duce; risit ab alta

nube pater prensisque equitem cognovit habenis.

at pariter luctuque furens visuque Medores

Tyndariden petit et superos sic voce precatur:

'hunc age vel caeso comitem me reddite fratri,

primus et hic nostra sonipes cadat impius hasta,

credita qui misero non rettulit arma parenti

meque venit contra captivaque terga ministrat.'

dixerat; Actaei sed eum prior hasta Phaleri

deicit; ad socias sonipes citus effigit alas.

Quis tibi fatales umquam metuisset Amyclas

Oebaliamque manum, tot, Rhyndace, montibus inter

diviso totidemque fretis? cadit impiger una

inguine transfosso clari Taulantis alumnus

semidea genetrice Tages, cui plurima silvis

pervigilat materna soror cultusque laborat.

tenuia non ilium candentis carbasa lini,

non auro depicta chlamys, non flava galeri

caesaries pictoque iuvant subtegmine bracae.

ianque novus mediae stupefacta per agmina pugnae

vadit eques densa spargens hastilia dextra,

fulmineumque viris †profundis† ingeriit ensem

huc alternus et huc; cum saevior ecce iuventus

Sarmaticaeque coire manus fremitusque virorum

semiferi; riget his molli lorica catena;

id quoque tegmen equis; at equi porrecta per armos

et caput ingentem campis hostilibus umbram

fert abies obnixa genu vaditque virumn vi,

vadit equum, docilis relegi docilisque relinqui

atque iterum medios non altior ire per hostes.

orbibus hos rapidis mollique per aequora Castor

anfractu levioris equi deludit anhelos

immemoresque mori; sed non isdem artibus aeque

concurrunt ultroque ruunt in funera Colchi.

Campesus impacta latus inter et ilia quercu

tollitur ac mediam moriens descendit in hastam.

Oebasus infestum summisso poplite Phalcen

evasisse ratus laevum per luminis orbem

transigitur; tenerae liquuntur vulnere malae.

contra autem geminis fidens thoracibus ictum

sustinet et gladio Sibotes ferit ultima teli,

nequiquam; iam cuspis inest, nec fragmina curat

Ambenus et trunco medium subit Ocrea ligno.

seminecem Taxes Hypanin vehit atque remissum

pone trahit fugiens et cursibus exuit hastam;

dumque recollectam rursus locat, inruit ultro

turbatumque Lacon et adhuc invadit inermem.

impulit adverso praeceps equus Onchea conto

nequiquam totis revocantem viribus armos

in latus: accedit sonipes, accedit et ipse

frigidus: arma cadunt, rorat procul ultima cuspis;

qualem populeae fidentem nexibus umbrae

siquis avem summi deducat ab aere rami,

ante manu tacita cui plurima crevit harundo;

illa dolis viscoque super correpta sequaci

implorat ramos atque inrita concitat alas.

Parte alia infestis (nam fors ita iunxit) in armis

Styrus adest, laetusque virum cognoscit Anausis,

et prior 'en cuius thalamis Aeetia virgo

dicta manet nostrosque feret qui victor amores.

non', ait, 'invitoque gener mutabere patri.'

tum simul adversas conlatis cursibus hastas

coniciunt; fugit adductis Albanus habenis

saucius atque datum leto non sperat Anausin,

nec videt. ille autem telo moribundus adacto

'ad soceros pactaeque sinus en coniugis' inquit,

'Styre, fugis, vulnus referens, quod carmine nullo

sustineat nullisque levet Medea venenis.'

dixerat, extremus cum lumina corripit error,

voxque repressa gelu percussaque vertice tellus.

Hinc animos acies auget, magnoque doloris

turbine Gesandrum Mavors rapit: ille morantes

increpat et stricto sic urget Iazygas ense:

'nempe omnes cecidere senes, nempe omnis ademptus

ante pater. quae vos subito tam foeda senectus

corripuit fregitque animos atque abstulit iras?

aut mecum mediam, iuvenes, agite ite per urbem

Argolicamque manum aut cars occumbite natis.'

inruit et patrias coeptis ferus advocat umbras:

'sancte mihi Vorapte pater, tua pectora nato

suggere nunc animamque parem, si fata peroso

tarda tibi turpesque moras non segnius ipsi

paruimus parvique eadem didicere nepotes.'

haec ait, auditusque Erebo. tunc corripit ensem

turbidus et furiis ardens quatit arma paternis.