De Rerum Natura

frigus ut a fluviis, calor ab sole, aestus ab undis

aequoris, exesor moerorum litora circum,

nec variae cessant voces volitare per auras.

denique in os salsi venit umor saepe saporis,

cum mare versamur propter, dilutaque contra

cum tuimur misceri absinthia, tangit amaror.

usque adeo omnibus ab rebus res quaeque fluenter

fertur et in cunctas dimittitur undique partis

nec mora nec requies interdatur ulla fluendi,

perpetuo quoniam sentimus et omnia semper

cernere odorari licet et sentire sonare.

Praeterea quoniam manibus tractata figura

in tenebris quaedam cognoscitur esse eadem quae

cernitur in luce et claro candore, necessest

consimili causa tactum visumque moveri.

nunc igitur si quadratum temptamus et id nos

commovet in tenebris, in luci quae poterit res

accidere ad speciem quadrata, nisi eius imago?

esse in imaginibus qua propter causa videtur

cernundi neque posse sine his res ulla videri.

Nunc ea quae dico rerum simulacra feruntur

undique et in cunctas iaciuntur didita partis;

verum nos oculis quia solis cernere quimus,

propterea fit uti, speciem quo vertimus, omnes

res ibi eam contra feriant forma atque colore.

et quantum quaeque ab nobis res absit, imago

efficit ut videamus et internoscere curat;

nam cum mittitur, extemplo protrudit agitque

aera qui inter se cumque est oculosque locatus,

isque ita per nostras acies perlabitur omnis

et quasi perterget pupillas atque ita transit.

propterea fit uti videamus quam procul absit

res quaeque. et quanto plus aeris ante agitatur

et nostros oculos perterget longior aura,

tam procul esse magis res quaeque remota videtur.

scilicet haec summe celeri ratione geruntur,

quale sit ut videamus, et una quam procul absit.

Illud in his rebus minime mirabile habendumst,

cur, ea quae feriant oculos simulacra videri

singula cum nequeant, res ipsae perspiciantur.

ventus enim quoque paulatim cum verberat et cum

acre fluit frigus, non privam quamque solemus

particulam venti sentire et frigoris eius,

sed magis unorsum, fierique perinde videmus

corpore tum plagas in nostro tam quam aliquae res

verberet atque sui det sensum corporis extra.

praeterea lapidem digito cum tundimus, ipsum

tangimus extremum saxi summumque colorem

nec sentimus eum tactu, verum magis ipsam

duritiem penitus saxi sentimus in alto.

Nunc age, cur ultra speculum videatur imago

percipe: nam certe penitus remmota videtur.

quod genus illa foris quae vere transpiciuntur,

ianua cum per se transpectum praebet apertum,

multa facitque foris ex aedibus ut videantur;

is quoque enim duplici geminoque fit aere visus.

primus enim citra postes tum cernitur aer,

inde fores ipsae dextra laevaque secuntur,

post extraria lux oculos perterget et aer

alter, et illa foris quae vere transpiciuntur.

sic ubi se primum speculi proiecit imago,

dum venit ad nostras acies, protrudit agitque

aera qui inter se cumquest oculosque locatus,

et facit, ut prius hunc omnem sentire queamus

quam speculum; sed ubi in speculum quoque sensimus ipsum,

continuo a nobis in eum quae fertur imago

pervenit, et nostros oculos reiecta revisit

atque alium prae se propellens aera volvit,

et facit ut prius hunc quam se videamus, eoque

distare ab speculo tantum semota videtur.

quare etiam atque etiam minime mirarier est par

illis quae reddunt speculorum ex aequore visum,

aeribus binis quoniam res confit utraque.

Nunc ea quae nobis membrorum dextera pars est,

in speculis fit ut in laeva videatur eo quod

planitiem ad speculi veniens cum offendit imago,

non convertitur incolumis, sed recta retrorsum

sic eliditur, ut siquis, prius arida quam sit

cretea persona, adlidat pilaeve trabive,

atque ea continuo rectam si fronte figuram

servet et elisam retro sese exprimat ipsa.

fiet ut, ante oculus fuerit qui dexter, ut idem

nunc sit laevus et e laevo sit mutua dexter.

Fit quoque de speculo in speculum ut tradatur imago,

quinque etiam aut sex ut fieri simulacra suerint.

nam quae cumque retro parte interiore latebunt,

inde tamen, quamvis torte penitusque remota,

omnia per flexos aditus educta licebit

pluribus haec speculis videantur in aedibus esse.

usque adeo speculo in speculum translucet imago,

et cum laeva data est, fit rusum ut dextera fiat,

inde retro rursum redit et convertit eodem.

Quin etiam quae cumque latuscula sunt speculorum

adsimili lateris flexura praedita nostri,

dextera ea propter nobis simulacra remittunt,

aut quia de speculo in speculum transfertur imago,

inde ad nos elisa bis advolat, aut etiam quod

circum agitur, cum venit, imago propterea quod

flexa figura docet speculi convertier ad nos.

Indugredi porro pariter simulacra pedemque