Heautontimorumenos

Perseus Latin · Perseus Latin · 1,535 sections

1.2.177
Proin tu sollicitudinem istam falsam quae te excruciat mittas.
1.2.178
Quicum loquitur filius?
1.2.179
Pater adest quem volui: adibo. Pater, opportune advenis.
1.2.180
Quid id est?
1.2.180b
Hunc Menedemum nostin nostrum vicinum?
1.2.180c
Probe.
1.2.181
Huic filium scis esse?
1.2.181b
Audivi esse in Asia.
1.2.181c
Non est, pater:
1.2.182
Apud nos est.
1.2.182b
Quid ais?
1.2.182c
Advenientem, e navi egredientem, ilico
1.2.183
Adduxi ad coenam: nam mihi magna cum eo iam inde usque a pueritia
1.2.184
Fuit semper familiaritas.
1.2.184b
Voluptatem magnam nuntias.
1.2.185
Quam vellem Menedemum invitatum ut nobiscum esset hodie amplius;
1.2.186
Ut hanc laetitiam nec opinanti primus ei obiicerem domi:
1.2.187
Atque etiam nunc tempus est.
1.2.187b
Cave faxis: non opus est, pater.
1.2.188
Quapropter?
1.2.188b
Quia enim incertum est etiam, quid se faciat. Modo venit;
1.2.189
Timet omnia, patris iram et animum amicae se erga ut siet suae:
1.2.190
Eam misere amat: propter eam haec turba atque abitio evenit.
1.2.190b
Scio.
1.2.191
Nunc servulum ad eam in urbem misit, et ego nostrum una Syrum.
1.2.192
Quid narrat?
1.2.192b
Quid ille? miserum se esse.
1.2.192c
Miserum? quem minus crederes?
1.2.193
Quid reliqui est quin habeat quae quidem in homine dicuntur bona;
1.2.194
Parentes, patriam incolumem, amicos, genus, cognatos, divitias?
1.2.195
Atque haec perinde sunt ut illius animus qui ea possidet:
1.2.196
Qui uti scit ei bona; illi qui non utitur recte mala.
1.2.197
Immo ille fuit senex importunus semper: et nunc nihil magis
1.2.198
Vereor quam ne quid in illum iratus plus satis faxit, pater.
1.2.199
Illene? sed reprimam me: nam in metu esse hunc illi est utile.
1.2.200
Quid tute tecum?
1.2.200b
Dicam: ut ut erat, mansum tamen oportuit.
1.2.201
Fortasse aliquantum iniquior erat praeter eius libidinem:
1.2.202
Pateretur; nam quem ferret, si parentem non ferret suum?
1.2.203
Huncine erat aequum ex illius more, an illum ex huius vivere?
1.2.204
Et quod illum insimulat durum, id non est: nam parentum iniuriae
1.2.205
Uniusmodi sunt ferme, paulo qui est homo tolerabilis.
1.2.206
Scortari crebro nolunt; nolunt crebro convivarier:
1.2.207
Praebent exigue sumtum: atque haec sunt tamen ad virtutem omnia.
1.2.208
Verum ubi animus semel se cupiditate devinxit mala,
1.2.209
Necesse est, Clitipho, consilia consequi consimilia: hoc
1.2.210
Scitum est; periculum ex aliis facere, tibi quod ex usu siet.
1.2.211
Ita credo.
1.2.211b
Ego ibo hinc intro, ut videam nobis quid coenae siet.
1.2.212
Tu, ut tempus est diei, vide sis ne quo hinc abeas longius.
2.1.213
Quam iniqui sunt patres in omnes adolescentes iudices,
2.1.214
Qui aequum esse censent nos iam a pueris ilico nasci senes,
2.1.215
Neque illarum affines esse rerum quas fert adolescentia.
2.1.216
Ex sua libidine moderantur, nunc quae est, non quae olim fuit.
2.1.217
Mihi si unquam filius erit, nae ille facili me utetur patre;
2.1.218
Nam et cognoscendi et ignoscendi dabitur peccati locus;
2.1.219
Non ut meus, qui mihi per alium ostendit suam sententiam.
2.1.220
Perii! is mihi, ubi adbibit plus paulo, sua quae narrat facinora!
2.1.221
Nunc ait, Periculum ex aliis facito, tibi quod ex usu siet:
2.1.222
Astutus: nae ille haud scit quam mihi nunc surdo narret fabulam.
2.1.223
Magis nunc me amicae dicta stimulant: Da mihi, atque affer mihi;
2.1.224
Cui quid respondeam nihil habeo; neque me quisquam est miserior:
2.1.225
Nam hic Clinia, etsi is quoque suarum rerum satagit, attamen
2.1.226
Habet bene ac pudice eductam, ignaram artis meretriciae.
2.1.227
Mea est potens, procax, magnifica, sumtuosa, nobilis.
2.1.228
Tum quod dem ei recte est; nam, nihil esse mihi, religio est dicere.
2.1.229
Hoc ego mali non pridem inveni; neque etiamdum scit pater.
2.2.230
Si mihi secundae res de amore meo essent, iamdudum, scio,
2.2.231
Venissent: sed vereor ne mulier me absente hic corrupta sit.
2.2.232
Concurrunt multae opiniones quae mihi animum exaugeant;
2.2.233
Occasio, locus, aetas, mater cuius sub imperio est mala;
2.2.234
Cui nihil iam praeter pretium dulce est.
2.2.234b
Clinia.
2.2.234c
Hei misero mihi!
2.2.235
Etiam caves ne videat forte hinc te a patre aliquis exiens?
2.2.236
Faciam: sed nescio quid profecto mihi animus praesagit mali.
2.2.237
Pergin istuc prius diiudicare quam scis quid veri siet?
2.2.238
Si nihil mali esset, iam hic adessent.
2.2.238b
Iam aderunt.
2.2.238c
Quando istuc erit?
2.2.239
Non cogitas hinc longule esse? et nosti mores mulierum:
2.2.240
Dum moliuntur, dum conantur, annus est.
2.2.240b
O Clitipho,
2.2.241
Timeo.
2.2.241b
Respira: eccum Dromonem cum Syro: una adsunt tibi.
2.3.242
Ain tu?
2.3.242b
Sic est.
2.3.242c
Verum interea dum sermones caedimus,
2.3.243
Illae sunt relictae.
2.3.243b
Mulier tibi adest; audin, Clinia?
2.3.244
Ego vero audio nunc demum et video et valeo, Clitipho.
2.3.245
Minime mirum, adeo impeditae sunt: ancillarum gregem
2.3.246
Ducunt secum.
2.3.246b
Perii. Unde illi sunt ancillae?
2.3.246c
Men rogas?
2.3.247
Non oportuit relictas: portant quid rerum!
2.3.247b
Hei mihi.
2.3.248
Aurum, vestem: et vesperascit, et non noverunt viam.
2.3.249
Factum a nobis stulte est: abidum tu, Dromo, illis obviam,
2.3.250
Propera: quid stas?

Perseus Latin. CTS URN phi0134.phi002.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.