Hecyra

Perseus Latin · Perseus Latin · 1,064 sections

1.2.178
Bene conveniebat sane inter eas. Interim
1.2.179
Miris modis odisse coepit Sostratam:
1.2.180
Neque lites ullae inter eas, postulatio
1.2.181
Nunquam.
1.2.181b
Quid igitur?
1.2.181c
Si quando ad eam accesserat
1.2.182
Confabulatum, fugere e conspectu ilico;
1.2.183
Videre nolle: denique, ubi non quit pati,
1.2.184
Simulat se a matre arcessi ad rem divinam: abit.
1.2.185
Ubi illic est dies conplures, arcessi iubet:
1.2.186
Dixere causam tunc nescio quam: iterum iubet:
1.2.187
Nemo remisit. Postquam arcessunt saepius,
1.2.188
Aegram esse simulant mulierem. Nostra ilico
1.2.189
It visere ad eam: admisit nemo. Hoc ubi senex
1.2.190
Rescivit, heri ea causa rure huc advenit:
1.2.191
Patren continuo convenit Philumenae.
1.2.192
Quid egerint inter se nondum etiam scio;
1.2.193
Nisi sane curae est quorsum eventurum hoc siet.
1.2.194
Habes omnem rem: pergam quo coepi hoc iter.
1.2.195
Et quidem ego: nam constitui cum quodam hospite
1.2.196
Me esse illum conventuram.
1.2.196b
Di vertant bene
1.2.197
Quod agas.
1.2.197b
Vale.
1.2.197c
Et tu bene vale, Philotium.
2.1.198
Pro Deum atque hominum fidem, quod hoc genus est, quae haec est coniuratio.
2.1.199
Utine omnes mulieres eadem aeque studeant, nolintque omnia;
2.1.200
Neque declinatam quicquam ab aliarum ingenio ullam reperias?
2.1.201
Itaque adeo uno animo omnes socrus oderunt nurus:
2.1.202
Viris esse adversas aeque studium est; similis pertinacia est;
2.1.203
In eodemque omnes mihi videntur ludo doctae ad malitiam.
2.1.204
Ei ludo, si ullus est, magistram hanc esse satis certo scio.
2.1.205
Me miseram, quae nunc quamobrem accuser nescio.
2.1.205b
Hem,
2.1.206
Tu nescis?
2.1.206b
Non, ita me Di bene ament, mi Lache.
2.1.207
Itaque una inter nos agere aetatem liceat.
2.1.207b
Di mala prohibeant.
2.1.208
Meque abs te immerito esse accusatam postmodum rescisces.
2.1.208b
Scio.
2.1.209
Te immerito? an quicquam pro istis factis dignum te dici potest,
2.1.210
Quae me et te et familiam dedecoras, filio luctum paras?
2.1.211
Tum autem ex amicis inimici ut sint nobis affines facis;
2.1.212
Qui illum decrerunt dignum suos cui liberos committerent.
2.1.213
Tu sola exorere quae perturbes haec tua impudentia.
2.1.214
Egone?
2.1.214b
Tu, inquam, mulier, quae me omnino lapidem non hominem putas.
2.1.215
An, quia ruri crebro esse soleo, nescire arbitramini
2.1.216
Quo quisque pacto hic vitam vestrarum exigat?
2.1.217
Multo melius hic quae fiunt quam illic ubi sum assidue scio:
2.1.218
Ideo, quia, ut vos mihi domi eritis, proinde ego ero fama foris.
2.1.219
Iampridem equidem audivi cepisse odium tui Philumenam;
2.1.220
Minimeque adeo mirum; et ni id fecisset magis mirum foret.
2.1.221
Sed non credidi adeo ut etiam totam hanc odisset domum:
2.1.222
Quod si scissem, illa hic maneret potius, tu hinc isses foras.
2.1.223
At vide quam immerito aegritudo haec oritur mihi abs te, Sostrata.
2.1.224
Rus habitatum abii, concedens vobis et rei serviens;
2.1.225
Sumtus vestros otiumque ut nostra res posset pati,
2.1.226
Meo labori haud parcens, praeter aequum atque aetatem meam.
2.1.227
Non te pro his curasse rebus ne quid aegre esset mihi?
2.1.228
Non mea opera neque pol culpa evenit.
2.1.228b
Immo maxime.
2.1.229
Sola hic fuisti; in te omnis haeret culpa sola Sostrata.
2.1.230
Quae hic erant curares, quum ego vos solvi curis caeteris.
2.1.231
Cum puella anum suscepisse inimicitias non pudet?
2.1.232
Illius dices culpa factum.
2.1.232b
Haud equidem dico, mi Lache.
2.1.233
Gaudeo, ita me Di ament, gnati causa; nam de te quidem
2.1.234
Satis scio peccando detrimenti nihil fieri potest.
2.1.235
Qui scis an ea causa, mi vir, me odisse assimulaverit
2.1.236
Ut cum matre plus una esset?
2.1.236b
Quid ais? non signi hoc sat est,
2.1.237
Quod heri nemo voluit visentem ad eam te intro admittere?
2.1.238
Enim lassam oppido tum esse aibant: eo ad eam non admissa sum.
2.1.239
Tuos esse ego illi mores morbum magis quam ullam aliam rem arbitror;
2.1.240
Et merito adeo; nam vestrarum nulla est quin gnatum velit
2.1.241
Ducere uxorem; et quae vobis placita est conditio datur.
2.1.242
Ubi duxere impulsu vestro, vestro impulsu easdem exigunt.
2.2.243
Etsi scio ego, Philumena, meum ius esse ut te cogam
2.2.244
Quae ego imperem facere; ego tamen patrio animo victus faciam
2.2.245
Ut tibi concedam; neque tuae libidini adversabor.
2.2.246
Atque eccum Phidippum optime video: ex hoc iam scibo quid sit.
2.2.247
Phidippe, etsi ego meis me omnibus scio esse apprime obsequentem,
2.2.248
Sed non adeo ut mea facilitas corrumpat illorum animos:
2.2.249
Quod tu si idem faceres, magis in rem et nostram et vestram id esset.
2.2.250
Nunc video in illarum potestate esse te.
2.2.250b
Heia vero!
2.2.251
Adii te heri de filia: ut veni itidem incertum amisti.
2.2.252
Haud ita decet, si perpetuam vis esse affinitatem hanc,
2.2.253
Celare te iras. Si quid est peccatum a nobis, profer:
2.2.254
Aut ea refellendo aut purgando vobis corrigemus,
2.2.255
Te iudice ipso. Sin ea est causa retinendi apud vos
2.2.256
Quia aegra est, te mihi iniuriam facere arbitror, Phidippe,
2.2.257
Si metuis satis ut meae domi curetur diligenter.
2.2.258
At, ita me Di ament, haud tibi hoc concedo, etsi illi pater es,
2.2.259
Ut tu illam salvam magis velis quam ego: id adeo gnati causa,
2.2.260
Quem ego intellexi illam haud minus quam se ipsum magnificare.
2.2.261
Neque adeo clam me est quam esse eum graviter laturum credam,
2.2.262
Hoc si rescierit: eo domum studeo haec prius quam ille ut redeat.
2.2.263
Laches, et diligentiam vestram et benignitatem

Perseus Latin. CTS URN phi0134.phi005.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.