Ars Amatoria

Dulcia non ferimus: suco renovemur amaro;

Saepe perit ventis obruta cumba suis;

Hoc est, uxores quod non patiatur amari:

Conveniunt illas, cum voluere, viri;

Adde forem, et duro dicat tibi ianitor ore

'Non potes,' exclusum te quoque tanget amor.

Ponite iam gladios hebetes: pugnetur acutis;

Nec dubito, telis quin petar ipse meis.

Dum cadit in laqueos captus quoque nuper amator,

Solum se thalamos speret habere tuos.

Postmodo rivalem partitaque foedera lecti

Sentiat: has artes tolle, senescet amor.

Tum bene fortis equus reserato carcere currit,

Cum quos praetereat quosque sequatur habet.

Quamlibet extinctos iniuria suscitat ignes:

En, ego (confiteor!) non nisi laesus amo.

Causa tamen nimium non sit manifesta doloris,

Pluraque sollicitus, quam sciet, esse putet.

Incitat et ficti tristis custodia servi,

Et nimium duri cura molesta viri.

Quae venit ex tuto, minus est accepta voluptas:

Ut sis liberior Thaide, finge metus.

Cum melius foribus possis, admitte fenestra,

Inque tuo vultu signa timentis habe.

Callida prosiliat dicatque ancilla 'perimus!'

Tu iuvenem trepidum quolibet abde loco.

Admiscenda tamen venus est secura timori,

Ne tanti noctes non putet esse tuas.

Qua vafer eludi possit ratione maritus,

Quaque vigil custos, praeteriturus eram.

Nupta virum timeat: rata sit custodia nuptae;

Hoc decet, hoc leges iusque pudorque iubent.

Te quoque servari, modo quam vindicta redemit,

Quis ferat? Ut fallas, ad mea sacra veni!

Tot licet observent (adsit modo certa voluntas),

Quot fuerant Argo lumina, verba dabis.

Scilicet obstabit custos, ne scribere possis,

Sumendae detur cum tibi tempus aquae?

Conscia cum possit scriptas portare tabellas,

Quas tegat in tepido fascia lata sinu?

Cum possit sura chartas celare ligatas,

Et vincto blandas sub pede ferre notas?

Caverit haec custos, pro charta conscia tergum

Praebeat, inque suo corpore verba ferat.

Tuta quoque est fallitque oculos e lacte recenti

Littera: carbonis pulvere tange, leges.

Fallet et umiduli quae fiet acumine lini,

Ut ferat occultas pura tabella notas.

Adfuit Acrisio servandae cura puellae:

Hunc tamen illa suo crimine fecit avum.

Quid faciat custos, cum sint tot in urbe theatra,

Cum spectet iunctos illa libenter equos,

Cum sedeat Phariae sistris operata iuvencae,

Quoque sui comites ire vetantur, eat,

Cum fuget a templis oculos Bona Diva virorum,

Praeterquam siquos illa venire iubet?

Cum, custode foris tunicas servante puellae,

Celent furtivos balnea multa iocos,

Cum, quotiens opus est, fallax aegrotet amica,

Et cedat lecto quamlibet aegra suo,

Nomine cum doceat, quid agamus, adultera clavis,

Quasque petas non det ianua sola vias?

Fallitur et multo custodis cura Lyaeo,

Illa vel Hispano lecta sit uva iugo;

Sunt quoque, quae faciant altos medicamina somnos,

Victaque Lethaea lumina nocte premant;

Nec male deliciis odiosum conscia tardis

Detinet, et longa iungitur ipsa mora.

Quid iuvat ambages praeceptaque parva movere,

Cum minimo custos munere possit emi?

Munera, crede mihi, capiunt hominesque deosque:

Placatur donis Iuppiter ipse datis.

Quid sapiens faciet, stultus cum munere gaudet?

Ipse quoque accepto munere mutus erit.

Sed semel est custos longum redimendus in aevum:

Saepe dabit, dederit quas semel ille manus.

Questus eram, memini, metuendos esse sodales:

Non tangit solos ista querella viros.

Credula si fueris, aliae tua gaudia carpent,

Et lepus hic aliis exagitatus erit.

Haec quoque, quae praebet lectum studiosa locumque

Crede mihi, mecum non semel illa fuit.

Nec nimium vobis formosa ancilla ministret:

Saepe vicem dominae praebuit illa mihi.

Quo feror insanus? quid aperto pectore in hostem

Mittor, et indicio prodor ab ipse meo?

Non avis aucupibus monstrat, qua parte petatur:

Non docet infestos currere cerva canes.

Viderit utilitas: ego coepta fideliter edam:

Lemniasin gladios in mea fata dabo.

Efficite (et facile est), ut nos credamus amari:

Prona venit cupidis in sua vota fides.

Spectet amabilius iuvenem, suspiret ab imo

Femina, tam sero cur veniatque roget:

Accedant lacrimae, dolor et de paelice fictus,

Et laniet digitis illius ora suis:

Iamdudum persuasus erit; miserebitur ultro,

Et dicet 'cura carpitur ista mei.'

Praecipue si cultus erit speculoque placebit,

Posse suo tangi credet amore deas.