Hecyra

Perseus Latin · Perseus Latin · 1,064 sections

2.2.264
Novi; et quae dicis omnia esse ut dicis animum induco:
2.2.265
Et te hoc mihi cupio credere: illam ad vos redire studeo,
2.2.266
Si facere possim ullo modo.
2.2.266b
Quae res te id facere prohibet?
2.2.267
Eho, numquidnam accusat virum?
2.2.267b
Minime; nam postquam attendi
2.2.268
Magis, et vi coepi cogere ut rediret, sancte adiurat
2.2.269
Non posse apud vos Pamphilo se absente perdurare.
2.2.270
Aliud fortasse alii viti est: ego sum animo leni natus:
2.2.271
Non possum adversari meis.
2.2.271b
Hem, Sostrata!
2.2.271c
Heu me miseram!
2.2.272
Certumne est istuc?
2.2.272b
Nunc quidem ut videtur: sed numquid vis?
2.2.273
Nam est quod me transire ad forum iam oporteat.
2.2.273b
Eo tecum una.
2.3.274
Edepol ne nos sumus inique aeque omnes invisae viris,
2.3.275
Propter paucas, quae omnes faciunt dignae ut videamur malo.
2.3.276
Nam, ita me Di ament, quod me accusat nunc vir sum extra noxiam.
2.3.277
Sed non facile est expurgatu; ita animum induxerunt socrus
2.3.278
Omnes esse iniquas: haud pol me quidem; nam nunquam secus
2.3.279
Habui illam ac si ex me esset nata: nec qui hoc mihi eveniat scio;
2.3.280
Nisi pol filium multimodis iam exspecto ut redeat domum.
3.1.281
Nemini ego plura acerba credo esse ex amore homini unquam oblata
3.1.282
Quam mihi. Heu me infelicem, hancine ego vitam parsi perdere?
3.1.283
Hacine causa ego cram tantopere cupidus redeundi domum,
3.1.284
Cui quanto fuerat praestabilius ubivis gentium agere aetatem
3.1.285
Quam huc redire, atque haec ita esse miserum me resciscere.
3.1.286
Nam nos omnes, quibus est alicunde aliquis obiectus labos,
3.1.287
Omne quod est interea tempus prius quam id rescitum est lucro est.
3.1.288
At sic citius qui te expedias his aerumnis reperies.
3.1.289
Si non redisses, hae irae factae essent multo ampliores;
3.1.290
Sed nunc adventum tuum ambas, Pamphile, scio reverituras.
3.1.291
Rem cognosces; iram expedies; rursum in gratiam restitues.
3.1.292
Levia sunt haec quae tu pergravia esse in animum induxti tuum.
3.1.293
Quid consolare me? an quisquam usquam gentium est aeque miser?
3.1.294
Prius quam hanc uxorem duxi habebam alibi animum amori deditum:
3.1.295
Iam in hac re, ut taceam, cuivis facile scitu est quam fuerim miser:
3.1.296
Tamen nunquam ausus sum recusare eam quam mihi obtrudit pater.
3.1.297
Vix me illinc abstraxi, atque impeditum in ea expedivi animum meum,
3.1.298
Vixque huc contuleram; hem, nova res orta est porro ab hac quae me abstrahat.
3.1.299
Tum matrem ex ea re me aut uxorem in culpa inventurum arbitror;
3.1.300
Quod ita quum esse invenero, quid restat nisi porro ut fiam miser?
3.1.301
Nam matris ferre iniurias me, Parmeno, pietas iubet.
3.1.302
Tum uxori obnoxius sum; ita olim suo me ingenio pertulit;
3.1.303
Tot meas iniurias quae nunquam in ullo patefecit loco.
3.1.304
Sed magnum nescio quid necesse est evenisse, Parmeno,
3.1.305
Unde ira inter eas intercessit quae tam permansit diu.
3.1.306
Haud quidem hercle parvum, si vis vero veram rationem exsequi.
3.1.307
Non maximas quae maximae sunt interdum irae iniurias
3.1.308
Faciunt; nam saepe est quibus in rebus alius ne iratus quidem est,
3.1.309
Quum de eadem causa est iracundus factus inimicissimus.
3.1.310
Pueri inter sese quam pro levibus noxiis iras gerunt!
3.1.311
Quapropter? quia enim qui eos gubernat animus infirmum gerunt.
3.1.312
Itidem illae mulieres sunt ferme ut pueri levi sententia.
3.1.313
Fortasse unum aliquod verbum inter eas iram hanc concivisse.
3.1.314
Abi, Parmeno, intro ac me venisse nuntia.
3.1.314b
Hem, quid hoc est?
3.1.314c
Tace.
3.1.315
Trepidari sentio et cursari rursum prorsum.
3.1.315b
Agedum ad fores
3.1.316
Accede propius. Hem, sensistin?
3.1.316b
Noli fabularier.
3.1.317
Pro Iupiter! clamorem audivi.
3.1.317b
Tute loqueris, me vetas.
3.1.318
Tace obsecro mea gnata.
3.1.318b
Matris vox visa est Philumenae.
3.1.319
Nullus sum.
3.1.319b
Quidum?
3.1.319c
Perii!
3.1.319d
Quamobrem?
3.1.319e
Nescio quod magnum malum
3.1.320
Profecto, Parmeno, me celas.
3.1.320b
Uxorem Philumenam
3.1.321
Pavitare nescio quid dixerunt: id si forte est nescio.
3.1.322
Interii. Cur mihi id non dixti?
3.1.322b
Quia non poteram una omnia.
3.1.323
Quid morbi est?
3.1.323b
Nescio.
3.1.323c
Quid? nemon medicum adduxit?
3.1.323d
Nescio.
3.1.324
Cesso hinc ire intro, ut hoc quam primum quicquid est certum sciam?
3.1.325
Quonam modo, Philumena mea, nunc te offendam affectam?
3.1.326
Nam si periclum ullum in te inest, perisse me una haud dubium est.
3.1.327
Non usus facto est mihi nunc hunc intro sequi:
3.1.328
Nam invisos omnes nos esse illis sentio.
3.1.329
Heri nemo voluit Sostratam intro admittere.
3.1.330
Si forte morbus amplior factus siet,
3.1.331
Quod sane nolim, maxime heri causa mei,
3.1.332
Servum ilico introisse dicent Sostratae;
3.1.333
Aliquid tulisse comminiscentur mali
3.1.334
Capiti atque aetati illorum, morbus qui auctus siet.
3.1.335
Hera in crimen veniet, ego vero in magnum malum.
3.2.336
Nescio quid iamdudum audio hic tumultuari misera:
3.2.337
Male metuo ne Philumenae magis morbus aggravescat;
3.2.338
Quod te Aesculapi, et te Salus, ne quid sit huius oro.
3.2.339
Nunc ad eam visam.
3.2.339b
Heus, Sostrata.
3.2.339c
Ehem.
3.2.339d
Iterum istinc excludere.

Perseus Latin. CTS URN phi0134.phi005.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.