Ars Amatoria

Nec glandes, Amarylli, tuae, nec amygdala desunt;

Et sua velleribus nomina cera dedit.

Quot nova terra parit flores, cum vere tepenti

Vitis agit gemmas pigraque fugit hiemps,

Lana tot aut plures sucos bibit; elige certos:

Nam non conveniens omnibus omnis erit.

Pulla decent niveas: Briseïda pulla decebant:

Cum rapta est, pulla tum quoque veste fuit.

Alba decent fuscas: albis, Cepheï, placebas:

Sic tibi vestitae pressa Seriphos erat.

Quam paene admonui, ne trux caper iret in alas,

Neve forent duris aspera crura pilis!

Sed non Caucasea doceo de rupe puellas,

Quaeque bibant undas, Myse Caice, tuas.

Quid si praecipiam ne fuscet inertia dentes,

Oraque suscepta mane laventur aqua?

Scitis et inducta candorem quaerere creta:

Sanguine quae vero non rubet, arte rubet.

Arte supercilii confinia nuda repletis,

Parvaque sinceras velat aluta genas.

Nec pudor est oculos tenui signare favilla,

Vel prope te nato, lucide Cydne, croco.

Est mihi, quo dixi vestrae medicamina formae,

Parvus, sed cura grande, libellus, opus;

Hinc quoque praesidium laesae petitote figurae;

Non est pro vestris ars mea rebus iners.

Non tamen expositas mensa deprendat amator

Pyxidas: ars faciem dissimulata iuvat.

Quem non offendat toto faex inlita vultu,

Cum fluit in tepidos pondere lapsa sinus?

Oesypa quid redolent? quamvis mittatur Athenis

Demptus ab inmundo vellere sucus ovis.

Nec coram mixtas cervae sumpsisse medullas,

Nec coram dentes defricuisse probem;

Ista dabunt formam, sed erunt deformia visu:

Multaque, dum fiunt, turpia, facta placent;

Quae nunc nomen habent operosi signa Myronis

Pondus iners quondam duraque massa fuit;

Anulus ut fiat, primo conliditur aurum;

Quas geritis vestis, sordida lana fuit;

Cum fieret, lapis asper erat: nunc, nobile signum,

Nuda Venus madidas exprimit imbre comas.

Tu quoque dum coleris, nos te dormire putemus;

Aptius a summa conspiciere manu.

Cur mihi nota tuo causa est candoris in ore?

Claude forem thalami! quid rude prodis opus?

Multa viros nescire decet; pars maxima rerum

Offendat, si non interiora tegas.

Aurea quae splendent ornato signa theatro,

Inspice, contemnes: brattea ligna tegit;

Sed neque ad illa licet populo, nisi facta, venire,

Nec nisi summotis forma paranda viris.

At non pectendos coram praebere capillos,

Ut iaceant fusi per tua terga, veto.

Illo praecipue ne sis morosa caveto

Tempore, nec lapsas saepe resolve comas.

Tuta sit ornatrix; odi, quae sauciat ora

Unguibus et rapta brachia figit acu.

Devovet, ut tangit, dominae caput illa, simulque

Plorat in invisas sanguinolenta comas.

Quae male crinita est, custodem in limine ponat,

Orneturve Bonae semper in aede deae.

Dictus eram subito cuidam venisse puellae:

Turbida perversas induit illa comas.

Hostibus eveniat tam foedi causa pudoris,

Inque nurus Parthas dedecus illud eat.

Turpe pecus mutilum, turpis sine gramine campus,

Et sine fronde frutex, et sine crine caput.

Non mihi venistis, Semele Ledeve, docendae,

Perque fretum falso, Sidoni, vecta bove,

Aut Helene, quam non stulte, Menelaë, reposcis,

Tu quoque non stulte, Troice raptor, habes;

Turba docenda venit, pulchrae turpesque puellae:

Pluraque sunt semper deteriora bonis.

Formosae non artis opem praeceptaque quaerunt:

Est illis sua dos, forma sine arte potens;

Cum mare compositum est, securus navita cessat:

Cum tumet, auxiliis adsidet ille suis.

Rara tamen mendo facies caret: occule mendas,

Quaque potes vitium corporis abde tui.

Si brevis es, sedeas, ne stans videare sedere:

Inque tuo iaceas quantulacumque toro;

Hic quoque, ne possit fieri mensura cubantis,

Iniecta lateant fac tibi veste pedes.

Quae nimium gracilis, pleno velamina filo

Sumat, et ex umeris laxus amictus eat.

Pallida purpureis spargat sua corpora virgis,

Nigrior ad Pharii confuge piscis opem.

Pes malus in nivea semper celetur aluta:

Arida nec vinclis crura resolve suis.

Conveniunt tenues scapulis analemptrides altis:

Angustum circa fascia pectus eat.

Exiguo signet gestu, quodcumque loquetur,

Cui digiti pingues et scaber unguis erit.

Cui gravis oris odor numquam ieiuna loquatur,

Et semper spatio distet ab ore viri.

Si niger aut ingens aut non erit ordine natus

Dens tibi, ridendo maxima damna feres.

Quis credat? discunt etiam ridere puellae,

Quaeritur aque illis hac quoque parte decor.