Ex Ponto
- 1.2.22
portaque vix firma summovet arma sera.
- 1.2.23
adde loci faciem nec fronde nec arbore tecti,
- 1.2.24
et quod iners hiemi continuatur hiems.
- 1.2.25
hic me pugnantem cum frigore cumque sagittis
- 1.2.26
eumque meo fato quarta fatigat hiems,
- 1.2.27
fine carent lacrimae, nisi cum stupor obstitit illis:
- 1.2.28
et similis morti pectora torpor habet,
- 1.2.29
felicem Nioben, quamvis tot funera vidit,
- 1.2.30
quae posuit sensum saxea facta malis!
- 1.2.31
vos quoque felices, quarum clamantia fratrem
- 1.2.32
cortice velavit populus ora novo!
- 1.2.33
ille ego sum, lignum qui non admittar in ullum:
- 1.2.34
ille ego sum, frustra qui lapis esse velim.
- 1.2.35
ipsa Medusa oculis veniat licet obvia nostris,
- 1.2.36
amittet vires ipsa Medusa suas.
- 1.2.37
vivimus ut numquam sensu careamus amaro,
- 1.2.38
et gravior longa fit mea poena mora.
- 1.2.39
sic inconsumptum Tityi semperque renascens
- 1.2.40
non perit, ut possit saepe perire, iecur.
- 1.2.41
at, puto, cum requies medicinaque publica curae
- 1.2.42
somnus adest, solitis nox venit orba malis,
- 1.2.43
somnia me terrent veros imitantia casus,
- 1.2.44
et vigilant sensus in mea damna mei.
- 1.2.45
aut ego Sarmaticas videor vitare sagittas,
- 1.2.46
aut dare captivas ad fera vincla manus,
- 1.2.47
aut ubi decipior melioris imagine somni,
- 1.2.48
aspicio patriae tecta relicta meae.
- 1.2.49
et modo vobiscum, quos sum veneratus, amici,
- 1.2.50
et modo cum cara coniuge multa loquor.
- 1.2.51
sic ubi percepta est brevis et non vera voluptas,
- 1.2.52
peior ab admonitu fit status iste boni.
- 1.2.53
sive dies igitur caput hoc miserabile cernit,
- 1.2.54
sive pruinosi Noctis aguntur equi,
- 1.2.55
sic mea perpetuis liquefiunt pectora curis,
- 1.2.56
ignibus admotis ut nova cera solet,
- 1.2.57
saepe precor mortem, mortem quoque deprecor idem,
- 1.2.58
ne mea Sarmaticum contegat ossa solum,
- 1.2.59
cum subit Augusti quae sit clementia, credo
- 1.2.60
mollia naufragiis litora posse dari.
- 1.2.61
cum video quam sint mea fata tenacia, frangor,
- 1.2.62
spesque levis magno victa timore cadit,
- 1.2.63
nec tamen ulterius quicquam sperove precorve,
- 1.2.64
quam male mutato posse carere loco.
- 1.2.65
aut hoc, aut nihil est, pro me temptare modeste
- 1.2.66
gratia quod salvo vestra pudore queat.
- 1.2.67
suscipe, Romanae facundia, Maxime, linguae,
- 1.2.68
difficilis causae inite patrocinium.
- 1.2.69
est mala, confiteor, sed te bona fiet agente,
- 1.2.70
lenia pro misera fac modo verba fuga.
- 1.2.71
nescit enim Caesar, quamvis deus omnia norit,
- 1.2.72
ultimus hic qua sit condicione locus,
- 1.2.73
magna tenent illud numen molimina rerum:
- 1.2.74
haec est caelesti pectore cura minor.
- 1.2.75
nec vacat, in qua sint positi regione Tomitae,
- 1.2.76
quaerere, finitimo vix loca nota Getae,
- 1.2.77
aut quid Sauromatae faciant, quid Iazyges acres
- 1.2.78
cultaque Oresteae Taurica terra deae,
- 1.2.79
quaeque aliae gentes, ubi frigore constitit Hister,
- 1.2.80
dura meant celeri terga per amnis equo.
- 1.2.81
maxima pars hominum nec te, pulcherrima, curat,
- 1.2.82
Roma, nec Ausonii militis arma timet,
- 1.2.83
dant illis animos arcus plenaeque pharetrae
- 1.2.84
quamque libet longis cursibus aptus equus,
- 1.2.85
quodque sitim didicere diu tolerare famemque,
- 1.2.86
quodque sequens nullas hostis habebit aquas.
- 1.2.87
ira viri initis non me misisset in istam,
- 1.2.88
si satis haec illi nota fuisset humus.
- 1.2.89
nec me nec quemquam Romanum gaudet ab hoste,
- 1.2.90
meque minus, vitam cui dabat ipse, capi.
- 1.2.91
noluit, ut poterat, minimo me perdere nutu.
- 1.2.92
nil opus est ullis in mea fata Getis,
- 1.2.93
sed neque, cur morerer, quicquam mihi comperit actum,
- 1.2.94
et minus infestus, quam fuit, esse potest.
- 1.2.95
tunc quoque nil fecit nisi quod facere ipse coegi:
- 1.2.96
paene etiam merito parcior ira meo est.
- 1.2.97
di faciant igitur, quorum iustissimus ipse est,
- 1.2.98
alma nihil maius Caesare terra ferat,
- 1.2.99
utque fuit sub eo, sic sit sub Caesare terra,
- 1.2.100
perque manus huius tradita gentis eat.
- 1.2.101
at tu tam placido, quam nos quoque sensimus illum
- 1.2.102
iudice pro lacrimis ora resolve meis.
- 1.2.103
non petito ut bene sit, sed uti male tutius, utque
- 1.2.104
exilium saevo distet ab hoste meum,
- 1.2.105
quamque dedere mihi praesentia numina vitam,
- 1.2.106
non adimat stricto squalidus ense Getes:
- 1.2.107
denique, si moriar, subeam pacatius arvum,
- 1.2.108
ossa nec a Scythica nostra premantur humo,
- 1.2.109
nec male compositos, ut scilicet exule dignum,
- 1.2.110
Bistonii cineres ungula pulset equi,
- 1.2.111
et ne, si superest aliquis post funera sensus,
- 1.2.112
terreat et Manes Sarmatis umbra meos.
- 1.2.113
Caesaris haec animum poterant audita movere,
- 1.2.114
Maxime, movissent si tamen ante tuum.
- 1.2.115
vox, precor, Augustas pro me tua molliat aures,
- 1.2.116
auxilio trepidis quae solet esse reis,
- 1.2.117
adsuetaque tibi doctae dulcedine linguae
- 1.2.118
aequandi superis pectora flecte viri.
- 1.2.119
non tibi Theromedon crudusque rogabitur Atreus,
- 1.2.120
quique suis homines pabula fecit equis,
- 1.2.121
sed piger ad poenas princeps, ad praemia velox,
← Previous · Next → — showing 101–200 of 3,192
Perseus Latin. CTS URN phi0959.phi009.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.