Heautontimorumenos
- 1.1.90
Sine me vacivum tempus ne quod dem mihi
- 1.1.91
Laboris.
- 1.1.91b
Non sinam, inquam.
- 1.1.91c
Ah, non aequum facis.
- 1.1.92
Hui, tam graves hos, quaeso?
- 1.1.92b
Sic meritum est meum.
- 1.1.93
Nunc loquere.
- 1.1.93b
Filium unicum adolescentulum
- 1.1.94
Habeo: ah, quid dixi habere me? immo habui, Chreme:
- 1.1.95
Nunc habeam necne incertum est.
- 1.1.95b
Quid ita istuc?
- 1.1.95c
Scies.
- 1.1.96
Est e Corintho hic advena anus paupercula:
- 1.1.97
Eius filiam ille amare coepit perdite,
- 1.1.98
Prope iam ut pro uxore haberet: haec clam me omnia.
- 1.1.99
Ubi rem rescivi coepi non humanitus,
- 1.1.100
Neque ut animum decuit aegrotum adolescentuli,
- 1.1.101
Tractare; sed vi, et via pervulgata patrum.
- 1.1.102
Quotidie accusabam. Hem, tibine haec diutius
- 1.1.103
Licere speras facere me vivo patre,
- 1.1.104
Amicam ut habeas prope iam in uxoris loco?
- 1.1.105
Erras, si id credis, et me ignoras, Clinia.
- 1.1.106
Ego te meum esse dici tantisper volo,
- 1.1.107
Dum, quod te dignum est, facies: sed si id non facis,
- 1.1.108
Ego quod me in te sit facere dignum invenero.
- 1.1.109
Nulla adeo ex re istuc fit nisi ex nimio otio.
- 1.1.110
Ego istuc aetatis non amori operam dabam,
- 1.1.111
Sed in Asiam hinc abii propter pauperiem; atque ibi
- 1.1.112
Simul rem, et belli gloriam armis repperi.
- 1.1.113
Postremo adeo res rediit: adolescentulus,
- 1.1.114
Saepe eadem et graviter audiendo victus est,
- 1.1.115
Et aetate putavit me et benevolentia
- 1.1.116
Plus scire et providere quam se ipsum sibi.
- 1.1.117
In Asiam ad regem militatum abiit, Chreme.
- 1.1.118
Quid ais?
- 1.1.118b
Clam me profectus, menses tres abest.
- 1.1.119
Ambo accusandi; etsi illud inceptum tamen
- 1.1.120
Animi est pudentis signum, et non instrenui.
- 1.1.121
Ubi comperi ex iis qui ei fuere conscii,
- 1.1.122
Domum revertor moestus, atque animo fere
- 1.1.123
Perturbato, atque incerto prae aegritudine:
- 1.1.124
Assido; accurrunt servi, soccos detrahunt;
- 1.1.125
Video alios festinare, lectos sternere,
- 1.1.126
Coenam apparare: pro se quisque sedulo
- 1.1.127
Faciebat quo illam mihi lenirent miseriam.
- 1.1.128
Ubi video haec, coepi cogitare: Hem! tot mea
- 1.1.129
Solius solliciti sint causa, ut me unum expleant?
- 1.1.130
Ancillae tot me vestiant? sumtus domi
- 1.1.131
Tantos ego solus faciam? sed gnatum unicum,
- 1.1.132
Quem pariter uti his decuit, aut etiam amplius,
- 1.1.133
Quod illa aetas magis ad haec utenda idonea est,
- 1.1.134
Eum ego hinc eieci miserum iniustitia mea.
- 1.1.135
Malo quidem me dignum quovis deputem,
- 1.1.136
Si id faciam: nam usque dum ille vitam illam colet
- 1.1.137
Inopem, carens patria ob meas iniurias,
- 1.1.138
Interea usque illi de me supplicium dabo,
- 1.1.139
Laborans, quaerens, parcens, illi serviens.
- 1.1.140
Ita facio prorsus: nihil relinquo in aedibus
- 1.1.141
Nec vas, nec vestimentum: conrasi omnia,
- 1.1.142
Ancillas, servos, nisi eos qui opere rustico
- 1.1.143
Faciundo facile sumtum exercerent suum:
- 1.1.144
Omnes produxi ac vendidi: inscripsi ilico
- 1.1.145
Aedes mercede; quasi talenta ad quindecim
- 1.1.146
Coegi; agrum hunc mercatus sum; hic me exerceo.
- 1.1.147
Decrevi tantisper me minus iniuriae,
- 1.1.148
Chreme, meo gnato facere dum fiam miser;
- 1.1.149
Nec fas esse ulla me voluptate hic frui,
- 1.1.150
Nisi ubi ille huc salvus redierit meus particeps.
- 1.1.151
Ingenio te esse in liberos leni puto,
- 1.1.152
Et illum obsequentem si quis recte aut commode
- 1.1.153
Tractaret. Verum nec tu illum satis noveras,
- 1.1.154
Nec te ille: hocque fit ubi non vere vivitur.
- 1.1.155
Tu illum numquam ostendisti quanti penderes,
- 1.1.156
Nec tibi ille est credere ausus quae est aequum patri;
- 1.1.157
Quod si esset factum haec numquam evenissent tibi.
- 1.1.158
Ita res est, fateor: peccatum a me maximum est.
- 1.1.159
Menedeme, at porro recte spero, et illum tibi
- 1.1.160
Salvum affuturum esse hic confido propediem.
- 1.1.161
Utinam ita Di faxint.
- 1.1.161b
Facient: nunc, si commodum est,
- 1.1.162
Dionysia hic sunt; hodie apud me sis volo.
- 1.1.163
Non possum.
- 1.1.163b
Cur non? quaeso, tandem aliquantulum
- 1.1.164
Tibi parce: idem absens facere te hoc vult filius.
- 1.1.165
Non convenit qui illum ad laborem impulerim
- 1.1.166
Nunc me ipsum fugere.
- 1.1.166b
Sicine est sententia?
- 1.1.167
Sic.
- 1.1.167b
Bene vale.
- 1.1.167c
Et tu.
- 1.1.167d
Lacrimas excussit mihi,
- 1.1.168
Miseretque me eius. Sed, ut diei tempus est,
- 1.1.169
Monere oportet me hunc vicinum Phaniam,
- 1.1.170
Ad coenam ut veniat. Ibo, visam si domi est.
- 1.1.171
Nihil opus fuit monitore: iam dudum domi
- 1.1.172
Praesto apud me esse aiunt: egomet convivas moror.
- 1.1.173
Ibo adeo hinc intro: sed quid crepuerunt fores
- 1.1.174
Hinc a me? quisnam egreditur? huc concessero.
- 1.2.175
Nihil adhuc est quod vereare, Clinia: haudquaquam etiam cessant:
- 1.2.176
Et illam simul cum nuntio tibi hic ego affuturam hodie scio:
← Previous · Next → — showing 101–200 of 1,535
Perseus Latin. CTS URN phi0134.phi002.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.