De Rerum Natura

indicioque sui facti persaepe fuere.

multi mortem obeunt. multi, de montibus altis

ut quasi praecipitent ad terram corpore toto,

exterruntur et ex somno quasi mentibus capti

vix ad se redeunt permoti corporis aestu.

flumen item sitiens aut fontem propter amoenum

adsidet et totum prope faucibus occupat amnem.

puri saepe lacum propter si ac dolia curta

somno devincti credunt se extollere vestem,

totius umorem saccatum corporis fundunt,

cum Babylonica magnifico splendore rigantur.

tum quibus aetatis freta primitus insinuatur

semen, ubi ipsa dies membris matura creavit,

conveniunt simulacra foris e corpore quoque,

nuntia praeclari voltus pulchrique coloris,

qui ciet inritans loca turgida semine multo,

ut quasi transactis saepe omnibus rebus profundant

fluminis ingentis fluctus vestemque cruentent.

Sollicitatur id in nobis, quod diximus ante,

semen, adulta aetas cum primum roborat artus.

namque alias aliud res commovet atque lacessit;

ex homine humanum semen ciet una hominis vis.

quod simul atque suis eiectum sedibus exit,

per membra atque artus decedit corpore toto,

in loca conveniens nervorum certa cietque

continuo partis genitalis corporis ipsas.

inritata tument loca semine fitque voluntas

eicere id quo se contendit dira lubido,

incitat inritans loca turgida semine multo

idque petit corpus, mens unde est saucia amore;

namque omnes plerumque cadunt in vulnus et illam

emicat in partem sanguis, unde icimur ictu,

et si comminus est, hostem ruber occupat umor.

sic igitur Veneris qui telis accipit ictus,

sive puer membris muliebribus hunc iaculatur

seu mulier toto iactans e corpore amorem,

unde feritur, eo tendit gestitque coire

et iacere umorem in corpus de corpore ductum;

namque voluptatem praesagit muta cupido.

Haec Venus est nobis; hinc autemst nomen Amoris,

hinc illaec primum Veneris dulcedinis in cor

stillavit gutta et successit frigida cura;

nam si abest quod ames, praesto simulacra tamen sunt

illius et nomen dulce obversatur ad auris.

sed fugitare decet simulacra et pabula amoris

absterrere sibi atque alio convertere mentem

et iacere umorem coniectum in corpora quaeque

nec retinere semel conversum unius amore

et servare sibi curam certumque dolorem;

ulcus enim vivescit et inveterascit alendo

inque dies gliscit furor atque aerumna gravescit,

si non prima novis conturbes volnera plagis

volgivagaque vagus Venere ante recentia cures

aut alio possis animi traducere motus.

Nec Veneris fructu caret is qui vitat amorem,

sed potius quae sunt sine poena commoda sumit;

nam certe purast sanis magis inde voluptas

quam miseris; etenim potiundi tempore in ipso

fluctuat incertis erroribus ardor amantum

nec constat quid primum oculis manibusque fruantur.

quod petiere, premunt arte faciuntque dolorem

corporis et dentes inlidunt saepe labellis

osculaque adfigunt, quia non est pura voluptas

et stimuli subsunt, qui instigant laedere id ipsum,

quod cumque est, rabies unde illaec germina surgunt.

sed leviter poenas frangit Venus inter amorem

blandaque refrenat morsus admixta voluptas.

namque in eo spes est, unde est ardoris origo,

restingui quoque posse ab eodem corpore flammam.

quod fieri contra totum natura repugnat;

unaque res haec est, cuius quam plurima habemus,

tam magis ardescit dira cuppedine pectus.

nam cibus atque umor membris adsumitur intus;

quae quoniam certas possunt obsidere partis,

hoc facile expletur laticum frugumque cupido.

ex hominis vero facie pulchroque colore

nil datur in corpus praeter simulacra fruendum

tenvia; quae vento spes raptast saepe misella.

ut bibere in somnis sitiens quom quaerit et umor

non datur, ardorem qui membris stinguere possit,

sed laticum simulacra petit frustraque laborat

in medioque sitit torrenti flumine potans,

sic in amore Venus simulacris ludit amantis,

nec satiare queunt spectando corpora coram

nec manibus quicquam teneris abradere membris

possunt errantes incerti corpore toto.

denique cum membris conlatis flore fruuntur

aetatis, iam cum praesagit gaudia corpus

atque in eost Venus ut muliebria conserat arva,

adfigunt avide corpus iunguntque salivas

oris et inspirant pressantes dentibus ora,

ne quiquam, quoniam nihil inde abradere possunt

nec penetrare et abire in corpus corpore toto;

nam facere inter dum velle et certare videntur.

usque adeo cupide in Veneris compagibus haerent,

membra voluptatis dum vi labefacta liquescunt.

tandem ubi se erupit nervis coniecta cupido,

parva fit ardoris violenti pausa parumper.

inde redit rabies eadem et furor ille revisit,

cum sibi quod cupiant ipsi contingere quaerunt,