Captivi

Perseus Latin · Perseus Latin · 1,247 sections

1.2.189b
Sus terrestris bestia est.
1.2.190
Multis holeribus.
1.2.190b
Curato aegrotos domi.
1.2.191
numquid vis?
1.2.191b
Venias temperi.
1.2.191c
Memorem mones.—
1.2.192
Ibo intro atque intus subducam ratiunculam,
1.2.193
quantillum argenti mi ápud trapezitam siet.
1.2.194
ad fratrem, quo ire dixeram, mox ivero.—
2.1.195
Si di ímmortales íd voluerunt, vós hanc aerumnam éxsequi,
2.1.196
decét id pati animo aéquo: si id faciétis, levior lábos erit.
2.1.197
domi fuístis, credo, líberi:
2.1.198
nunc servitus si evenit, ei vos morigerari mos bonust
2.1.199
et erili imperio eamque ingeniis vostris lenem reddere.
2.1.200
indigna digna habenda sunt, erus quae facit.
2.1.200a
Oh oh oh.
2.1.201
Éiulatione haud opus est, oculis haud lacrimantibus:
2.1.202
in ré mala animo sí bono utare, ádiuvat.
2.1.203
At nós pudet, quia cúm catenis súmus.
2.1.203b
At pigeat póstea
2.1.204
nostrum erum, si vos éximat vínculis,
2.1.205
aút solutós sinat, quós argento émerit.
2.1.206
Quid a nóbis metuit? scímus nos
2.1.207
nóstrum officiúm quod est, sí solutós sinat.
2.1.208
Át fugam fíngitis: séntio quam rem ágitis.
2.1.209
Nós fugiamus? quó fugiamus?
2.1.209b
In patriam.
2.1.209c
Apage, haud nós id deceat,
2.1.210
fúgitivos imitári.
2.1.210b
Immo edepol, si érit occasio, haúd dehortor.
2.1.211
Únum exoráre vos sínite nos.
2.1.211b
Quídnam id est?
2.1.212
Út sine hisce arbitris
2.1.213
átque vobis nobis détis lócum loquendi.
2.1.214
Fíat. abscédite hinc: nós concedámus huc.
2.1.215
séd brevem orátionem íncipisse.
2.1.215a
Em istúc mihi certum erat. cóncede huc.
2.1.216
Abíte ab ístis.
2.1.216b
Obnóxii ámbo
2.1.217
vóbis sumus própter hanc rém, quom quae vólumus nos
2.1.218
copia est † ea facitis nos compotes.
2.1.219
Sécede huc núnciam, sí videtúr, procul,
2.1.220
ne arbitri dicta nostra arbitrari queant
2.1.221
neu permanet palam haec nostra fallacia.
2.1.222
nam doli non doli sunt, nisi astu colas,
2.1.223
sed malum maxumum, si id palam provenit.
2.1.224
nam sí erus mihi es tu átque ego me túom esse servom assímulo,
2.1.225
tamen víso opust, cauto est opus, ut hoc sóbrie sineque árbitris
2.1.226
accúrate agátur, docte ét diligénter;
2.1.227
tanta íncepta rés est: haud sómniculóse hoc
2.1.228
agéndum est.
2.1.228b
Ero út me volés esse.
2.1.228c
Spéro.
2.1.229
Nam tú nunc vidés pro tuó caro cápite
2.1.230
carum ófferre mé meum capút vilitáti.
2.1.231
Scio.
2.1.231b
At scíre memento, quándo id quód voles habébis;
2.1.232
nam fére maxima pars mórem hunc hominés habent: quod síbi volunt,
2.1.233
dum id ímpetrant, boní sunt;
2.1.234
sed íd ubi iam penes sése habent,
2.1.235
éx bonis péssimi et fraúdulentíssimi
2.1.235a
fíunt: nunc út mihi té volo esse aútumo.
2.1.236
quód tibi suádeam, suádeam meó patri.
2.1.237
Pól ego si te aúdeam, meúm patrem nóminem:
2.1.238
nám secundúm patrem tu és pater próximus.
2.1.240
Aúdio.
2.1.240b
Et proptérea saepiús te uti memíneris moneo:
2.1.241
non ego erus tibi, sed servos sum; nunc obsecro te hoc unum—
2.1.242
quoniam nobis di immortales animum ostenderunt suom,
2.1.243
ut qui erum me tibi fuisse atque esse conservom velint,
2.1.244
quom antehac pro iure imperitabam meo, nunc te oro per precem—
2.1.245
per fortunam incertam et per mei te erga bonitatem patris,
2.1.246
perque consérvitium commune, quód hostica evenit manu,
2.1.247
ne me secus honore honestes quam quom servibas mihi,
2.1.248
atque ut qui fueris et qui nunc sis meminisse ut memineris.
2.1.249
Scio quidem me te esse nunc et te esse me.
2.1.249b
Em istuc si potes
2.1.250
memoriter meminisse, inest spes nobis ín hac astutia.
2.2.251
Iam ego revertar intro, si ex his quae volo exquisivero.
2.2.252
ubi sunt isti quos ante aedis iussi huc produci foras?
2.2.253
Edepol tibi ne in quaestione essemus cautum intellego,
2.2.254
ita vinclis custodiisque circum moeniti sumus.
2.2.255
Qui cavet ne decipiatur, vix cavet, cum etiam cavet;
2.2.256
etiam cum cavisse ratus est, saepe is cautor captus est.
2.2.257
an vero non iusta causa est, ut vos servem sedulo,
2.2.258
quos tam grandi sim mercatus praesenti pecunia?
2.2.259
Neque pol tibi nos, quia nos servas, aequomst vitio vortere,
2.2.260
neque te nobis, sí abeamus hinc, si fuat occasio.
2.2.261
Vt vos hic, itidem illic apud vos meus servatur filius.
2.2.262
Captus est?
2.2.262b
Ita.
2.2.262c
Non igitur nos soli ignavi fuimus.
2.2.263
Secede huc. nam sunt quae éx te solo scitari volo.
2.2.264
quarum rerum te falsilocum mi esse nolo.
2.2.264b
Non ero
2.2.265
quod sciam. si quid nescibo, id nescium tradam tibi.
2.2.266
Nunc senex est in tostrina, nunc iam cultros attinet.
2.2.267
ne id quidem, involucrum inicere, voluit, vestem ut ne inquinet.
2.2.268
sed utrum strictimne adtonsurum dicam esse an per pectinem,
2.2.269
nescio; verum, si frugist, usque admutilabit probe.

Perseus Latin. CTS URN phi0119.phi005.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.