De Rerum Natura

dissoluuntur enim tum demum membra fluuntque.

nam dubium non est, animai quin opera sit

sensus hic in nobis, quem cum sopor inpedit esse,

tum nobis animam perturbatam esse putandumst

eiectamque foras, non omnem; namque iaceret

aeterno corpus perfusum frigore leti.

quippe ubi nulla latens animai pars remaneret

in membris, cinere ut multa latet obrutus ignis,

unde reconflari sensus per membra repente

possit, ut ex igni caeco consurgere flamma?

Sed quibus haec rebus novitas confiat et unde

perturbari anima et corpus languescere possit,

expediam: tu fac ne ventis verba profundam.

Principio externa corpus de parte necessum est,

aeriis quoniam vicinum tangitur auris,

tundier atque eius crebro pulsarier ictu,

proptereaque fere res omnes aut corio sunt

aut etiam conchis aut callo aut cortice tectae.

interiorem etiam partem spirantibus aer

verberat hic idem, cum ducitur atque reflatur.

quare utrimque secus cum corpus vapulet et cum

perveniant plagae per parva foramina nobis

corporis ad primas partis elementaque prima,

fit quasi paulatim nobis per membra ruina.

conturbantur enim positurae principiorum

corporis atque animi. fit uti pars inde animai

eliciatur et introrsum pars abdita cedat,

pars etiam distracta per artus non queat esse

coniuncta inter se neque motu mutua fungi;

inter enim saepit coetus natura viasque.

ergo sensus abit mutatis motibus alte.

et quoniam non est quasi quod suffulciat artus,

debile fit corpus languescuntque omnia membra,

bracchia palpebraeque cadunt poplitesque cubanti

saepe tamen summittuntur virisque resolvunt.

Deinde cibum sequitur somnus, quia, quae facit aer,

haec eadem cibus, in venas dum diditur omnis,

efficit. et multo sopor ille gravissimus exstat,

quem satur aut lassus capias, quia plurima tum se

corpora conturbant magno contusa labore.

fit ratione eadem coniectus parte animai

altior atque foras eiectus largior eius,

et divisior inter se ac distractior intus.

Et quo quisque fere studio devinctus adhaeret

aut quibus in rebus multum sumus ante morati

atque in ea ratione fuit contenta magis mens,

in somnis eadem plerumque videmur obire:

causidici causas agere et componere leges,

induperatores pugnare ac proelia obire,

nautae contractum cum ventis degere bellum,

nos agere hoc autem et naturam quaerere rerum

semper et inventam patriis exponere chartis.

cetera sic studia atque artes plerumque videntur

in somnis animos hominum frustrata tenere.

et qui cumque dies multos ex ordine ludis

adsiduas dederunt operas, plerumque videmus,

cum iam destiterunt ea sensibus usurpare,

relicuas tamen esse vias in mente patentis,

qua possint eadem rerum simulacra venire;

per multos itaque illa dies eadem obversantur

ante oculos, etiam vigilantes ut videantur

cernere saltantis et mollia membra moventis

et citharae liquidum carmen chordasque loquentis

auribus accipere et consessum cernere eundem

scenaique simul varios splendere decores.

usque adeo magni refert studium atque voluntas,

et quibus in rebus consuerint esse operati

non homines solum sed vero animalia cuncta.

quippe videbis equos fortis, cum membra iacebunt,

in somnis sudare tamen spirareque semper

et quasi de palma summas contendere viris

aut quasi carceribus patefactis edere voces

venantumque canes in molli saepe quiete

iactant crura tamen subito vocisque repente

mittunt et crebro redducunt naribus auras.

ut vestigia si teneant inventa ferarum,

expergefactique secuntur inania saepe

cervorum simulacra, fugae quasi dedita cernant,

donec discussis redeant erroribus ad se.

at consueta domi catulorum blanda propago

discutere et corpus de terra corripere instant,

iactant crura tamen subito vocisque repente

mittunt et crebro redducunt naribus auras

ut vestigia si teneant inventa ferarum

expergefactique secuntur inania saepe

proinde quasi ignotas facies atque ora tuantur.

et quo quaeque magis sunt aspera seminiorum,

tam magis in somnis eadem saevire necessust.

at variae fugiunt volucres pinnisque repente

sollicitant divom nocturno tempore lucos,

accipitres somno in leni si proelia pugnas

edere sunt persectantes visaeque volantes.

porro hominum mentes, magnis quae motibus edunt

magna, itidem saepe in somnis faciuntque geruntque,

reges expugnant, capiuntur, proelia miscent,

tollunt clamorem, quasi si iugulentur ibidem.

multi depugnant gemitusque doloribus edunt

et quasi pantherae morsu saevive leonis

mandantur, magnis clamoribus omnia complent.

multi de magnis per somnum rebus loquuntur