Eunuchus

Perseus Latin · Perseus Latin · 1,575 sections

1.2.175
Utinam istuc verbum ex animo ac vere diceres,
1.2.176
Potius quam te inimicum habeam. Si istuc crederem
1.2.177
Sincere dici quidvis possem perpeti.
1.2.178
Labascit victus uno verbo quam cito!
1.2.179
Ego non ex animo misera dico? quam ioco
1.2.180
Rem voluisti a me tandem quin perfeceris?
1.2.181
Ego impetrare nequeo hoc abs te, biduum
1.2.182
Saltem ut concedas solum?
1.2.182b
Siquidem biduum;
1.2.183
Verum ne fiant isti viginti dies.
1.2.184
Profecto non plus biduum, aut —
1.2.184b
Aut nihil moror.
1.2.185
Non fiet: hoc modo sine te exorem.
1.2.185b
Scilicet
1.2.186
Faciendum est quod vis.
1.2.186b
Merito amo te.
1.2.186c
Bene facis.
1.2.187
Rus ibo: ibi hoc me macerabo biduum.
1.2.188
Ita facere certum est: mos gerendus est Thaidi.
1.2.189
Tu, Parmeno, huc fac illi adducantur.
1.2.189b
Maxime.
1.2.190
In hoc biduum Thais vale.
1.2.190b
Mi Phaedria
1.2.191
Et tu; numquid vis aliud?
1.2.191b
Egone quid velim?
1.2.192
Cum milite isto praesens absens ut sies;
1.2.193
Noctes diesque me ames; me desideres;
1.2.194
Me somnies; me expectes; de me cogites;
1.2.195
Me speres; me te oblectes; mecum tota sis:
1.2.196
Meus fac sis postremo animus, quando ego sum tuus.
1.2.197
Me miseram! forsitan hic mihi parvam habeat fidem,
1.2.198
Atque ex aliarum ingeniis nunc me iudicet.
1.2.199
Ego pol quae mihi sum conscia hoc certo scio,
1.2.200
Neque me finxisse falsi quicquam, neque meo
1.2.201
Cordi esse quemquam cariorem hoc Phaedria:
1.2.202
Et quicquid huius feci causa virginis
1.2.203
Feci; nam me eius spero fratrem propemodum
1.2.204
Iam repperisse, adolescentem adeo nobilem:
1.2.205
Et is hodie venturum ad me constituit domum.
1.2.206
Concedam hinc intro atque expectabo dum venit.
2.1.207
Fac ita ut iussi deducantur isti.
2.1.207b
Faciam.
2.1.207c
At diligenter.
2.1.208
Fiet.
2.1.208b
At mature.
2.1.208c
Fiet.
2.1.208d
Satin hoc mandatum est tibi?
2.1.208e
Ah!
2.1.209
Rogitare? quasi difficile sit.
2.1.210
Utinam tam aliquid invenire facile possis Phaedria
2.1.211
Quam hoc peribit.
2.1.211b
Ego quoque una pereo, quod mihi est carius:
2.1.212
Ne istuc tam iniquo patiare animo.
2.1.212b
Minime; quin effectum dabo.
2.1.213
Sed numquid aliud imperas?
2.1.214
Munus nostrum ornato verbis, quod poteris; et istum aemulum,
2.1.215
Quod poteris, ab ea pellito.
2.1.216
Memini, tametsi nullus moneas.
2.1.216b
Ego rus ibo, atque ibi manebo.
2.1.217
Censeo.
2.1.217b
Sed heus tu!
2.1.217c
Quid vis?
2.1.217d
Censen posse me offirmare
2.1.218
Et perpeti ne redeam interea?
2.1.218b
Tene? non hercle arbitror.
2.1.219
Nam aut iam revertere, aut mox noctu te adiget horsum insomnia.
2.1.220
Opus faciam ut defatiger usque ingratiis ut dormiam.
2.1.221
Vigilabis lassus; hoc plus facies.
2.1.221b
Ah nihil dicis Parmeno.
2.1.222
Eiicienda hercle haec est mollities animi: nimis me indulgeo.
2.1.223
Tandem non ego illa caream, si sit opus, vel totum triduum?
2.1.223b
Hui!
2.1.224
Universum triduum? vide quid agas.
2.1.224b
Stat sententia.
2.1.225
Di boni, quid hoc morbi est? adeone homines immutarier
2.1.226
Ex amore ut non cognoscas eundem esse? Hoc nemo fuit
2.1.227
Minus ineptus magis severus quisquam, nec magis continues.
2.1.228
Sed quis hic est qui huc pergit? at at! hic quidem est parasitus Gnatho
2.1.229
Militis: ducit secum una virginem dono huic. Papae!
2.1.230
Facie honesta: mirum ni ego me turpiter hodie hic dabo
2.1.231
Cum meo decrepito hoc eunucho. Haec superat ipsam Thaidem.
2.2.232
Di immortales! homini homo quid praestat, stulto intelligens
2.2.233
Quid interest! hoc adeo ex hac re venit in mentem mihi.
2.2.234
Conveni hodie adveniens quendam mei loci hinc atque ordinis,
2.2.235
Hominem haud impurum, itidem patria qui abligurierat bona.
2.2.236
Video sentum, squalidum, aegrum, pannis annisque obsitum.
2.2.237
Quid istuc, inquam, ornati est? Quoniam miser quod habui perdidi. Hem,
2.2.238
Quo redactus sum! omnes noti me atque amici deserunt.
2.2.239
Hic ego illum contempsi prae me. Quid homo, inquam, ignavissime?
2.2.240
Itan parasti te, ut spes nulla reliqua in te sit tibi?
2.2.241
Simul consilium cum re amisti? viden me ex eodem ortum loco,
2.2.242
Qui color, nitor, vestitus, quae habitudo est corporis?
2.2.243
Omnia habeo, neque quicquam habeo. Nihil cum est nihil defit tamen.
2.2.244
At ego infelix neque ridiculus esse neque plagas pati
2.2.245
Possum. Quid? tu his rebus credis fieri? tota erras via.
2.2.246
Olim isti fuit generi quondam quaestus apud saeclum prius.
2.2.247
Hoc novum est aucupium: ego adeo hanc primus inveni viam.
2.2.248
Est genus hominum, qui esse primos se omnium rerum volunt,
2.2.249
Nec sunt: hos consector. Hisce ego non paro me ut rideant;
2.2.250
Sed his ultro arrideo, et eorum ingenia admiror simul.

Perseus Latin. CTS URN phi0134.phi003.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.