De Rerum Natura

nec reperire malum id possunt quae machina vincat.

usque adeo incerti tabescunt volnere caeco.

Adde quod absumunt viris pereuntque labore,

adde quod alterius sub nutu degitur aetas,

languent officia atque aegrotat fama vacillans.

labitur interea res et Babylonia fiunt

unguenta et pulchra in pedibus Sicyonia rident,

scilicet et grandes viridi cum luce zmaragdi

auro includuntur teriturque thalassina vestis

adsidue et Veneris sudorem exercita potat.

et bene parta patrum fiunt anademata, mitrae,

inter dum in pallam atque Alidensia Ciaque vertunt.

eximia veste et victu convivia, ludi,

pocula crebra, unguenta, coronae, serta parantur,

ne quiquam, quoniam medio de fonte leporum

surgit amari aliquid, quod in ipsis floribus angat,

aut cum conscius ipse animus se forte remordet

desidiose agere aetatem lustrisque perire,

aut quod in ambiguo verbum iaculata reliquit,

quod cupido adfixum cordi vivescit ut ignis,

aut nimium iactare oculos aliumve tueri

quod putat in voltuque videt vestigia risus.

Atque in amore mala haec proprio summeque secundo

inveniuntur; in adverso vero atque inopi sunt,

prendere quae possis oculorum lumine operto.

innumerabilia; ut melius vigilare sit ante,

qua docui ratione, cavereque, ne inliciaris.

nam vitare, plagas in amoris ne iaciamur,

non ita difficile est quam captum retibus ipsis

exire et validos Veneris perrumpere nodos.

et tamen implicitus quoque possis inque peditus

effugere infestum, nisi tute tibi obvius obstes

et praetermittas animi vitia omnia primum

aut quae corporis sunt eius, quam praepetis ac vis.

nam faciunt homines plerumque cupidine caeci

et tribuunt ea quae non sunt his commoda vere.

multimodis igitur pravas turpisque videmus

esse in deliciis summoque in honore vigere.

atque alios alii inrident Veneremque suadent

ut placent, quoniam foedo adflictentur amore,

nec sua respiciunt miseri mala maxima saepe.

nigra melichrus est, inmunda et fetida acosmos,

caesia Palladium, nervosa et lignea dorcas,

parvula, pumilio, chariton mia, tota merum sal,

magna atque inmanis cataplexis plenaque honoris.

balba loqui non quit, traulizi, muta pudens est;

at flagrans, odiosa, loquacula Lampadium fit.

ischnon eromenion tum fit, cum vivere non quit

prae macie; rhadine verost iam mortua tussi.

at nimia et mammosa Ceres est ipsa ab Iaccho,

simula Silena ac Saturast, labeosa philema.

cetera de genere hoc longum est si dicere coner.

sed tamen esto iam quantovis oris honore,

cui Veneris membris vis omnibus exoriatur;

nempe aliae quoque sunt; nempe hac sine viximus ante;

nempe eadem facit et scimus facere omnia turpi

et miseram taetris se suffit odoribus ipsa,

quam famulae longe fugitant furtimque cachinnant.

at lacrimans exclusus amator limina saepe

floribus et sertis operit postisque superbos

unguit amaracino et foribus miser oscula figit;

quem si iam ammissum venientem offenderit aura

una modo, causas abeundi quaerat honestas

et meditata diu cadat alte sumpta querella

stultitiaque ibi se damnet, tribuisse quod illi

plus videat quam mortali concedere par est.

nec Veneres nostras hoc fallit; quo magis ipsae

omnia summo opere hos vitae poscaenia celant,

quos retinere volunt adstrictosque esse in amore,

ne quiquam, quoniam tu animo tamen omnia possis

protrahere in lucem atque omnis inquirere risus

et, si bello animost et non odiosa, vicissim

praetermittere et humanis concedere rebus.

Nec mulier semper ficto suspirat amore,

quae conplexa viri corpus cum corpore iungit

et tenet adsuctis umectans oscula labris;

nam facit ex animo saepe et communia quaerens

gaudia sollicitat spatium decurrere amoris.

nec ratione alia volucres armenta feraeque

et pecudes et equae maribus subsidere possent,

si non, ipsa quod illarum subat, ardet abundans

natura et Venerem salientum laeta retractat.

nonne vides etiam quos mutua saepe voluptas

vinxit, ut in vinclis communibus excrucientur,

in triviis cum saepe canes discedere aventis

divorsi cupide summis ex viribus tendunt,

quom interea validis Veneris compagibus haerent?

quod facerent numquam, nisi mutua gaudia nossent,

quae iacere in fraudem possent vinctosque tenere.

quare etiam atque etiam, ut dico, est communis voluptas.

Et commiscendo quom semine forte virilem

femina vim vicit subita vi corripuitque,

tum similes matrum materno semine fiunt,

ut patribus patrio. sed quos utriusque figurae

esse vides, iuxtim miscentes vulta parentum,

corpore de patrio et materno sanguine crescunt,

semina cum Veneris stimulis excita per artus

obvia conflixit conspirans mutuus ardor,

et neque utrum superavit eorum nec superatumst.

fit quoque ut inter dum similes existere avorum