Ars Amatoria

Sunt illis celeresque pilae iaculumque trochique

Armaque et in gyros ire coactus equus.

Nec vos Campus habet, nec vos gelidissima Virgo,

Nec Tuscus placida devehit amnis aqua.

At licet et prodest Pompeias ire per umbras,

Virginis aetheriis cum caput ardet equis;

Visite laurigero sacrata Palatia Phoebo:

Ille Paraetonicas mersit in alta rates;

Quaeque soror coniunxque ducis monimenta pararunt,

Navalique gener cinctus honore caput;

Visite turicremas vaccae Memphitidos aras,

Visite conspicuis terna theatra locis;

Spectentur tepido maculosae sanguine harenae,

Metaque ferventi circueunda rota.

Quod latet, ignotum est: ignoti nulla cupido:

Fructus abest, facies cum bona teste caret.

Tu licet et Thamyram superes et Amoebea cantu,

Non erit ignotae gratia magna lyrae.

Si Venerem Cous nusquam posuisset Apelles,

Mersa sub aequoreis illa lateret aquis.

Quid petitur sacris, nisi tantum fama, poetis?

Hoc votum nostri summa laboris habet.

Cura deum fuerant olim regumque poetae:

Praemiaque antiqui magna tulere chori.

Sanctaque maiestas et erat venerabile nomen

Vatibus, et largae saepe dabantur opes.

Ennius emeruit, Calabris in montibus ortus,

Contiguus poni, Scipio magne, tibi.

Nunc ederae sine honore iacent, operataque doctis

Cura vigil Musis nomen inertis habet.

Sed famae vigilare iuvat: quis nosset Homerum,

Ilias aeternum si latuisset opus?

Quis Danaën nosset, si semper clusa fuisset,

Inque sua turri perlatuisset anus?

Utilis est vobis, formosae, turba, puellae.

Saepe vagos ultra limina ferte pedes.

Ad multas lupa tendit oves, praedetur ut unam,

Et Iovis in multas devolat ales aves.

Se quoque det populo mulier speciosa videndam:

Quem trahat, e multis forsitan unus erit.

Omnibus illa locis maneat studiosa placendi,

Et curam tota mente decoris agat.

Casus ubique valet; semper tibi pendeat hamus:

Quo minime credas gurgite, piscis erit.

Saepe canes frustra nemorosis montibus errant,

Inque plagam nullo cervus agente venit.

Quid minus Andromedae fuerat sperare revinctae,

Quam lacrimas ulli posse placere suas?

Funere saepe viri vir quaeritur; ire solutis

Crinibus et fletus non tenuisse decet.

Sed vitate viros cultum formamque professos,

Quique suas ponunt in statione comas.

Quae vobis dicunt, dixerunt mille puellis:

Errat et in nulla sede moratur amor.

Femina quid faciat, cum sit vir levior ipsa,

Forsitan et plures possit habere viros?

Vix mihi credetis, sed credite: Troia maneret,

Praeceptis Priamo si foret usa satae.

Sunt qui mendaci specie grassentur amoris,

Perque aditus talis lucra pudenda petant.

Nec coma vos fallat liquido nitidissima nardo,

Nec brevis in rugas lingula pressa suas:

Nec toga decipiat filo tenuissima, nec si

Anulus in digitis alter et alter erit.

Forsitan ex horum numero cultissimus ille

Fur sit, et uratur vestis amore tuae.

'Redde meum!' clamant spoliatae saepe puellae,

'Redde meum!' toto voce boante foro.

Has, Venus, e templis multo radiantibus auro

Lenta vides lites Appiadesque tuae.

Sunt quoque non dubia quaedam mala nomina fama:

Deceptae multi crimen amantis habent.

Discite ab alterius vestras timuisse querellis;

Ianua fallaci ne sit aperta viro.

Parcite, Cecropides, iuranti credere Theseo:

Quos faciet testes, fecit et ante, deos.

Et tibi, Demophoon, Theseï criminis heres,

Phyllide decepta nulla relicta fides.

Si bene promittent, totidem promittite verbis:

Si dederint, et vos gaudia pacta date.

Illa potest vigiles flammas extinguere Vestae,

Et rapere e templis, Inachi, sacra tuis,

Et dare mixta viro tritis aconita cicutis,

Accepto venerem munere siqua negat.

Fert animus propius consistere: supprime habenas,

Musa, nec admissis excutiare rotis.

Verba vadum temptent abiegnis scripta tabellis:

Accipiat missas apta ministra notas.

Inspice: quodque leges, ex ipsis collige verbis,

Fingat, an ex animo sollicitusque roget.

Postque brevem rescribe moram: mora semper amantes

Incitat, exiguum si modo tempus habet.

Sed neque te facilem iuveni promitte roganti,

Nec tamen e duro quod petit ille nega.

Fac timeat speretque simul, quotiensque remittes,

Spesque magis veniat certa minorque metus.

Munda, sed e medio consuetaque verba, puellae,

Scribite: sermonis publica forma placet;

A! quotiens dubius scriptis exarsit amator,

Et nocuit formae barbara lingua bonae!