Carmina

tum omnibus una omnis subripuit Veneres.

Nulla potest mulier tantum se dicere amatam

vere, quantum a me Lesbia amata mea es

nulla fides ullo fuit unquam in foedere tanta

quanta in amore tuo ex parte reperta mea est.

Quid facit is, Gelli, qui cum matre atque sorore

prurit et abiectis pervigilat tunicis?

quid facit is patruum qui non sinit esse maritum?

ecquid scis quantum suscipiat sceleris?

suscipit, o Gelli, quantum non ultima Tethys

nec genitor nympharum abluit Oceanus:

nam nihil est quicquam sceleris quo prodeat ultra,

non si demisso se ipse voret capite.

Gellius est tenuis: quid ni? cui tam bona mater

tamque valens vivat tamque venusta soror

tamque bonus patruus tamque omnia plena puellis

cognatis, quare is desinat esse macer?

qui ut nihil attingat, nisi quod fas tangere non est,

quantumvis quare sit macer invenies.

Nascatur magus ex Gelli matrisque nefando

coniugio et discat Persicum haruspicium:

nam magus ex matre et gnato gignatur oportet,

si vera est Persarum impia religio,

gratus ut accepto veneretur carmine divos

omentum in flamma pingue liquefaciens.

Non ideo, Gelli, sperabam te mihi fidum

in misero hoc nostro, hoc perdito amore fore

quod te cognossem bene constantemve putarem

aut posse a turpi mentem inhibere probro,

sed neque quod matrem nec germanam esse videbam

hanc tibi cuius me magnus edebat amor;

et quamvis tecum multo coniungerer usu,

non satis id causae credideram esse tibi.

tu satis id duxti: tantum tibi gaudium in omni

culpa est in quacumque est aliquid sceleris.

Lesbia mi dicit semper male nec tacet unquam

de me: Lesbia me dispeream nisi amat.

quo signo? quia sunt totidem mea: deprecor illam

adsidue, verum dispeream nisi amo.

Nil nimium studeo, Caesar, tibi velle placere,

nec scire utrum sis albus an ater homo.

Mentula moechatur. moechatur mentula certe.

hoc est quod dicunt, ipsa olera olla legit.

Zmyrna mei Cinnae nonam post denique messem

quam coepta est nonamque edita post hiemem,

milia cum interea quingenta Hortensius uno

Zmyrna cavas Satrachi penitus mittetur ad undas,

Zmyrnam cana diu saecula pervolvent.

at Volusi annales Paduam morientur ad ipsam

et laxas scombris saepe dabunt tunicas.

parva mei mihi sint cordi monumenta sodalis:

at populus tumido gaudeat Antimacho.

Si quicquam mutis gratum acceptumve sepulcris

accidere a nostro, Calve, dolore potest,

quo desiderio veteres renovamus amores

atque olim missas flemus amicitias,

certe non tanto mors immatura dolori est

Quintiliae, quantum gaudet amore tuo.

Non (ita me di ament) quicquam referre putavi

utrumne os an culum olfacerem Aemilio.

nilo mundius hoc, nihiloque immundius illud,

verum etiam culus mundior et melior:

nam sine dentibus est. hoc dentis sesquipedalis,

gingivas vero ploxeni habet veteris,

praeterea rictum qualem diffissus in aestu

meientis mulae cunnus habere solet.

hic futuit multas et se facit esse venustum,

et non pistrino traditur atque asino?

quem si qua attingit, non illam posse putemus

aegroti culum lingere carnificis?

In te, si in quemquam, dici pose, putide Victi,

id quod verbosis dicitur et fatuis:

ista cum lingua, si usus veniat tibi, possis

culos et crepidas lingere carpatinas.

si nos omnino vis omnes perdere, Victi,

hiscas: omnino quod cupis efficies.

Subripui tibi, dum ludis, mellite Iuventi,

saviolum dulci dulcius ambrosia.

verum id non impune tuli: namque amplius horam

suffixum in summa me memini esse cruce,

dum tibi me purgo nec possum fletibus ullis

tantillum vestrae demere saevitiae.

nam simul id factum est, multis diluta labella

guttis abstersisti omnibus articulis,

ne quicquam nostro contractum ex ore maneret,

tanquam commictae spurca saliva lupae.

praeterea infesto miserum me tradere Amori

non cessasti omnique excruciare modo,

ut mi ex ambrosia mutatum iam fores illud

saviolum tristi tristius elleboro.

quam quoniam poenam misero proponis amori,

nunquam iam posthac basia subripiam.

Caelius Aufilenum et Quintius Aufilenam

flos Veronensum depereunt iuvenum,

hic fratrem, ille sororem. hoc est quod dicitur illud

fraternum vere dulce sodalicium.

cui faveam potius? Caeli, tibi: nam tua nobis

per facta exhibita est unica amicitia

cum vesana meas torreret flamma medullas.

sis felix, Caeli, sis in amore potens.