De Rerum Natura

umor et in lucem tremulo rarescit ab aestu;

propterea fit uti quae semina cumque habet ignis

dimittat; quasi saepe gelum, quod continet in se,

mittit et exsolvit glaciem nodosque relaxat.

Frigidus est etiam fons, supra quem sita saepe

stuppa iacit flammam concepto protinus igni,

taedaque consimili ratione accensa per undas

conlucet, quo cumque natans impellitur auris.

ni mirum quia sunt in aqua permulta vaporis

semina de terraque necessest funditus ipsa

ignis corpora per totum consurgere fontem

et simul exspirare foras exireque in auras,

non ita multa tamen, calidus queat ut fieri fons;

praeterea dispersa foras erumpere cogit

vis per aquam subito sursumque ea conciliari.

quod genus endo marist Aradi fons, dulcis aquai

qui scatit et salsas circum se dimovet undas;

et multis aliis praebet regionibus aequor

utilitatem opportunam sitientibus nautis,

quod dulcis inter salsas intervomit undas.

sic igitur per eum possunt erumpere fontem

et scatere illa foras; in stuppam semina quae cum

conveniunt aut in taedai corpore adhaerent,

ardescunt facile extemplo, quia multa quoque in se

semina habent ignis stuppae taedaeque tenentes.

nonne vides etiam, nocturna ad lumina linum

nuper ubi extinctum admoveas, accendier ante

quam tetigit flammam, taedamque pari ratione?

multaque praeterea prius ipso tacta vapore

eminus ardescunt quam comminus imbuat ignis.

hoc igitur fieri quoque in illo fonte putandumst.

Quod super est, agere incipiam quo foedere fiat

naturae, lapis hic ut ferrum ducere possit,

quem Magneta vocant patrio de nomine Grai,

Magnetum quia sit patriis in finibus ortus.

hunc homines lapidem mirantur; quippe catenam

saepe ex anellis reddit pendentibus ex se.

quinque etenim licet inter dum pluresque videre

ordine demisso levibus iactarier auris,

unus ubi ex uno dependet supter adhaerens

ex alioque alius lapidis vim vinclaque noscit;

usque adeo permananter vis pervalet eius.

Hoc genus in rebus firmandumst multa prius quam

ipsius rei rationem reddere possis,

et nimium longis ambagibus est adeundum;

quo magis attentas auris animumque reposco.

Principio omnibus ab rebus, quas cumque videmus,

perpetuo fluere ac mitti spargique necessest

corpora quae feriant oculos visumque lacessant.

perpetuoque fluunt certis ab rebus odores;

frigus ut a fluviis, calor a sole, aestus ab undis

aequoris, exesor moerorum, litora propter;

nec varii cessant sonitus manare per auras;

denique in os salsi venit umor saepe saporis,

cum mare versamur propter, dilutaque contra

cum tuimur misceri absinthia, tangit amaror.

usque adeo omnibus ab rebus res quaeque fluenter

fertur et in cunctas dimittitur undique partis

nec mora nec requies interdatur ulla fluendi,

perpetuo quoniam sentimus et omnia semper

cernere odorari licet et sentire sonare.

Nunc omnis repetam quam raro corpore sint res

commemorare; quod in primo quoque carmine claret.

quippe etenim, quamquam multas hoc pertinet ad res

noscere, cum primis hanc ad rem protinus ipsam,

qua de disserere adgredior, firmare necessest

nil esse in promptu nisi mixtum corpus inani.

principio fit ut in speluncis saxa superna

sudent umore et guttis manantibus stillent.

manat item nobis e toto corpore sudor,

crescit barba pilique per omnia membra, per artus.

diditur in venas cibus omnis, auget alitque

corporis extremas quoque partis unguiculosque.

frigus item transire per aes calidumque vaporem

sentimus, sentimus item transire per aurum

atque per argentum, cum pocula plena tenemus.

denique per dissaepta domorum saxea voces

pervolitant, permanat odor frigusque vaposque

ignis, qui ferri quoque vim penetrare sueevit,

denique qua circum caeli lorica coeercet,

morbida visque simul, cum extrinsecus insinuatur;

et tempestate in terra caeloque coorta

in caelum terrasque remotae iure facessunt;

quandoquidem nihil est nisi raro corpore nexum.

Huc accedit uti non omnia, quae iaciuntur

corpora cumque ab rebus, eodem praedita sensu

atque eodem pacto rebus sint omnibus apta.

principio terram sol excoquit et facit are,

at glaciem dissolvit et altis montibus altas

extructasque nives radiis tabescere cogit;

denique cera lique fit in eius posta vapore.

ignis item liquidum facit aes aurumque resolvit,

at coria et carnem trahit et conducit in unum.

umor aquae porro ferrum condurat ab igni,

at coria et carnem mollit durata calore.

barbigeras oleaster eo iuvat usque capellas,

effluat ambrosias quasi vero et nectare tinctus;

qua nihil est homini quod amarius fronde acida extet.

denique amaracinum fugitat sus et timet omne

unguentum; nam saetigeris subus acre venenumst;