Epistulae

Sed mihi cunctarum subeunt fastidia, postquam

Coniugii spes est, Tyndari, facta tui.

Te vigilans oculis, animo te nocte videbam,

Lumina cum placido victa sopore iacent.

Quid facies praesens, quae nondum visa placebas?

Ardebam, quamvis hic procul ignis erat,

Nec potui debere mihi spem longius istam,

Caerulea peterem quin mea vota via.

Troica caeduntur Phrygia pineta securi

Quaeque erat aequoreis utilis arbor aquis;

Ardua proceris spoliantur Gargara silvis,

Innumerasque mihi longa dat Ida trabes.

Fundatura citas flectuntur robora naves,

Texitur et costis panda carina suis.

Addimus antennas et vela sequentia malo;

Accipit et pictos puppis adunca deos;

Qua tamen ipse vehor, comitata Cupidine parvo

Sponsor coniugii stat dea picta tui.

Inposita est factae postquam manus ultima classi,

Protinus Aegaeis ire lubebat aquis —

At pater et genetrix inhibent mea vota rogando

Propositumque pia voce morantur iter;

Et soror, effusis ut erat, Cassandra, capillis,

Cum vellent nostrae iam dare vela rates,

'Quo ruis?' exclamat, 'referes incendia tecum!

Quanta per has nescis flamma petatur aquas!'

Vera fuit vates; dictos invenimus ignes,

Et ferus in molli pectore flagrat amor!

Portubus egredior, ventisque ferentibus usus

Applicor in terras, Oebali nympha, tuas.

Excipit hospitio vir me tuus — hoc quoque factum

Non sine consilio numinibusque deum!

Ille quidem ostendit, quidquid Lacedaemone tota

Ostendi dignum conspicuumque fuit;

Sed mihi laudatam cupienti cernere formam

Lumina nil aliud quo caperentur erat.

Ut vidi, obstipui praecordiaque intima sensi

Attonitus curis intumuisse novis.

His similes vultus, quantum reminiscor, habebat

Venit in arbitrium cum Cytherea meum.

Si tu venisses pariter certamen in illud,

In dubio Veneris palma futura fuit!

Magna quidem de te rumor praeconia fecit,

Nullaque de facie nescia terra tua est;

Nec tibi par usquam Phrygia nec solis ab ortu

Inter formosas altera nomen habet!

Crede sed hoc nobis! — minor est tua gloria vero,

Famaque de forma paene maligna tua est;

Plus hic invenio, quam quod promiserat illa,

Et tua materia gloria victa sua est.

Ergo arsit merito, qui noverat omnia, Theseus,

Et visa es tanto digna rapina viro,

More tuae gentis nitida dum nuda palaestra

Ludis et es nudis femina mixta viris.

Quod rapuit, laudo; miror, quod reddidit umquam.

Tam bona constanter praeda tenenda fuit.

Ante recessisset caput hoc cervice cruenta,

Quam tu de thalamis abstraherere meis.

Tene manus umquam nostrae dimittere vellent?

Tene meo paterer vivus abire sinu?

Si reddenda fores, aliquid tamen ante tulissem,

Nec Venus ex toto nostra fuisset iners.

Vel mihi virginitas esset libata, vel illud

Quod poterat salva virginitate rapi.

Da modo te, quae sit Paridis constantia, nosces;

Flamma rogi flammas finiet una meas.

Praeposui regnis ego te, quae maxima quondam

Pollicita est nobis nupta sororque Iovis;

Dumque tuo possem circumdare bracchia collo,

Contempta est virtus Pallade dante mihi.

Nec piget, aut umquam stulte legisse videbor;

Permanet in voto mens mea firma suo.

Spem modo ne nostram fieri patiare caducam,

Deprecor, o tanto digna labore peti!

Non ego coniugium generosae degener opto,

Nec mea, crede mihi, turpiter uxor eris.

Pliada, si quaeres, in nostra gente Iovemque

Invenies, medios ut taceamus avos;

Regna parens Asiae, qua nulla beatior ora est,

Finibus inmensis vix obeunda, tenet.

Innumeras urbes atque aurea tecta videbis,

Quaeque suos dicas templa decere deos.

Ilion adspicies firmataque turribus altis

Moenia, Phoebeae structa canore lyrae.

Quid tibi de turba narrem numeroque virorum?

Vix populum tellus sustinet illa suum.

Occurrent denso tibi Troades agmine matres,

Nec capient Phrygias atria nostra nurus.

O quotiens dices: 'quam pauper Achaia nostra est!'

Una domus quaevis urbis habebit opes.

Nec mihi fas fuerit Sparten contemnere vestram;

In qua tu nata es, terra beata mihi est.

Parca sed est Sparte, tu cultu divite digna;

Ad talem formam non facit iste locus.

Hanc faciem largis sine fine paratibus uti

Deliciisque decet luxuriare novis.

Cum videas cultus nostra de gente virorum,

Qualem Dardanias credis habere nurus?

Da modo te facilem, nec dedignare maritum,

Rure Therapnaeo nata puella, Phrygem.