Genesis A, B

VI and LXXX. Sunu weox and ðah,

swa se engel ær þurh his agen word,

fæle freoðoscealc, fæmnan sægde.

þa se ðeoden ymb XIII gear,

ece drihten, wið Abrahame spræc:

"Leofa, swa ic þe lære, læst uncre wel

treowrædenne! Ic þe on tida gehwone

duguðum stepe. Wes þu dædum from

willan mines! Ic þa wære forð

soðe gelæste, þe ic þe sealde geo

frofre to wedde, þæs þin ferhð bemearn.

þu scealt halgian hired þinne.

Sete sigores tacn soð on gehwilcne

wæpnedcynnes, gif þu wille on me

hlaford habban oððe holdne freond

þinum fromcynne. Ic þæs folces beo

hyrde and healdend, gif ge hyrað me

breostgehygdum and bebodu willað

min fullian. Sceal monna gehwilc

þære cneorisse cildisc wesan

wæpnedcynnes, þæs þe on woruld cymð,

ymb seofon niht sigores tacne

geagnod me, oððe of eorðan

þurh feondscipe feor adæled,

adrifen from duguðum. Doð swa ic hate!

Ic eow treowige, gif ge þæt tacen gegaþ

soðgeleafan. þu scealt sunu agan,

bearn be bryde þinre, þone sculon burhsittende

ealle Isaac hatan. Ne þearf þe þæs eaforan sceomigan,

ac ic þam magorince mine sylle

godcunde gife gastes mihtum,

freondsped fremum. He onfon sceal

blisse minre and bletsunge,

lufan and lisse. Of þam leodfruman

brad folc cumað, bregowearda fela

rofe arisað, rices hyrdas,

woruldcyningas wide mære."

Abraham ða ofestum legde

hleor on eorðan, and mid hucse bewand

þa hleoðorcwydas on hige sinum,

modgeðance. He þæs mældæges

self ne wende þæt him Sarra,

bryd blondenfeax bringan meahte

on woruld sunu; wiste gearwe

þæt þæt wif huru wintra hæfde

efne C, geteled rimes.

He þa metode oncwæð missarum frod:

"Lifge Ismael larum swilce,

þeoden, þinum, and þe þanc wege,

heardrædne hyge, heortan strange,

to dreoganne dæges and nihtes

wordum and dædum willan þinne."

Him þa fægere frea ælmihtig,

ece drihten, andswarode:

"þe sceal wintrum frod on woruld bringan

Sarra sunu, soð forð gan

wyrd æfter þissum wordgemearcum.

Ic Ismael estum wille

bletsian nu, swa þu bena eart

þinum frumbearne, þæt feorhdaga

on woruldrice worn gebide,

tanum tudre. þu þæs tiða beo!

Hwæðre ic Isace, eaforan þinum,

geongum bearne, þam þe gen nis

on woruld cumen, willa spedum

dugeða gehwilcre on dagum wille

swiðor stepan and him soðe to

modes wære mine gelæstan,

halige higetreowa, and him hold wesan."

Abraham fremede swa him se eca bebead,

sette friðotacen be frean hæse

on his selfes sunu, heht þæt segn wegan

heah gehwilcne, þe his hina wæs

wæpnedcynnes, wære gemyndig,

gleaw on mode, ða him god sealde

soðe treowa, and þa seolf onfeng

torhtum tacne. A his tir metod,

domfæst cyning, dugeðum iecte

on woruldrice; he him þæs worhte to,

siððan he on fære furðum meahte

his waldendes willan fremman.

þa þæt wif ahloh wereda drihtnes

nalles glædlice, ac heo gearum frod

þone hleoðorcwyde husce belegde

on sefan swiðe. Soð ne gelyfde,

þæt þære spræce sped folgode.

þa þæt gehyrde heofona waldend,

þæt on bure ahof bryd Abrahames

hihtleasne hleahtor, þa cwæð halig god:

"Ne wile Sarran soð gelyfan

wordum minum. Sceal seo wyrd swa þeah

forð steallian swa ic þe æt frymðe gehet.

Soð ic þe secge, on þas sylfan tid

of idese bið eafora wæcned.

þonne ic þas ilcan oðre siðe

wic gesece, þe beoð wordgehat

min gelæsted. þu on magan wlitest,

þin agen bearn, Abraham leofa!"

Gewiton him þa ædre ellorfuse

æfter þære spræce spedum feran