Argonautica

Alciden, Sthenelo ipse satus. tamen aspera regum

perpetimur iuga, nec melior parere recuso.

hic sibi me auratae pecudis quiscumque periclis

exuvias perferre iubet. tibi gratia nostri

sit, precor, haec meritique locus, quod iussa recepi

teque alium, quam quem Pelias speratque cupitque,

promisi et meliora tuae mihi foedera dextrae.

si petere hoc saevi statuissem sanguine belli,

Ossa dabat Pindusque rates quotque ante secuti

inde nec audacem Bacchum nec Persea reges.

sed me nuda fides sanctique potentia iusti

huc tulit ac medii sociatrix gratia Phrixi

iamque tibi nostra genti de stirpe nepotes.

nec tamen aut Phrygios reges aut arva furentis

Bebryciae spernendus adi: seu fraude petivit

seu quis honore meos, sua reddita dona deumque

nos genus atque ratem magnae sensere Minervae.

vix tandem longis quaesitam Colchida votis

contigimus, qualemque dabat te fama videmus

tu modo ne claros Minyis invideris actus.

non aliena peto terrisve indebita nostris,

siquis et in precibus vero locus, atque ea Phrixo

crede dari, Phrixum ad patrios ea ferre penates.

munera tu contra victum mihi vecta per aequor

accipe Taenarii chlamydem de sanguine aeni

frenaque et accinctum gemmis fulgentibus ensem:

hoc patrium decus, haec materni texta laboris,

his Lapithes adsuerat eques. da iungere dona,

da Scythicas sociare domos. sciat effera regis

ira mei, quem te horrifero sortitus in axe

Caucasus atque tuis quantum mitescat habenis.'

Talibus orantem vultu gravis ille minaci

iamdudum fremit et furiis ignescit opertis.

ceu tumet atque imo sub gurgite concipit austros

unda silens, trahit ex alto sic barbarus iras

et nunc ausa viri, nunc heu sua prodita Grais

regna fremit, quin et facili sibi mente receptum

iam Phrixum dolet et Scythiae periisse timores,

nunc quassat caput ac iuvenis spes ridet inanes,

quid vesanus agat, quod vellera poscat ab angue.

urit et antiquae memorem vox praescia sortis,

cur simul aut Persen illinc sibi moverit aut hinc

Thessalicam Fortuna ratem; num debitus ista

finis agat saevaeque petant iam vellera Parcae.

interea quoniam belli pugnaeque propinquae

cura prior, fingit placidis fera pectora dictis

reddit et haec: 'cuperem haut tali vos tempore tectis

advenisse meis, quo me gravis adsidet hostis.

frater enim (sceptri sic omnibus una cupido)

excidium parat et castris me ingentibus urget.

quare age cognatas primum defendite sedes,

nec decus oblati dimiseris advena belli;

namque virum trahit ipse chalybs. tum vellera victor,

tum meritis nee sola dabo.' contra inscius astus

'ergo nec hic nostris derat labor arduus actis'

excipit Aesonides 'et ceu nihil aequore passis

additus iste dies? veniant super haec quoque fato

bella meo. non hunc parva mihi caede dolorem

quasque dedit luet ille moras.' tum Castora mittit,

qui ferat Aeaei sociis responsa tyranni.

acribus ast illos curis mora saeva trahebat,

ac simul ut medio viderunt Castora campo,

crebrior incussit mentem pavor. 'o Iovis alma

progenies, fare, an patriam spes ulla videndi,

fare' omnes. ille in mediis sic orsus Achivis:

'nec ferus Aeetes, ut fama, nec aurea nobis

terga negat; bello interea sed pressus iniquo

auxilium petit; armatos dux protinus omnes

adcelerare iubet; longo nam tuta recessu

puppis et adposita fluvius defenditur urbe.'

Haud mora: prosiliunt, quos nec Riphaea iuventus,

quos nec Hiber aut tota suis Aurora pharetris

sustineat. stetit explicito prius agmine pubes,

expertique simul, si tela artusque sequantur.

nec quisquam freta nec patrias iam respicit urbes,

sed magis ad praesens itur decus. incita cristas

aura quatit, variis floret via discolor armis,

qualis ab Oceano nitidum chorus aethera vestit,

qualibus adsurgens nox aurea cingitur astris.

illos Sole satus tacita maestissimus ira

miratur temere adsumptos, nec talia mallet

robora, quam medios hostem subiisse penates.

interea laeto patitur convivia cultu

et iuxta Aesoniden magno cratere lacessit

nunc sibi monstrantem natos Iovis oraque iuxta

Aeacidum, nunc ingentis Calydonos alumnos;

audit et Alciden infando errore relictum

defletosque duces terraeque marisque labores.

ipse autem tantis concita furoribus arma

expetit Aesonides et amicos ordine reges:

'quis procul ille virum, nodis quem balteus asper

subligat et stricto stat proximus armiger arcu,

ceu pugnam paret et positas confundere mensas?'

contra flammigeri proles Perseia Solis

'quem rogitas, Carmeius' ait; 'mos comminus arma

semper habere viro, semper meminisse pharetrae.

quid Latagum, quid si amnigenam mirere Choaspen?

bellatoris equi potantem cerne cruores;

nec tamen immissis hic segnior ibit habenis.'

'illum' ait Aesonides 'pariter refer, horrida signis