Hecyra
- 1.2.91
Quam cupida eram huc redeundi, abeundi a milite,
- 1.2.92
Vosque hic videndi, antiqua ut consuetudine
- 1.2.93
Agitarem libere inter vos convivium;
- 1.2.94
Nam illi haud licebat nisi praefinito loqui
- 1.2.95
Quae illi placerent.
- 1.2.95b
Haud opinor commode
- 1.2.96
Finem statuisse orationi militem.
- 1.2.97
Sed quid hoc negoti est modo quae narravit mihi
- 1.2.98
Hic intus Bacchis? quod ego nunquam credidi
- 1.2.99
Fore ut hac ille viva posset animum inducere
- 1.2.100
Uxorem habere.
- 1.2.100b
Iabere autem?
- 1.2.100c
Eho tu, an non habet?
- 1.2.101
Habet: sed firmae lae vereor ut sint nuptiae.
- 1.2.102
Ita Di Deaeque faxint, si in rem est Bacchidis.
- 1.2.103
Sed qui istuc credam ita esse? die mihi, Parmeno.
- 1.2.104
Non est opus prolato: hoc percontarier
- 1.2.105
Desiste.
- 1.2.105b
Nempe ea causa, ut ne id fiat palam.
- 1.2.106
Ita me Di amabunt, haud propterea te rogo
- 1.2.107
Ut hoc proferam, sed ut tacita mecum gaudeam.
- 1.2.108
Nunquam dices tam commode ut tergum meum
- 1.2.109
Tuam in fidem committam.
- 1.2.109b
Ah noli, Parmeno;
- 1.2.110
Quasi tu non multo malis narrare hoc mihi
- 1.2.111
Quam ego quae percontor scire.
- 1.2.111b
Vera haec praedicat;
- 1.2.112
Et illud mihi vitium est maximum. Si mihi fidem
- 1.2.113
Das te tacituram, dicam.
- 1.2.113b
Ad ingenium redis.
- 1.2.114
Fidem do: loquere.
- 1.2.114b
Ausculta.
- 1.2.114c
Istic sum.
- 1.2.114d
Hanc Bacchidem
- 1.2.115
Amabat ut quum maxime tum Pamphilus
- 1.2.116
Quum pater uxorem ut ducat orare occipit:
- 1.2.117
Et haec communia omnium quae sunt patrum,
- 1.2.118
Sese senem esse, dicere, illum autem unicum;
- 1.2.119
Praesidium velle se senectuti suae.
- 1.2.120
Ille primo se negare: sed postquam acrius
- 1.2.121
Pater instat, fecit animi ut incertus foret
- 1.2.122
Pudorine anne amori obsequeretur magis.
- 1.2.123
Tundendo atque odio denique effecit senex:
- 1.2.124
Despondit ei gnatam huius vicini proximi.
- 1.2.125
Usque illud visum est Pamphilo neutiquam grave,
- 1.2.126
Donec iam in ipsis nuptiis, postquam vicet
- 1.2.127
Paratas, nec moram ullam quin ducat dari,
- 1.2.128
Ibi demum ita aegre tulit ut ipsam Bacchidem,
- 1.2.129
Si adesset, credo ibi eius commiseresceret.
- 1.2.130
Ubicumque datum erat spatium solitudinis,
- 1.2.131
Ut colloqui mecum una posset; Parmeno,
- 1.2.132
Perii: quid ego egi? in quod me conieci malum?
- 1.2.133
Non potero hoc ferre, Parmeno: peril miser.
- 1.2.134
At te Di Deaeque perduint cum isto odio Lache.
- 1.2.135
Ut ad pauca redeam, uxorem deducit domum.
- 1.2.136
Nocte illa prima virginem non attigit;
- 1.2.137
Quae consecuta est nox eam, nihilo magis.
- 1.2.138
Quid ais? cum virgine una adolescens cubuerit
- 1.2.139
Plus potus, illa se abstinere ut potuerit?
- 1.2.140
Non verisimile dicis; nec verum arbitror.
- 1.2.141
Credo ita videri tibi; nan nemo ad te venit
- 1.2.142
Nisi cupiens tui: ille invitus illam duxerat.
- 1.2.143
Quid deinde fit?
- 1.2.143b
Diebus sale pauculis
- 1.2.144
Post Pamphilus me solum seducit foras;
- 1.2.145
Narratque ut virgo ab se integra etiam tum siet;
- 1.2.146
Seque ante quam eam uxorem duxisset domum
- 1.2.147
Sperasse eas tolerare posse nuptias:
- 1.2.148
Sed quam decrerim me non posse diutius
- 1.2.149
Habere, cam ludibrio haberi, Parmeno,
- 1.2.150
Quin integram itidem reddam ut accepi ab suis,
- 1.2.151
Neque honestum mihi, neque utile ipsi virgini est.
- 1.2.152
Pium ac pudicum ingenium narras Pamphili.
- 1.2.153
Hoc ego proferre incommodum mihi esse arbitror;
- 1.2.154
Reddi patri autem cui tu nihil dicas viti,
- 1.2.155
Superbum est. Sed illam spero ubi hoc cognoverit,
- 1.2.156
Non posse se mecum esse, abituram denique.
- 1.2.157
Quid interea? ibatne ad Bacchidem?
- 1.2.157b
Quotidie.
- 1.2.158
Sed, ut fit, postquam hunc alienum ab sese videt,
- 1.2.159
Maligna multo et magis procax facta ilico est.
- 1.2.160
Non edepol mirum.
- 1.2.160b
Atqui ea res multo maxime
- 1.2.161
Disiunxit illium ab illa, postquam et ipse se,
- 1.2.162
Et illam, et hanc quae donli erat, cognovit satis,
- 1.2.163
Ad exemplum amrbarum mores earum existimans.
- 1.2.164
Haec, ita uti liberali esse ingenio decet,
- 1.2.165
Pudens, modesta; incommoda atque iniurias
- 1.2.166
Viri omnes ferre, et tegere contunielias.
- 1.2.167
Hic animus partim uxoris misericordia
- 1.2.168
Devinctus, partim victus huius iniuriis,
- 1.2.169
Paulatim elapsus est Bacchidi, atque huc transtulit
- 1.2.170
Amorem, postquami par ingenium nactus est.
- 1.2.171
Interea in Imbro moritur cognatus senex
- 1.2.172
Horunce: ea ad hos redibat lege hereditas.
- 1.2.173
Eo amantem invitum Pamphilum extrudit pater.
- 1.2.174
Relinquit cum matre hic uxorem; nam senex
- 1.2.175
Rus abdidit se; huc raro in urbem commeat.
- 1.2.176
Quid adhuc habent infirmitatis nuptiae?
- 1.2.177
Nunc audies. Primo dies complusculos
← Previous · Next → — showing 101–200 of 1,064
Perseus Latin. CTS URN phi0134.phi005.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.