Aulularia

Perseus Latin · Perseus Latin · 1,014 sections

2.2.180
venit neque magister quem dividere argentum oportuit.
2.2.181
nunc domum properare propero, nam egomet sum hic, animus domi est.
2.2.182
Salvos atque fortunatus, Euclio, semper sies.
2.2.183
Di te ament, Megadore.
2.2.183b
Quid tu? recten atque ut vis vales?
2.2.184
Non temerarium est, ubi dives blande appellat pauperem.
2.2.185
iam illic homo aurum scit me habere, eo me salutat blandius.
2.2.186
Ain tu te valere?
2.2.186b
Pol ego haud perbene a pecunia.
2.2.187
Pol si est animus aequos tibi, sat hábes qui bene vitam colas.
2.2.188
Anus hercle huic indicium fecit de auro, perspicue palam est,
2.2.189
cui ego iam linguam praecidam atque oculos effodiam domi.
2.2.190
Quid tu solus tecum loquere?
2.2.190b
Meam pauperiem conqueror.
2.2.191
virginem habeo grandem, dote cassam atque inlocabilem,
2.2.192
neque eam queo locare cuiquam.
2.2.192b
Tace, bonum habe animum, Euclio.
2.2.193
dabitur, adiuvabere a me. dic, si quid opust, impera.
2.2.194
Nunc petit, cum pollicetur; inhiat aurum ut devoret.
2.2.195
altera manu fert lapidem, panem ostentat altera.
2.2.196
nemini credo qui large blandust dives pauperi:
2.2.197
ubi manum inicit benigne, ibi onerat aliqua zamia.
2.2.198
ego istos novi polypos, qui ubi quidquid tetigerunt tenent.
2.2.199
Da mi operam parumper. paucis, Euclio, est quod te volo
2.2.200
de communi re appellare mea et tua.
2.2.200b
Ei misero mihi,
2.2.201
aurum mi intus harpagatum est. nunc hic eam rem volt, scio,
2.2.202
mecum adire ad pactionem. verum intervisam domum.
2.2.203
Quo abis?
2.2.203b
Iam ad te revortar: nunc est quod visam domum.—
2.2.204
Credo edepol, ubi mentionem ego fecero de filia,
2.2.205
mi ut despondeat, sese a me derideri rebitur;
2.2.206
neque illo quisquam est alter hodie ex paupertate parcior.
2.2.207
Di me servant, salva res est. salvom est si quid non perit.
2.2.208
nimis malé timui. prius quam íntro redii, exanimatus fui.
2.2.209
redeo ad te, Megadore, si quid me vis.
2.2.209b
Habeo gratiam.
2.2.210
quaeso, quod te percontabor, ne id te pigeat proloqui.
2.2.211
Dum quidem né quid perconteris quod non lubeat proloqui.
2.2.212
Dic mihi, quali me arbitrare genere prognatum?
2.2.212b
Bono.
2.2.213
Quid fide?
2.2.213b
Bona.
2.2.213c
Quid factis?
2.2.213d
Neque malis neque improbis.
2.2.214
Aetatem meam scís?
2.2.214b
Scio esse grandem, item ut pecuniam.
2.2.215
Certe edepol equidem te civem sine mala omni malitia
2.2.216
semper sum arbitratus et nunc arbitror.
2.2.216b
Aurum huic olet.
2.2.217
quid nunc me vis?
2.2.217b
Quoniam tu me et ego te qualis sis scio,
2.2.218
quae res recte vortat mihique tibique tuaeque filiae,
2.2.219
filiam tuám mi uxorem posco. promitte hoc fore.
2.2.220
Heia, Megadore, haud decorum facinus tuis factis facis,
2.2.221
ut inopem atque innoxium abs te atque abs tuis me inrideas.
2.2.222
nam de te neque re neque verbis merui ut faceres quod facis.
2.2.223
Neque edepol ego te derisum venio neque derideo,
2.2.224
neque dignum arbitror.
2.2.224b
Cur igitur poscis meam gnatam tibi?
2.2.225
Vt propter me tibi sit melius mihique propter te et tuos.
2.2.226
Venit hoc mihi, Megadóre, in mentem, ted esse hominem divitem,
2.2.227
factiosum, me autem esse hominem pauperum pauperrimum;
2.2.228
nunc si filiam locassim meam tibi, in mentem venit
2.2.229
te bovem esse et me esse asellum: ubi tecum coniunctus siem,
2.2.230
ubi onus nequeam ferre pariter, iaceam ego asinus in luto,
2.2.231
tu me bos magis haud respicias, gnatus quasi numquam siem.
2.2.232
et te utar iniquiore ét meus me ordo inrideat,
2.2.233
neutrubi habeam stabile stabulum, si quid divorti fuat:
2.2.234
asini me mordicibus scindant, boves incursent cornibus.
2.2.235
hoc magnum est periclum, ab asinis ad boves transcendere.
2.2.236
Quam ad probos propinquitate proxime te adiunxeris,
2.2.237
tam optumum est. tu condicionem hanc accipe, ausculta mihi,
2.2.238
atque eam desponde mi.
2.2.238b
At nihil est dotis quod dem.
2.2.238c
Ne duas.
2.2.239
dum modó morata recte veniat, dotata est satis.
2.2.240
Eo dico, ne me thensauros repperisse censeas.
2.2.241
Novi, ne doceas. desponde.
2.2.241b
Fiat. sed pro Iuppiter,
2.2.242
num égo disperii?
2.2.242b
Quíd tibi est?
2.2.242c
Quid crepuit quasi ferrum modo?—
2.2.243
Hic apud me hortúm confodere iussi. sed ubi hic est homo?
2.2.244_245
abiit neque me certiorem fecit. fastidit mei,
2.2.246
quia videt me suam amicitiam velle: more hominum facit;
2.2.247
nam si opulentus it petitum pauperioris gratiam,
2.2.248
pauper metuit congrediri, per metum male rem gerit.
2.2.249
idem, quando occasio illaec periit, post sero cupit.
2.2.250
Si hercle ego te non elinguandam dedero usque ab radicibus,
2.2.251
impero auctorque ego sum, ut tu me cuivis castrandum loces.
2.2.252
Video hercle ego te me arbitrari, Eúclio, hominem idoneum,
2.2.253
quem senecta aetate ludos facias, haud merito meo.
2.2.254
Neque edepol, Megadore, facio, neque, si cupiam, copia est.
2.2.255
Quid nunc? etiam mihi despondes filiam?
2.2.255b
Illis legibus,
2.2.256
cum illa dote quam tibi dixi.
2.2.256b
Sponden ergo?
2.2.256c
Spondeo.
2.2.257
Di bene vertant.

Perseus Latin. CTS URN phi0119.phi003.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.